Die Wacht am Rhein

von

Friedrich Stoltze.

Die Wacht am Rhei -- merr hat kää Ruh,

merr heert se alsfort brille.

Merr wisse’s ja, zum Deiwel zu,

un ääch um Gotteswille.

Heint Nacht um zwelf ehrscht schlaf ich ei,

da stolpern zwää voriwer

un brille laut die Wacht am Rhei,

so daß ich uffwach driwer.

Ich haw en ääch mein Dank gezollt:

ihr Männer ihr, ihr brave!

+Wacht ihr+ am Rhei, so viel derr wollt,

in Frankfort laßt mich +schlafe+!

Die schöne Predi’

von

Karl Stieler.

Der alte Pfarrer von Waxelmoos,

der hat neuli ’predigt. Ah der schießt los!

Kreuzhimmelsakra -- der hat’s ihna g’sagt,

all Leut’ hab’n g’woant und an jeden hat’s packt,

nur oaner lahnt so an der Kirchtür dran.

„No“, sag i, „kann dir denn jetzt gar nix an?“[190]

„Ja“, sagt er und rührt si gar nit dabei,

„Ja wissen ’s, i bin nit aus dera Pfarrei!“

Deutsche Humoristen, 4. und 5. Band (von 8) · 第 125 / 182 题