Vanmôre was Japie nog hier:
Vanaand is hy dood!
Met ’n lag om sy mond het hy bruilof gevier
Met ’n klein brokkie Engelse lood.
Vanmôre was Japie by my:
Vanaand is hy--waar?
As ’n mens maar kan weet waar hy eindlik sal bly,
Wie het dan vir die toekoms gevaar?
Vanmôre was Japie my maat:
Vanaand is hy--wat?
Sal hy nog met my lag, sal hy nog met my praat,
Of my hand in die syne weer vat?
Vanmôre was Japie ’n kind:
Vanaand is hy volleerd!
Ons het baie gestry om die waarheid, ou vrind:
Weet jy nou, wie van ons had verkeerd?
Vanmôre was Japie--nee God!
Hy is nog vir my!
Want die dood kan nie skei nie, al is dit ons lot
Om alleen op die wêreld te bly.