DINGAANSDAG.

Ster-nag omsluit die laer--

onder die kleine skaar

by die lanternlig daar,

stilte en vrede....

Sterk is die stem en skoon,

smekend om hulpbetoon,

wat tot die Vadertroon

klim in gebede.

Môre-lig,

roepings-plig

daag vir die helde,

Vader, die taak is swaar,

klein en verloor die laer

in die groot velde.

Woes-singend,

aanstuiwend,

dans-springend,

pluimwuiwend,

kom die barbare--

driemaal tien-duisendtal,

dond’rend hul voete-val,

storm hulle skare!

Afrika,

Afrika,

was ’t jou gegéwe,

vêr en vooruit te skou

wat in die stryd vir jou

hier was te breek of bou--

jy had gebéwe!

Kalm-in-daad,

wêreld-verlaat,

wêreld-vergete,

sterk in die Heer se krag

staan hul die storm te wag--

oormag-oormete.

Reguit en raak-sekuur

blits uit die tentwa-muur

driemaal die Boere-vuur,

kraak hulle roere,

maaiend die horde om--

drie-male, al wat kom--

kyk, tot die swarte drom

wyk vir die Boere!

Dingaan-slag,

wonder-dag,

jy het bevestig

al wat ’n nasie bou,

al wat ’n taal behou.

Ere die helde-skaar!

Klein was die klompie daar:

vier-honderd-sestig!

Afrika,

Afrika,

eer hul gedagtenis!

En as jou vryheids-dag

eens oor jou velde lag,

weet wie te danke is--

eer hul gedagtenis!

Digters uit Suid-Afrika Bloemlesing uit die poësie van die Twede Afrikaanse-Taalbeweging · 第 19 / 122 题