4. Fear—Terror—Anxiety

_timorem, terrorem alicui inicere_, more strongly _incutere_—to

inspire fear, terror.

_timor aliquem occupat_ (B. G. 1. 39)—fear comes upon some one.

_in timore esse, versari_—to be in fear.

_in timorem venire, pervenire_—to become frightened.

_metus aliquem exanimat_ (Mil. 24. 65)—a man is paralysed with fear.

_exalbescere metu_—to grow pale with fear.

_metu fractum et debilitatum, perculsum esse_—to be completely

prostrated by fear.

_abicere, omittere timorem_—to banish one's fears.

_a metu respirare_ (Cluent. 70. 200)—to recover from one's fright.

_ex metu se recreare, se colligere_—to recover from one's fright.

_respirandi spatium dare_—to give time for recovery.

_terror incidit alicui_—terror, panic seizes some one.

_terror invadit in aliquem_ (rarely _alicui_, after Livy

_aliquem_)—terror, panic seizes some one.

_in terrorem conicere aliquem_—to overwhelm some one with terror.

_(animo) angi_ (Brut. 27)—to be very uneasy; to fret.

_cura sollicitat angitque aliquem_—anxiety troubles and torments one.

_angoribus premi_—to be tormented with anxiety.

_angoribus confici_ (Phil. 2. 15. 37)—to be worn out, almost dead with

anxiety.

Latin Phrase-Book · 第 134 / 223 题