CHAPTER X.

THE TEMPLE OF AIKANAKA.—HOW KAWELO CAME TO LIFE AGAIN.—HE SLAUGHTERS

HIS OPPONENTS AND BECOMES AGAIN RULER OF KAUAI.

This temple of Aikanaka’s was made by him as a place to offer

sacrifices in, such as human beings, pigs, bananas, fish, awa and other

things. Aikanaka therefore had this temple built for his gods, at

Maulili, Koloa, [79] and this place can be seen to this day. But since

its completion no human sacrifice had been offered upon its altar.

Kawelo was therefore carried from Wahiawa to Koloa. [80] The distance

from Wahiawa to Koloa is something like the distance between Honolulu

and Luakaha, about six miles. When Kawelo’s body was at last brought to

the temple, it was carried and left within the enclosure that stood

inside of the temple, near the altar, with the idea of leaving it there

over night, before placing it on the altar the next day, for the shades

of night were already falling. Kawelo was therefore left in the

enclosure, covered over with banana leaves.

After remaining in a deep sleep as it were for some time, Kawelo woke

up and felt that he was greatly relieved from his bruises. He also felt

that his strength had returned to him, and gradually he realized that

he was at last saved from a terrible death. He then planned how he was

to deal out his vengeance to all his enemies and particularly his son

Kaeleha and Aikanaka.

HOW KAWELO CAME TO LIFE AGAIN.

We will here see how Kawelo came to life again and how he overcame his

enemies. In the night when Kawelo was lying covered up with banana

leaves, at about midnight, at the time when the Milky Way turns, Kawelo

felt his strength returning to him and his bruises became less painful.

He therefore rose and walked back and forth, impatiently waiting for

the coming of day, when he expected to see Aikanaka and Kaeleha and the

others enter the temple. Where Aikanaka and his followers had gone to

spend the night was at a place some distance away, but before leaving

he had placed a guard over Kawelo. This guard was a close friend of

Kawelo’s. When Kawelo rose, the man saw that he was come back to life

again, so he asked: “Is that you?” Kawelo answered: “Yes, it is I.”

Kawelo then asked the guard: “Where are Aikanaka and his followers?”

The guard replied: “They have retired for the night.” Kawelo again

asked: “Are they not coming back again?” The guard replied: “They are

coming back here in the morning.”

To place you on the altar

And to sacrifice you to the gods,

That you may serve as the human offering for the temple.

But it seems you have come to life.

Kawelo then said to the guard: “Let us sit up for a while before I

retire. After I lay down, cover me up again with the banana leaves just

as before until daylight. I want you to watch the people as they come

into the temple. When you see that all have entered, come and wake me

and I shall then slay them all.”

After imparting these instructions to the guard, Kawelo retired and the

guard proceeded to cover him up with the banana leaves, from head to

foot. On being again covered up Kawelo did not go to sleep, nor was he

in any way unwatchful, in fact, he was very vigilant and was very

anxious to meet his enemies, when he would mete out death to them.

Kawelo became very restless and anxious for daylight to come, that he

might set eyes on Aikanaka and the others.

Early that morning Kawelo waited for the coming of Aikanaka and his

followers, but the people were slow in making their appearance. It was

about noon before Aikanaka and his followers appeared. When the guard

saw that Aikanaka, Kaeleha, the chiefs, the warriors and the people,

men, women and children, had all come into the temple enclosure, he

approached the side of Kawelo and whispered to him, saying:

Say, Kawelo! O say, Kawelo!

You must wake up, you must wake up!

Aikanaka has entered,

Kaeleha has entered,

The chiefs have entered,

The warriors have entered,

The men have entered,

The women have entered,

The children have entered,

All have entered.

Wake up, you must hasten, don’t be slow.

When Kawelo heard the call of the guard, he hastily threw off the

banana leaves from his body. While Kawelo was doing this, the guard

again called out to the people that had come in:

Say, Kawelo is alive again!

Say, Kawelo is alive again!

