9:1 In anno primo Darii filii Assueri de semine Medorum,
qui imperavit super regnum Chaldaeorum:
9:2 Anno uno regni eius, ego Daniel intellexi in libris (l) numerum
annorum, de quo factus est sermo Domini ad Ieremiam prophetam,
ut complerentur desolationis Ierusalem septuaginta anni.
9:3 Et posui faciem meam ad Dominum Deum meum rogare et deprecari
in ieiuniis, sacco, et cinere.
9:4 Et oravi Dominum Deum meum, et confessus sum, et dixi:
(m) Obsecro Domine Deus magne et terribilis, custodiens pactum,
et misericordiam diligentibus te, et custodientibus mandata tua.
9:5 (n) Peccavimus, iniquitatem fecimus, impie egimus, et recessimus:
et declinavimus a mandatis tuis, ac iudiciis.
9:6 Non obedivimus servis tuis prophetis, qui locuti sunt in
nomine tuo regibus nostris, principibus nostris, patribus nostris,
omnique populo terrae.
9:7 Tibi Domine iustitia: nobis autem confusio faciei, sicut est
hodie viro Iuda, et habitatoribus Ierusalem, et omni Israel,
his qui prope sunt, et his qui procul in universis terris, ad quas
eiecisti eos propter iniquitates eorum, in quibus peccaverunt in te.
9:8 Domine nobis confusio faciei, regibus nostris, principibus nostris,
et patribus nostris, qui peccaverunt.
9:9 Tibi autem Domino Deo nostro misericordia, et propitiatio,
quia recessimus a te:
9:10 et non audivimus vocem Domini Dei nostri ut ambularemus in lege eius,
quam posuit nobis per servos suos prophetas.
9:11 Et omnis Israel praevaricati sunt legem tuam, et declinaverunt
ne audirent vocem tuam, et stillavit super nos maledictio, et detestatio,
(o) quae scripta est in libro Moysi servi Dei, quia peccavimus ei.
9:12 Et statuit sermones suos, quos locutus est super nos,
et super principes nostros, qui iudicaverunt nos, ut superinduceret
in nos magnum malum, quale numquam fuit sub omni caelo,
secundum quod factum est in Ierusalem.
9:13 Sicut scriptum est in lege Moysi, omne malum hoc venit super nos:
et non rogavimus faciem tuam Domine Deus noster, ut reverteremur ab
iniquitatibus nostris, et cogitaremus veritatem tuam.
9:14 Et vigilavit Dominus super malitiam, et adduxit eam super nos:
iustus Dominus Deus noster in omnibus operibus suis, quae fecit:
non enim audivimus vocem eius.
9:15 (p) Et nunc Domine Deus noster, (q) qui eduxisti populum tuum
de Terra Aegypti in manu forti, et fecisti tibi nomen secundum diem hanc:
peccavimus, iniquitatem fecimus.
9:16 Domine in omnem iustitiam tuam: avertatur obsecro ira tua,
et furor tuus a civitate tua Ierusalem, et monte sancto tuo.
Propter peccata enim nostra, et iniquitates patrum nostrorum, Ierusalem,
et populus tuus in opprobrium sunt omnibus per circuitum nostrum.
9:17 Nunc ergo exaudi Deus noster orationem servi tui,
et preces eius: et ostende faciem tuam super sanctuarium tuum,
quod desertum est propter temetipsum.
9:18 Inclina Deus meus aurem tuam, et audi: aperi oculos tuos,
et vide desolationem nostram, et civitatem, super quam invocatum
est nomen tuum: neque enim in iustificationibus nostris prosternimus
preces ante faciem tuam, sed in miserationibus tuis multis:
9:19 Exaudi Domine, placare Domine: attende et fac: ne moreris propter
temetipsum Deus meus: quia nomen tuum invocatum est super civitatem,
et super populum tuum.
9:20 Cumque adhuc loquerer, et orarem, et confiterer peccata mea,
et peccata populi mei Israel, et prosternerem preces meas in conspectu
Dei mei, pro monte sancto Dei mei:
9:21 Adhuc me loquente in oratione, ecce vir Gabriel, quem videram in
visione a principio, cito volans tetigit me in tempore sacrificii vespertini.
9:22 Et docuit me, et locutus est mihi, dixitque: Daniel nunc
egressus sum ut docerem te, et intelligeres.
9:23 Ab exordio precum tuarum egressus est sermo: ego autem veni ut
indicarem tibi, quia vir desideriorum es: tu ergo animadverte sermonem,
et intellige visionem.
9:24 (r) Septuaginta hebdomades abbreviatae sunt super populum tuum,
et super urbem sanctam tuam ut consummetur praevaricatio, et finem
accipiat peccatum, et deleatur iniquitas, et adducatur iustitia sempiterna,
et impleatur visio, et prophetia, et ungatur Sanctus sanctorum.
9:25 Scito ergo, et animadverte: Ab exitu sermonis, ut iterum
aedificetur Ierusalem, usque ad Christum ducem, hebdomades septem,
et hebdomades sexaginta duae erunt: et rursum aedificabitur platea,
et muri in angustia temporum.
9:26 Et post hebdomades sexaginta duas occidetur Christus:
et non erit eius populus, qui eum negaturus est. Et civitatem,
et sanctuarium dissipabit populus cum duce venturo: et finis
eius vastitas, et post finem belli statuta desolatio.
9:27 Confirmabit autem pactum multis hebdomada una: et in dimidio
hebdomadis deficiet hostia et sacrificium: (s) et erit in templo
abominatio desolationis: et usque ad consummationem et finem
perseverabit desolatio.