--¡Válgate Dios,
Qu’ inda os figos son duros!
¡Mais qué fartiña
En estando maduros!
—
Él e máis eu
Y á comadre d’ abaixo,
Hemos de ter
Qu’ alargar ó refaixo.
—
Rica figueira,
Que Dios te bendiga,
Qu’ ásme, abofé,
De fartar á barriga.
—
--¡Jey!, ó d’ os ovos
Que vás de camiño,
¿Cántas duciñas
Topache no niño?
—
--¡Unha no máis!
--¡No me teño c’ á risa!
Es’ ech’ un conto
Que vay par’ á misa.
—
Dam’ acá seis,
Qu’ un fricol che faría,
Qu’ ô mesmo rey
Qu’ envidiar lle daría.
—
Xa que non qués
No camiño che colla
Vento de vira,
C’ un saco de molla.