15:4 Die autem tertio deposuit vestimenta ornatus sui,
et circumdata est gloria sua.
15:5 Cumque regio fulgeret habitu, et invocasset omnium rectorem
et salvatorem Deum, assumpsit duas famulas,
15:6 et super unam quidem innitebatur, quasi prae deliciis et
nimia teneritudine corpus suum ferre non sustinens:
15:7 altera autem famularum sequebatur dominam, defluentia in
humum indumenta sustentans.
15:8 Ipsa autem roseo colore vultum perfusa, et gratis ac nitentibus
oculis tristem celabat animum, et nimio timore contractum.
15:9 Ingressa igitur cuncta per ordinem ostia, stetit contra regem,
ubi ille residebat super solium regni sui, indutus vestibus regiis,
auroque fulgens, et pretiosis lapidibus, eratque terribilis aspectu.
15:10 Cumque elevasset faciem, et ardentibus oculis furorem pectoris
indicasset, regina corruit, et in pallorem colore mutato, lassum super
ancillulam reclinavit caput.
15:11 Convertitque Deus spiritum regis in mansuetudinem, et festinus
ac metuens exilivit de solio, et sustentans eam ulnis suis,
donec rediret ad se, his verbis blandiebatur:
15:12 Quid habes Esther? Ego sum frater tuus, noli metuere.
15:13 Non morieris: non enim pro te, sed pro omnibus haec lex constituta est.
15:14 Accede igitur, et tange sceptrum.
15:15 Cumque illa reticeret, tulit auream virgam, et posuit super
collum eius, et osculatus est eam, et ait: Cur mihi non loqueris?
15:16 Quae respondit: Vidi te domine quasi Angelum Dei,
et conturbatum est cor meum prae timore gloriae tuae.
15:17 Valde enim mirabilis es domine, et facies tua plena est gratiarum.
15:18 Cumque loqueretur, rursus corruit, et pene exanimata est.
15:19 Rex autem turbabatur, et omnes ministri eius consolabantur eam.