Die reuse-top rys hoog uit bo die wolke
en tronend siet op wasige oorde neer.
Daaronder gaap die grondelose kolke,
ombruisd met golwe van een lowermeer.
Daar skram en skuur die duisend wae-wiele
en sukkel knarsend oor die klippe heen,
dog liewend wieg ’n duisendtal van siele--
hul troue troos by rouklag en geween.
En steen op steen skuif klotsend langs die wande
en spring die duiselende steiltes af,
om diep en stil in donk’re oewersande
hul rus te vinde in ’n eeue-graf.
Die eggo’s rommel deur die diepe klowe;
die sku’ bewoners van geheime woud
verstom en tuur in bewing heen na bowe,
besorgd om hulle skoon kasteels behoud.