When the people heard the guard calling out, they all turned and looked

at Kawelo. [81] When they saw him, they all became possessed of a great

fear, and preparations for a battle with Kawelo were hastily made. As

Kawelo approached the people, he chanted to Aikanaka and Kaeleha as

follows:

Say, Kaeleha, son of mine, [82]

One, kindly brought up by me until you were full grown,

What is my fault that you should rebel against me;

That caused you to take up that which has a bad ending, treason?

Your life is ended this day,

Taken by your father,

By Kaweloleimakua.

Say, Aikanaka!

You shall be Kawelo’s prisoner.

This is the day to be brave, be you therefore brave,

The day when one shall either die or live.

Death I fear shall be your portion.

Kawelo then ceased chanting and began the slaughter, killing every one;

none escaped. [83] Kauai therefore once more came under the rule of

Kawelo, and he again assumed the reins of power. He then returned to

Hanamaulu where he lived with his parents and his wife.

Here endeth the famous legend of Kawelo, except some perhaps in the

minds of the people.

HE MOOLELO NO KAWELO.

MOKUNA I.

KA HANAU ANA A ME KA WA KOLIULIU O KO KAWELO NOHO ANA.—KONA HELE ANA I

OAHU A ME KA LOAA ANA O KA HANOHANO MALAILA.

Omaihuna ka makuakane, o Malaiakalani ka makuahine, o Hanamaulu i Kauai

ka aina hanau o Kawelo. Elima ka nui o ko Kawelo mau hanauna; o ka mua,

o Kawelomahamahaia; o kona muli, o Kaweloleikoo; he mau keiki kane

laua, mahope hanau o Kaenakuokalani, he wahine ia. O kona muli mai o

Kaweloleimakua, a o kona muli iho o Kamalama, o ka mea nona keia

moolelo o Kaweloleimakua, oia o Kawelo.

O na makua o Malaiakalani, he mau mea akamai laua i ka haha a me ka

nana i ka wa uuku o ke keiki, aole e nalo ia laua ke ano a me ka hana a

ke keiki ke nui ae, ke koa a me ka ikaika, ke keiki ku i ka moku. Pela

ka hana a ua mau makua nei, i na kaikuaana o Kawelo, a hiki ia Kawelo,

haha no laua a hai aku i kona ano a me kana hana, i na makua o Kawelo:

“E, auhea olua, o keia keiki a olua, he keiki koa, he keiki ikaika, he

keiki e ku ana i ka moku.” Nolaila lawe ae la laua ia Kawelo a hanai

iho la. Mahope o laila, hanau o Kamalama ko Kawelo kaikaina ponoi.

Mahope o laila, hoi ae la na kupuna o Kawelo i Wailua e noho ai, me ka

laua moopuna o Kawelo. I keia wa e hanai ia nei o Kawelo, hanau o

Aikanaka he keiki alii, a hanau no hoi o Kauahoa no Hanalei ia, akolu

lakou ia wa hookahi i hanai ia ai.

He keiki ikaika loa o Kawelo ma ka ai ana, hookahi umu hookahi ai ana,

pela aku, a pela aku, a ana na kupuna o Kawelo, i ke kahumu ai na

Kawelo, nolaila, imi iho la laua i mea e walea ai o Kawelo. Pii aku la

laua i ke kalai waa, a hoi mai la, kapili a paa, haawi aku la ia

Kawelo, hoehoe iho la o Kawelo i uka i kai o Wailua, a lilo iho la ia i

mea nanea ia ia i na la a pau loa.

Ma keia hana a Kawelo, ike mai la o Kauahoa i ka Kawelo mea nanea, he

waa, hana iho la ia i lupe hoolele nana, a hoolele ae la, a ike o

Kawelo i keia mea, makemake iho la ia, hoi aku la olelo i na kupuna e

hana i lupe nana. A hana iho la na kupuna o Kawelo i lupe nana, a paa,

hoolele ae la o Kawelo i kana lupe, a ike o Kauahoa hoolele pu ae la i

na lupe a laua. Ma keia lele like ana o na lupe a laua, hihia ae la ka

Kawelo lupe me ka Kauahoa, a moku iho la ka Kauahoa lupe, a lilo aku la

i ka makani, a haule i Koloa ma ke komohana; o kahi i haule ai, o

Kahooleinapea, a hiki i keia la, no ka haule ana o ka pea a Kauahoa,

kela inoa o ia wahi.

