(Poenteareas)
Chorin, chorin
Trás torre andaba,
Se a torre caia
Chorin se alegraba.
* * * * *
Fun ó monte
Prantei unha estaca,
E o tiroliro
Volven para a casa.
* * * * *
Vai para o monte
Mira pra casa,
Ven para casa
Mira pro monte.
* * * * *
No monte nace,
No monte se cria,
Chegando á casa
Nunca hai alegria.
Terra branca,
Semente negra,
Cinco aradores
E unha chabella.
* * * * *
Non está nado,
Nin por nacer,
Non é Dios,
E pode ser.
* * * * *
Alto pepino
Redondo molete,
Que chova, que neve,
Jamais se derrete.
* * * * *
Tacon sobre tacon,
E tacon do mismo pano,
Si no cho digo chora,
Non acertas en un ano.
* * * * *
Estudiante lareiro
Que estudias tras do lar,
¿Cando t'hei de ver lareiro
Dal a volta no altar?
Estudiante que estudias
No arte da theologia,
Dime, ¿que ave é aquella.
Que ten peitos e cria?
* * * * *
Que cousa é cousa
Que ten un dente,
E chama por toda a gente?
* * * * *
Calza de ferro,
Viste de liño,
E tirase cun garabulliño?
* * * * *
¿Qué cousa e que sempre anda;
E nunca chega á casa de seu dono?
* * * * *
Tres pés con croa,
Trepia son, tontona?
* * * * *
Qué cousa é cousa.
Que pon o cu na lousa?
_La Gallicia_, t. IV, 127.
Mingo, Mingacho
Cara de cacho,
Bico de ovella
¿Quén che mandou
Trebellar co a nena?
Agora a nena
Está barriguda;
Juntall'os ovos
Para a paridura.
* * * * *
(Tradição do Valle de Valeije)
Raposo, raposo
Do cu piolloso,
Non comal'o año
De Pedro Castaño,
Que vai na riveira
Buscal'a manteiga
Para a muller
Que esta parideira,
Na porta da eira
Cun fillo varon,
Chamado Anton,
E entre tamaño
Como un perillon.
_Galicia_, t. IV, p. 6.
* * * * *
(Pueblo de Orense)
Padre nuestro pequeniño
Lévame por bo camiño,
Aló fun, aló cheguei,
Tres Marias encontrei
Preguntando por Jesus,
E Jesu'staba na cruz,
E na cruz e no altar
Cos peiños a sangrar;
--Ténte, tente Madanela,
Non vos veñas lastimar;
Que estes son os traballiños
Que por vos ei de passar.
_Ibid._
* * * * *
Santo que estás no canizo
Tira castañas abaixo;
Tira das mais graudiñas,
Que ás pequenas non me baixo.
* * * * *
San Amaro era xastre
Pero despois foi ladron,
Non houve xastre no mundo.
Que non roubase un calzon.
* * * * *
Unha vella fixo papas,
E o pote botonllas fóra,
Hay un ano que foi esto,
E ainda hoxe a vella chora.
* * * * *
Señor San Juan de ortorio,
Feito de pau d'ameneiro,
Primo carnal dos meus zocos,
Hirman do meu tabaqueiro.
* * * * *
A dar fé á un que morrera
Foy un escribano torto,
Mais él á poder de cruces
Fixo parolar ó morto.
* * * * *
As costureiras d'ahora,
Foron feitas ó sisel;
Son amiguiñas dos homes,
Como as avellas do mel.
* * * * *
O crego foi a o moiño,
Meteu a cabeza dentro,
Trouxo a fariña na croa,
Para facer o formento.
O crego foi ó moiño,
E caeu da ponte en baixo,
Acudi ó crego, nenas,
Que vai pol o rio abaixo.
Fun esta noite ó moiño,
C'un fato de nenas novas,
Elas todas en camisa,
Eu no medio con cirolas.