[1] De anim. brutor. cap. 6. p. 127.
[2] Lom. Observat. p. 80.
[3] De morb. caput. p. 604.
[4] Baxter on the Soul, p. 257. quarto edit.
[5] A being which that vain chymist invented to preside over the animal
functions. See his Works, cap. 1. & Van Helmont. de Archeo faber.
[6] De Corde, p. 145.
[7] Sepulchret. Anatom. tom. 1. p. 180.
[8] Comment in aphoris. 578.
[9] De Dieta, scol. xxxv.
[10] Haller, Prim. lin. DLXXII. Boerhaave, prelect. academ. de somno.
[11] Winslow, de Poitrine, sect. 74. Eustachius, tab. xv. fig. 2. and
tab. xxv.
[12] Macrob. in som. sup. lib. v. cap. 3.
[13] To say that Voluntary Motions by custom become Involuntary,
may appear a contradiction; but if we reflect on several phænomena
of Animal Motion, that assertion will not appear so absurd. ’Tis
universally allow’d, that the Muscles of the Larynx and Tongue,
Adductors and Abductors of the Eyes are of the Voluntary kind; yet, by
endeavouring to imitate those who Stammer or Squint, these disagreeable
habits are acquir’d so, as not to be afterwards corrected by the
strongest efforts of the Mind. As the Heart of an Infant beats, at a
mean, about 11520 times every 24 hours, during the first year, ’tis
probable, that, by this frequent Motion, the action of that Muscle may
become independent of the Will ever afterwards: tho’ it might be as
Voluntary at first, as the action of the Muscles concern’d in sucking
the Nurse’s Breast.
[14] Harvey de Generatione Animal. & Malpighius de Incubatione.
[15] I remember that the Heart of a Gurnet beat regularly an hour
and forty minutes after I separated it From the Body. For many such
experiments, see Doctor Whytt’s ingenious Essay on Vital Motions.
[16] His. Vit. & Mort.
[17] Page 307.
[18] Aphoris. 874.
[19] Vide Lom. Observat. p. 80. & Etmuller, de Incubo.
[20] Diemerbroek.
[21] Winslow. Traite de Muscles, p. 554.
[22] Philos. Trans. Nº 427.
[23] Comment in Instut. DXCI.
[24] Loc. mox, citatione.
[25] De Dieta, &c. See. scol xxxix.
[26] Prim. Lin. DLXXVIII.
[27] Treatise on Opium, p. 26.
[28] Boerhaave, Prelect. Academic, de somno.
[29] On Food and Discharges, tab. 3.
[30] Exercit. de Perspiratione.
[31] Cavendum est ab initio, nam ubi diu durat assidue irruens magnos
Morbos, Insaniam, Morbum comitialem, aut siderationem denunciat. Paul.
Egenet. lib. 3. c. 19.
[32] Incubus, vitium quod in somnis prehendit. Sua quidem natura
non admodum parvum est, verum, magna quædam mala portendit, Morbi
comitialis, melancholiæ species, Morbum attonitum, atque ea non procul
abesse. Si frequens Incubus invadit, significat. Actuar. lib. v. cap.
17.
[33] Morbus, qui Incubus appellatur, non est Dæmon, sed magis prœmium
Morbi Cometialis, Insaniæ aut Siderationis. Cavendum est dum in
principio, inveteratum assidue incidens, quosdam ex relatis Morbis
inducit. Ætic. Sermo. c. 12.
[34] Sin vero, ubi idem dormientes occupat, et post Expergefactionem
frigidi oriuntur sudores, et Cordis tremor, pessimum est. Qui hac
ægritudine multo jam spatio temporis, ac frequenter occupantur, hisce
grave aliquod Capitis malum, puta Vertiginem, Morbum tum attonitum, tum
Comitialem, Maniam, Nervorum distentionem, aut subitam Mortem impendere
sciendum est. Scil. hoc modo repertos mortuos, in ipso etiam cubili
multos esse constat. Lom Observat. Medicinal. p. 80.
[35] Aphoris. 1020.
[36] Generosus et sternuus D. Abrahamus Schonicel, equitum in exercitu
imperatorio magister, ebrietati deditus; quoties supinus incumberet,
Incubo graviter affici solebat: post multa remedia exhibita, malum
rarius quidem invasit; cum tamen, ob repletionem, et compotandi
consuetudinem recurreret, monui cubicularium, ut quoties in somno
queritantem et lamentantem audiret, statim corpus leviter vellicaret,
dormientem compellaret, et excitaret, quo pacto, insultus breviores
quidem sensit. Biennio tamen post, Epilepsia extinctus est. Baldassar
Timeus, Cas. Med. lib. v.
[37] De Morb. Chron. lib. v. cap. 3.
[38] De Utilitat. Respirationis.
[39] Incubus accidentalis parum mali refert. Habitualis vero,
Epilepsiam, Apoplexiam, aut Melancholiam portendit, presertim, si
adsit Vertigo diurna; si accedit partim dormienti, partem vigilanti,
Epilepsia propinquior est. Sed adhuc deterior, si post excretionem
sudoris frigidi, tremor Cordis, Spasmus, aut Sincope, sequatur. Etmul.
de Incubo.
[40] Consultat. et Respons. Med. cas. xix.
[41] Metus est, ne hoc malum ingravescens in ipso paroxyso ægrum
suffocet, vel sanguinem in Ventriculis Cerebri aut ejus substantia
effundendo, vel Carotides Arterias, vel Plexum Choroidem, aut eorum
poros obstruendo, Apoplexiam vel alium similem gravem Cerebri Morbum
ægro accersat, ideoque, tempestiva hujusmodi, mala, curatione, sunt
præcavenda. Hen. Pagius apud Theodor. Biblioth. Med.
[42] De Corde, p. 145.
[43] De Dieta, &c. cap. x. scol. xxxiii.
[44] Pharmacop. Edinensis.
[45] Element. Chem. Process, L.
[46] Aphoris. 106.
[47] Comment, in Aphoris. 106.
[48] Armstrong’s Poem on Health.
[49] Lib. 3. cap. xv.
[50] De Anima Brutor. cap. 6.
[51] Mead, Monit. Med. de Vitæ Regimine.