_ioco uti_ (Off. 1. 29. 103)—to make a joke.
_haec iocatus sum, per iocum dixi_—I said it in jest.
_animo prompto esse ad iocandum_—to be humorously inclined.
_extra iocum, remoto ioco_ (Fam. 7. 11. 3)—joking apart.
_facete dicere_—to be witty.
_facetiis uti, facetum esse_—to make witty remarks.
_facete et commode dicere_ —to indulge in apt witticisms.
_breviter et commode dictum_—a short, pointed witticism.
_facete dictum_—a witticism, bon mot.
_arcessitum dictum_ (De Or. 2. 63. 256)—a far-fetched joke.
_dicta dicere in aliquem_—to make jokes on a person.
_aspergere sales orationi_ (Or. 26. 87)—to intersperse one's speech
with humorous remarks.
_aliquid ad ridiculum convertere_—to make a joke of a thing.
_(homo) ridiculus_ (Plaut. Stich. 1. 3. 21)—a wit; a joker.
_lepos in iocando_—humour.
_iucunde esse_ (Deiot. 7. 19)—to be in a good temper.
_se dare iucunditati_—to let oneself be jovial.
_sibi displicere_ (opp. _sibi placere_)—to be in a bad temper.
_ioca et seria agere_—to be now jesting, now in earnest.
_serio dicere_ (Plaut. Bacch. 1. 1. 42)—to say in earnest...
_severitatem adhibere_—to show that one is serious.
_ineptum esse_ (De Or. 2. 4. 17)—to be silly, without tact.
_nimium diligentem esse_[1]—to be pedantic.
[1] Such words as "pedantry," "pedant" can be expressed very variously
in Latin, cf. N. D. 3. 31. 71 _posse ACERBOS e Zenonis schola exire_;
Pro Mur. 9. 19 _multorum DIFFICULTATEM exsorbuit_; Brut. 38. 143 _erat
in Crasso latine loquendi sine MOLESTIA diligens elegantia_.