=Anyaya.=
Ilang araw na ang yumaon.
Sa lahat ng tanyag na kinakabitan ng mga Cartel ng Teatro, ay walang
nakikita kundi ang nagpuputiang papel na kinalilimbangan ng mga titik
na pula na ang nasasabi'y ang sumusunod:
=Dulaang Makata=
=Unang pagtatanghal ng Dulang
tatlong yugto, ng kilalang
Makatang Ernesto del Rio
at pinamagatang =
=SA TABI NG BAN~GIN=
<b>¡daluhan! ¡panoorin
ang mainam na
dulang ito!=
Hapon ng lingo noon.
Sa magandang lan~git ay walang isa man lamang ulap na nakatatabing
baga ó nakadudungis.
Si Ernesto, ay tinun~go ang bahay ni D. Armando, na ng mamasdan sa
mukha ng dumating ay biglang nagsabi na:
--Ernesto, anong saya mo ngayon.
--Oo nga, pagka't ... nguni't, hindi, hindi ko tuturan hangang di mo
ipangako sa akin na ako'y di hihiyain.--ang tugon ni Ernesto.
--Sa ano yaon?
--Di mo ako hiihiyaín?
--Hindi.
--Kung gayon, mamayang gabí, ay itatanghal sa "Tanghalang Makata" ang
isang bago kong dula na ang pamagat ay SA TABI N~G BAN~GIN.
--Bagong dula mo na naman?
--Oo, at iya'y ika limangpuo't lima na:
--Wala kang pagod na tao!
--Paparoon ka?
--Oo, asahan mo.
--Kung gayon ay naito ang Palco presidencial. Ibig kong ikao ang
man~gulo sa aking palabas.
--Napaka labis naman yata iyan.
--Labis? kulang pa ang sabihin mo sa isang gaya mong bagong Mecenas.
--Salamat sa papuri mong iyan, Ernesto, at inaasahan ko na, n~gayon
pa, ang tagumpay mo mamaya.
--Tunay, at sa dulang iyan ay inaasahan kong lalong lalaki ang aking
n~galan sa malawak na laran~ganan ng panunulat.
--Gayon din ang haka ko.
--Siya, hangang ika 8:12: isama mo ang iyong asawa.
--Oo. Hwag kang mabahala.
At noon din ay nagkamayan sila, at pagkatapos ay yumaon na si Ernesto.
Si D. Armando naman ay ibinalita kaagad kay Magdalena ang anyayaya ni
Ernesto, at noon din ay sinimulan ang paglalabas ng damit niyang
gagamitin sa Dulaan.