Ma keia moku ana o ka lupe a Kauahoa ia Kawelo, nana aku la o Kawelo i

ko Kauahoa kii mai e pepehi ia ia, a liuliu, noonoo iho la o Kawelo,

aole no e pakele o Kauahoa ia ia, ina laua e kaua mahope, no ka mea, he

nui o Kauahoa, he uuku o Kawelo, aka, ua makau nae o Kauahoa ia Kawelo.

A mahope o ka hoolele lupe, hookahekahe wai iho la laua, a oi aku la no

ko Kawelo i mua o Kauahoa, nolaila, noonoo iho la no o Kawelo, aole no

e pakele o Kauahoa ia ia mahope aku ke kaua. O Kawelo a me Kauahoa,

aole laua i kaawale aku, ua pili no ma ka hanau ana, a pela no ke ’lii

o Aikanaka, ua pili no ia laua, nolaila, lilo o Aikanaka i kaikuaana

haku no laua. Ma na mea a pau a Aikanaka e olelo mai ai, malaila laua e

hoolohe ai, ina he kui lei, a he mea e ae paha, aole a laua hoole, he

ae wale no.

Ia Kawelo ma e noho ana i Wailua me Aikanaka ma, holo mai la na

kaikuaana o Kawelo me ko laua mau kupuna, mai Kauai mai a noho i

Waikiki ma Oahu nei. O Kakuhihewa ke ’lii o Oahu nei e noho ana ia wa,

a aia hoi me Kakuhihewa, he kanaka ikaika loa i ka mokomoko. A o ua

kanaka la, oia ka hoa mokomoko o na kaikuaana o Kawelo, aole nae he

hina i na kaikuaana o Kawelo. A he mea mau i na kaikuaana o Kawelo ka

heenalu, i ka nalu o Kalehuawehe, a pau ka heenalu, hoi aku la a ka

muliwai o Apuakehau auau, a pau, hoi aku la a ka hale mokomoko, aole

nae he hina o ke kanaka o Kakuhihewa i na kaikuaana o Kawelo.

Ma keia noho kaawale ana o na kaikuaana o Kawelo i Oahu nei, hu ae la

ke aloha i na kupuna o lakou e noho ana me Kawelo i Wailua, nolaila,

holo mai la na kupuna me Kawelo i Oahu nei, a pae ma Waikiki, ike iho

la i na kaikuaana, a noho iho la i laila. Ma keia noho ana i laila,

mahiai o Kawelo, a moe iho la i laila i ka wahine, oia o

Kanewahineikiaoha, kaikamahine a Kalonaikahailaau, a noho pu iho la

laua he kane a he wahine.

