FOOTNOTES:

[1] De anim. brutor. cap. 6. p. 127.

[2] Lom. Observat. p. 80.

[3] De morb. caput. p. 604.

[4] Baxter on the Soul, p. 257. quarto edit.

[5] A being which that vain chymist invented to preside over the animal

functions. See his Works, cap. 1. & Van Helmont. de Archeo faber.

[6] De Corde, p. 145.

[7] Sepulchret. Anatom. tom. 1. p. 180.

[8] Comment in aphoris. 578.

[9] De Dieta, scol. xxxv.

[10] Haller, Prim. lin. DLXXII. Boerhaave, prelect. academ. de somno.

[11] Winslow, de Poitrine, sect. 74. Eustachius, tab. xv. fig. 2. and

tab. xxv.

[12] Macrob. in som. sup. lib. v. cap. 3.

[13] To say that Voluntary Motions by custom become Involuntary,

may appear a contradiction; but if we reflect on several phænomena

of Animal Motion, that assertion will not appear so absurd. ’Tis

universally allow’d, that the Muscles of the Larynx and Tongue,

Adductors and Abductors of the Eyes are of the Voluntary kind; yet, by

endeavouring to imitate those who Stammer or Squint, these disagreeable

habits are acquir’d so, as not to be afterwards corrected by the

strongest efforts of the Mind. As the Heart of an Infant beats, at a

mean, about 11520 times every 24 hours, during the first year, ’tis

probable, that, by this frequent Motion, the action of that Muscle may

become independent of the Will ever afterwards: tho’ it might be as

Voluntary at first, as the action of the Muscles concern’d in sucking

the Nurse’s Breast.

[14] Harvey de Generatione Animal. & Malpighius de Incubatione.

[15] I remember that the Heart of a Gurnet beat regularly an hour

and forty minutes after I separated it From the Body. For many such

experiments, see Doctor Whytt’s ingenious Essay on Vital Motions.

[16] His. Vit. & Mort.

[17] Page 307.

[18] Aphoris. 874.

[19] Vide Lom. Observat. p. 80. & Etmuller, de Incubo.

[20] Diemerbroek.

[21] Winslow. Traite de Muscles, p. 554.

[22] Philos. Trans. Nº 427.

[23] Comment in Instut. DXCI.

[24] Loc. mox, citatione.

[25] De Dieta, &c. See. scol xxxix.

[26] Prim. Lin. DLXXVIII.

[27] Treatise on Opium, p. 26.

[28] Boerhaave, Prelect. Academic, de somno.

[29] On Food and Discharges, tab. 3.

[30] Exercit. de Perspiratione.

[31] Cavendum est ab initio, nam ubi diu durat assidue irruens magnos

Morbos, Insaniam, Morbum comitialem, aut siderationem denunciat. Paul.

Egenet. lib. 3. c. 19.

[32] Incubus, vitium quod in somnis prehendit. Sua quidem natura

non admodum parvum est, verum, magna quædam mala portendit, Morbi

comitialis, melancholiæ species, Morbum attonitum, atque ea non procul

abesse. Si frequens Incubus invadit, significat. Actuar. lib. v. cap.

17.

[33] Morbus, qui Incubus appellatur, non est Dæmon, sed magis prœmium

Morbi Cometialis, Insaniæ aut Siderationis. Cavendum est dum in

principio, inveteratum assidue incidens, quosdam ex relatis Morbis

inducit. Ætic. Sermo. c. 12.

[34] Sin vero, ubi idem dormientes occupat, et post Expergefactionem

frigidi oriuntur sudores, et Cordis tremor, pessimum est. Qui hac

ægritudine multo jam spatio temporis, ac frequenter occupantur, hisce

grave aliquod Capitis malum, puta Vertiginem, Morbum tum attonitum, tum

Comitialem, Maniam, Nervorum distentionem, aut subitam Mortem impendere

sciendum est. Scil. hoc modo repertos mortuos, in ipso etiam cubili

multos esse constat. Lom Observat. Medicinal. p. 80.

[35] Aphoris. 1020.

[36] Generosus et sternuus D. Abrahamus Schonicel, equitum in exercitu

imperatorio magister, ebrietati deditus; quoties supinus incumberet,

Incubo graviter affici solebat: post multa remedia exhibita, malum

rarius quidem invasit; cum tamen, ob repletionem, et compotandi

consuetudinem recurreret, monui cubicularium, ut quoties in somno

queritantem et lamentantem audiret, statim corpus leviter vellicaret,

dormientem compellaret, et excitaret, quo pacto, insultus breviores

quidem sensit. Biennio tamen post, Epilepsia extinctus est. Baldassar

Timeus, Cas. Med. lib. v.

[37] De Morb. Chron. lib. v. cap. 3.

[38] De Utilitat. Respirationis.

[39] Incubus accidentalis parum mali refert. Habitualis vero,

Epilepsiam, Apoplexiam, aut Melancholiam portendit, presertim, si

adsit Vertigo diurna; si accedit partim dormienti, partem vigilanti,

Epilepsia propinquior est. Sed adhuc deterior, si post excretionem

sudoris frigidi, tremor Cordis, Spasmus, aut Sincope, sequatur. Etmul.

de Incubo.

[40] Consultat. et Respons. Med. cas. xix.

[41] Metus est, ne hoc malum ingravescens in ipso paroxyso ægrum

suffocet, vel sanguinem in Ventriculis Cerebri aut ejus substantia

effundendo, vel Carotides Arterias, vel Plexum Choroidem, aut eorum

poros obstruendo, Apoplexiam vel alium similem gravem Cerebri Morbum

ægro accersat, ideoque, tempestiva hujusmodi, mala, curatione, sunt

præcavenda. Hen. Pagius apud Theodor. Biblioth. Med.

[42] De Corde, p. 145.

[43] De Dieta, &c. cap. x. scol. xxxiii.

[44] Pharmacop. Edinensis.

[45] Element. Chem. Process, L.

[46] Aphoris. 106.

[47] Comment, in Aphoris. 106.

[48] Armstrong’s Poem on Health.

[49] Lib. 3. cap. xv.

[50] De Anima Brutor. cap. 6.

[51] Mead, Monit. Med. de Vitæ Regimine.

An Essay on the Incubus, or Night-mare · 第 29 / 30 题