THE SEVENTH DAY IS MADE A DAY OF REST.

Adden he folged godes red,

Al man-kin adde ſeli ſped; 240

For sin they lost

the bliss of Paradise.

for ſinne he ðat bliſſe for-loren,

ðat derede al ðat of hem was boren;

It is her-after in ðe ſong,

Hu adam fel in pine ſtrong. 244

The sixth day

passed and

Forð glod ðiſ ſexte dais lig[t],

After glod ðe ſexte nig[t];

the seventh

morning sprung.

That day betokened

long rest.

ðe ſeuendai morgen ſpro[_n_]g,

ðat dai tokenede reſte lo_n_g; 248

ðis dai waſ forð i_n_ reſte wrogt,

Ilc kinde newes ear waſ brog[t];

God ordained this

day a day of bliss

and rest.

God ſette ðis dai folk bitwen,

Dai of bliſſe and off reſte ben, 252

for ðat time ear fear bi-forn,

So it remained

until Christ rose

from the cold

rock.

Til ihesus was on werlde boren,

And til he was on ðe rode-wold,

And biried in ðe roche cold. 256

And reſtede him after ðe ded,

ðat ilke dai god aligen bed.

Then the Sunday

from that time

forth became hallowed

for ever.

Siðen for-leſ ðat dai iſ priſ,

for ih_esus_,[94] god and man ſo wis, 260

Roſ fro ded on ðe ſunenday,

[Fol. 6.]

ðat is forð ſiðen worðed ay;

So shall it remain

until Doomsday.

And it ſal ben ðe laſte tid,

Quan al man-kinde, on werlde wid, 264

Sal ben fro dede to liue brogt,

And ſeli ſad fro ðe forwrogt,

An ben don in bliſſe and in lif,

fro ſwinc, and ſorwe, and deades ſtrif. 268

Wisdom made

each thing of

nought.

Wiſdom ðe made ilc ðing of nogt,

q_u_uat-ſo-eu_er_e on heuone or her iſ wrogt.

Lucifer waxed

proud,

Ligber he ſridde a dere ſrud,

An he wurðe in him-ſeluen prud, 272

and with that

pride came envy.

An wid ðat p_ri_de him wex a nyð,

ðat iwel weldeð al his ſið;

[94] MS. ihc.

The Story of Genesis and Exodus: An Early English Song, about 1250 A.D. · 第 79 / 270 题