Ia Kawelo e mahiai ana, lohe aku la ia i ka pihe uwa o kai, uwa ka pihe

a haalele wale, alaila, ninau aku o Kawelo i na kupuna: “Heaha kela

pihe o kai e uwa mai nei?” I mai la na kupuna: “Ou kaikuaana; hele aku

la i ka heenalu, a hoi mai la mokomoko me ke kanaka ikaika o

Kakuhihewa, a hina iho la kekahi, uwa ae la, a nolaila, kela pihe au e

lohe la i ka uwa.” A lohe o Kawelo, olioli iho la ia e iho e ike, aka,

aohe ae o na kupuna ona, nolaila, i kekahi la, iho aku la o Kawelo ma

kona manao a hiki i kai, e heenalu ana na kaikuaana a me ka lehulehu i

ka nalu o Kalehuawehe. Nonoi aku la o Kawelo i papa nona, a loaa mai

la, au aku la ia i ka heenalu a loaa na kaikuaana, hee iho la lakou i

ka nalu, a pau ka heenalu ana, hoi aku la lakou a ka muliwai o

Apuakehau auau wai, a pau ka auau ana, hoi aku la lakou i ka hale

mokomoko. A hiki lakou i ka hale, ku ae la o Kawelo me ke kanaka ikaika

i ka mokomoko. I mai na kaikuaana: “He ikaika no oe e ku nei, a hina ka

hoi maua na mea i oo ka iwi, ole loa aku oe he opiopio?” Aole o Kawelo

maliu aku i keia olelo a kona mau kaikuaana, ku iho la no o Kawelo, a

pela no hoi ua kanaka la. Ia wa, olelo mai ua kanaka ikaika la ia

Kawelo, penei: “Ina wau e kahea penei, ‘Kahewahewa, he ua!’ alaila,

kulai kaua.” Hai aku la no hoi o Kawelo i kana olelo hooulu, penei:

“Kanepuaa! Ke nahu nei! Alia! Alia i oki ka aina o Kahewahewa, he ua!”

Ia Kawelo e olelo ana peia, lilo iho la ka olelo mua i ke kanaka ikaika

o Kakuhihewa, a i ke kulai ana, aneane no e hina o Kawelo, a no ka

ikaika no o Kawelo, aole i hina. Ia manawa hoomakaukau o Kawelo i kana

olelo hooulu, a i ko Kawelo kulai ana hina iho la ia ia a kau iho la o

Kawelo maluna, a uwa ae la na kanaka a pau loa.

A ike na kaikuaana o Kawelo, i ka hina ana o ke kanaka ikaika i ko laua

kaikaina, hilahila iho la laua, a hoi aku la i ka hale me na olelo

hoopunipuni i na kupuna, me ka uwe, a me ka waimaka. Ninau mai la na

kupuna: “He waimaka aha keia?” I aku la laua: “I pehi ia mai nei maua e

Kawelo i ka pohaku, nolaila, e hoi ana maua i Kauai.” A hoi na

kaikuaana o Kawelo i Kauai, noho iho la o Kawelo me kana wahine, a me

kona pokii me Kamalama. Mahope o laila, ao o Kawelo i ka hula, a o ka

loaa ole o ia, haalele o Kawelo ia mea, a ao iho la i ke kaua me kona

makuahunowai me Kalonaikahailaau; ao iho la no hoi o Kamalama, a me

Kanewahineikiaoha. A pau ke ao ana i ke kaua, ao iho la o Kawelo i ka

lawaia. O Maakuakeke he kumu lawaia a Kawelo, no Waialae.

I ke kakahiaka nui, ala ae la o Kawelo a hele aku la mai Waikiki aku, a

Kaluahole, Kaalawai, hiki i Waialae, paha aku la o Kawelo penei:

E Maakuakeke,

Hoa lawaia o Kawelo nei la,

E ala, ua ao, ua malamalama,

Ua hiki ka la aia i luna;

Lawe mai na kihele makau,

Me ka ipu holoholona pu mai,

Me ka upena mai a kaua;

E Maakuakeke,

Ka hoe nakeke,

Ke kuapoi nakeke,

Ke ka nakeke, e ala ua ao.

Ma keia paha a Kawelo, lohe ka wahine a Maakuakeke, hoala aku la i kana

kane: “E, e ala, aole au i lohe i ka lealea o ko inoa i kou mau kupuna,

aole hoi i na makua, a ia Kawelo akahi no au a lohe i ka lea o kou

inoa.”

Ala ae la o Maakuakeke, hoomakaukau i na mea a pau a Kawelo i kahea mai

ai, hele aku la a kau i luna o ka waa, a holo aku la laua. Ia laua e

holo ana, kahea mai o Maakuakeke ia Kawelo, penei:

E Kawelo-lei-makua, e pae,

E kama hana a ka lapa o Puna,

Na maka o Haloa i luna,

Kuu haku, kuu lawaia alii o Kauai.

“Io—e, io—e,” mai la o Kawelo.

