FFARWEL Y FLWYDDYN.

Ar noson ddrychinog, a gwyntog, ac oer,

Ysgubai'r ystormydd dros wyneb y lloer;

'Roedd delw y gaeaf ar ddaear a nen,

A thymor y flwyddyn yn dyfod i ben.

"Ffarwel," ebe'r flwyddyn, "fe ddarfu fy ngwen,

Fy meibion, y misoedd, a'm gwnaethant yn hen;

Ces amdo yn barod, o lwydrew yn haen,

A dor tragwyddoldeb sy'n agor o'm blaen.

"Ffarwel," ebe'r flwyddyn, "'rwy'n estyn fy llaw,

A honno yn wleb gan y ddrycin a'r gwlaw;

'Rwy'n mynd i fyd arall i gloddio fy medd,

A'm chwaer sydd yn dyfod wrth droedfainc fy sedd.

"Pan anwyd fi gyntaf, 'roedd gwywder ar daen,

A mynwent prydferthwch o'm hol ac o'm blaen;

Daeth gwanwyn 'rol hynny, a'r blodyn morgun

A gododd ei sedd ar ei feddrod ei hun.

"Fe chwarddai y ddaear, a gwridai yr haul,

A minnau'n ysmalio mewn glesni a dail;

A chanai y gog ei Sol-ffa y fan draw,

A'r fronfraith a ganai'r hen nodiant gerllaw.

"Daeth Mai gyda hynny a hirddydd a haf,

Ar fynwent y gaeaf daeth gerddi mor braf;

Priodais a harddwch gan gredu yn siwr

Fod llawnder Mehefin yn gyfoeth i'm gwr.

"Pryd hynny, agorai'r amaethwr ei geg,

A dywedai,--''Nawr, flwyddyn, mae eisieu hin deg;'

Ond er iddo waeddi, y gwlaw oedd yn dod,

A'r m'linydd yn diolch am ddwr ar ei rod.

"Mi gefais fy meio am wlawio cyhyd,

A gwneuthur cryn niwed i'r gwair ac i'r yd;

Ond cofiwch chwi, ddynion, beth bynnag fu'r drefn,

'Roedd Duw a Rhagluniaeth o hyd wrth fy nghefn.

"O ddiwrnod i ddiwrnod, aeth haf ar ei hynt,--

Gostyngodd yr heulwen, a chododd y gwynt;

Daeth llwydrew fel lleidr, pan giliai yr haul,

Rhodd wenwyn ym mywyd y blodau a'r dail.

"Dechreuais cyn nemawr a wylo yn hallt,--

Dechreuodd y stormydd a thynnu fy ngwallt;

Aeth haf a'i brydferthwch i mi yn ddi goel,

'Rwy' heno yn marw yn dlawd ac yn foel.

"Mi glywais y clychau yn canu mor llon,

Wrth weled babanod yn dod at y fron;

Bum i gyda'r mamau yn siriol eu pryd

Yn gwenu a siglo uwch ben llawer crud.

"Mi glywais y clychau,--daeth mab a daeth merch

At allor yr eglwys i roi cwlwm serch;

Ar ol i mi farw, d'wed gwragedd di ri',--

'Wel hon oedd y flwyddyn ro'dd fodrwy i mi.'

"Mi glywais y clychau yn brudd lawer gwaith,--

Mi welais yr elor yn myned i'w thaith;

Ar filoedd ar filoedd ce's weld yn ddiau

Y beddrod yn agor,--yn derbyn,--a chau!

"Ffarwel iti, ddaear,--ffarwel iti, ddyn,

Ffarwel yr hen bobol,--ffarwel, fab a mun;

Mae'n rhaid i ni 'madael, 'rwy'n marw, fy ffrynd,--

'Rwyt tithau yn dod os y fi sydd yn mynd.

"Ffarwel iti, Gristion, mae'm llyfrau ar gael,

Mae'm cyfrif fan honno i'r gwych ac i'r gwael;

'Rwy' wedi 'sgrifennu yn rhad ac yn rhydd,

MADDEUANT ar gyfer dy enw bob dydd.

"Ffarwel, ddyn annuwiol, mae gennyf ar lawr

Hen fill yn dy erbyn sy'n hynod o fawr;

'Rwy' heno'n rhy wanllyd i ddweyd yr amount,

Cawn oleu byd arall i setlo'r accmmt!"

Gwaith Mynyddog. Cyfrol II · 第 63 / 111 题