Qui habitat in adjutorio Altissimi, * in protectione Dei coeli
commorabitur.
Dicet Domino: Susceptor meus es tu, et refugium meum; * Deus meus,
sperabo in eum.
Quoniam ipse liberavit me de laqueo venantium, * et à verbo aspero.
Scapulis suis obumbrabit tibi, * et sub pennis ejus sperabis.
Scuto circumdabit te veritas ejus, * non timebis à timore nocturno.
A sagittâ volante in die, à negotio perambulante in tenebris, * ab
incursu et dæmonio meridiano.
Cadent à latero tuo mille et decem millia à dextris tuis: * ad te autem
non appropinquabit.
Verùmtamen oculis tuis considerabis, * et retributionem peccatorum
videbis.
Quoniam tu es, Domine, spes mea: * Altissimum posuisti refugium tuum.
Non accedet ad te malum, * et flagellum non appropinquabit tabernaculo
tuo.
Quoniam Angelis suis mandavit de te, * ut custodiant te omnibus viis
tuis.
In manibus portabunt te, * ne fortè offendas ad lapidem pedem tuum.
Super aspidem et basiliscum ambulabis, * et conculcabis leonem et
draconem.
Quoniam in me speravit, liberabo eum: * protegam eum, quoniam cognovit
nomen meum.
Clamavit ad me, * et ego exaudiam eum:
Cum ipso sum in tribulatione; * eripiam eum et glorificabo eum.
Longitudine dierum replebo eum, * ostendam illi salutare meum.