Olelo mai o Maakuakeke ia Kawelo: “Eia no ko makou wahi e lawaia ai,

loaa no ka ia hoi aku i uka, o ka wahine, o ke keiki.” I aku o Kawelo:

“Aole keia o ka ia; aia kahi o ka ia, o ka lae o Kaena.” I hou aku o

Kawelo ia Maakuakeke: “E noho a paa i luna o ka waa, o kulana.” Hookahi

no mapuna hoe a Kawelo, hele ana laua ma waho o Mamala, i ka lua o ka

mapuna hoe, komo i Puuloa, i ke kolu, komo i Waianae.

Ia laua i hiki ai i Waianae, lalau aku la o Kawelo i ke kukui, mama iho

la a pupuhi i ke kai, i malino, ike ia o lalo, no ka mea, he lawaia

kaka-uhu ka laua lawaia. Lawaia aku la laua mai ka papau a ka hohonu,

ua nui no na ia i loaa ia laua. Ma keia holo ana a laua i ka hohonu,

noonoo iho la o Maakuakeke, e hiki ana laua i kahi o Uhumakaikai (he ia

kupua ia), nolaila, olelo aku o Maakuakeke ia Kawelo ma ka paha penei:

E Kawelo-lei-makua, e pae,

E kama huna a kala o Puna,

Na maka o Haloa i luna,

Kuu haku, kuu lawaia alii o Kauai.

“I oe—a, i oe—a,” pela mai o Kawelo.

I aku o Maakuakeke: “E hoi kaua, ua po.” Hoi mai la laua a hiki i

Waialae, hopu iho la no o Kawelo i na uhu elua, hookahi a Kamalama,

hookahi a ka wahine a Kanewahineikiaoha, hoi mai la ia a hiki i

Waikiki.

Hele aku la o Kawelo e auau i ka muliwai o Apuakehau, a pau ka auau

ana, hoi mai la ia i ka hale, kahea aku la i kanaka aipuupuu, ia

Puikikaulelehua i ai, i ia, Lawe mai la ka aipuupuu, he kanaha umeke

poi, he kanaha laulau puaa, ai iho la o Kawelo a pau, aole i maona,

kahea hou aku la, e lawe hou mai, lawe hou mai la no e like me mamua,

ai iho la o Kawelo, a maona iho la.

A kokoke ka la e napoo i lalo o ka ilikai, kahea aku la ia i ka wahine,

ia Kanewahineikiaoha:

E Kanewahineikiaoha e,

Lawe ia mai ka moena o Halahola,

A me ka uluna o Kaukekeha,

A me ke kapa o Maakuiaikalani,

E nana ae i ka opua o ka aina;

He opua hao wale nei la e Kamalama,

Ua holo ka hahana i kuu piko la e!

Pau e! pau Kauai i ke ahi e!

Pau e! pau Haupu i ke ahi e!

Pau e! pau o Kalanipuu i ke ahi e!

Pau e! pau o Kalalea i ke ahi e!

Pau e! pau Kahiki i ke ahi e!

Pau e! pau Kaonina a ka puhi i ke ahi e!

Ke kau mai nei ka haili aloha,

O Maihuna makua o Kawelo nei la!

Ua make paha o’u makua e!

I mai o Kanewahineikiaoha ia Kawelo: “Emoole oe e Kawelo i holo aku nei

i Kauai a hoi mai nei, a ike i ka make ou mau makua.” Ia wa paha hou o

Kawelo, penei:

Ina paha he make no kou makua,

Kulu kou waimaka i ke aloha,

Kahe la hoi kou upe i lalo,

O ka make o ko ’u makua,

Makua o Kawelo nei la.

Moe iho la o Kawelo ia po a ao, hele hou aku la ia i Waialae i kana

kumu lawaia ia Maakuakeke, a holo hou laua i ka lawaia.

Ma keia holo ana, hiki laua i ka lae o Kaena, ma Waianae.

(E like me na olelo paha mua, pela no ma keia wahi, nolaila, e haalele

ka olelo ana, no ka mea i paa mua, a e hele aku ma kahi i olelo ole

ia.)

Ma keia holo ana a laua i ka lawaia, ua nanea loa o Kawelo, i ka huki i

ka uhu. Ia Kawelo e lawaia ana, hiki mai la ka ua me ka makani, a me ka

ino pu. A ike o Maakuakeke i keia mau mea, koi aku la ia ia Kawelo e

hoi, no ka mea, ua maa loa o Maakuakeke, ina e ua, a e makani, alaila,

hiki ua ia nei o Uhumakaikai. Nolaila, kona koi ia Kawelo e hoi, aole

nae he ae mai o Kawelo. Ua ike no o Kawelo, e halawai ana laua me kela

ia, me Uhumakaikai. Nolaila, hoomau no ia i ke kulou ana me ke puhi i

ke kukui. Ia ia e hana ana pela, kaalo ana o Uhumakaikai. A ike o

Kawelo, hoomakaukau i ka upena, a hei ae la o Uhumakaikai, ia wa laua

nei i huki ia ai e ka ia i ka moana loa, i nana aku ka hana ia uka o

Waianae ua nalowale kauhale a me ke poi nalu ana. Nolaila, kahea aku o

Maakuakeke ia Kawelo penei:

E Kaweloleimakua,

E pae e.

E kama hanau a ka lapa o Puna,

Na maka o Haloa i luna,

Kuu haku kuu lawaia alii o Kauai.

Kahea mai o Kawelo: “I oe—a, i oe—a.”

I aku o Maakuakeke: “E oki aku ka ia a kaua, e hoi kaua.” Olelo mai o

Kawelo: “E oki hoi ka hoa paio o ka lawaia i ke aha?” Ia manawa, ahai

ka ia ia laua a nalowale ke kuahiwi o Kaala, a no ke komo o ke kai i

loko o ka waha o ka waa, i ka ikaika o ka holo a ka ia, moe iho la o

Kawelo i ka waha o ka waa, a paa iho la ke kai. Ia wa, alawa ae la o

Maakuakeke, i uka, ua nalowale ka aina, o Oahu nei, nolaila, makau iho

la i ka make.

Ma keia ahai ana a Uhumakaikai ia po a ao ae, hoea mai laua ma ka mole

mai o Niihau, o Manawaikeao ia wahi, malaila mai laua a waho o Hulaia i

Kauai. A hiki laua ma laila, i aku o Maakuakeke ia Kawelo: “E, ka aina

nui mauka o kaua; owai keia aina?” I aku o Kawelo: “O Kauai.” I aku o

Maakuakeke ia Kawelo: “E, i noho kaua a i holo kaua e kaua ia Kauai, a

i hee, o Kapaa ko’u aina.” I mai o Kawelo: “Nou ia.” Holo mai la no

laua a mawaho o Hanalei, ninau no o Maakuakeke ia Kawelo: “Owai keia?”

I aku o Kawelo: “O Hanalei ia.” Nonoi mai o Maakuakeke: “No’u ia aina,

o Hanalei.”

Mahope o laila, huli mai la laua a hoi i Oahu nei, manao iho la o

Maakuakeke i ko laua ola, ua hoi i ka aina. A kokoke laua i kahi o

Uhumakaikai i hei ai i ka upena, ala ae la o Kawelo a ku iluna, ku iho

la i kana pule, penei:

O kahi ka po, o lua ka po,

O kolu ka po, o ha ka po,

O lima ka po, o ono ka po,

O hiku ka po, o walu ka po,

O iwa ka po, lele wale.

Ka po kinikini,

Ka po lehulehu.

Hanau oho pipii,

Hanau oho kalole,

Hanau oho maewaewa,

Hanau o Maewaewa.

E ala e ui, hei aku la oe,

Make aku la oe i ke aho kaalua,

I ke aho a kuu kupunawahine,

I hilo ai la e, a la e—

E hoi ka ua a ka maka o ka lehua la e,

Hoi ka opua a Kahiki noho,

Noho mai ea.

A pau ka pule a Kawelo, unuhi ae ia ia Uhumakaikai mai ke kai ae, ua

make i ka pule a Kawelo. A paa ua ia nei o Uhumakaikai, hoopili mai la

o Kawelo ma ka aoao o ka waa, mai mua a hope i ua ia nei.

I ka wa i make ai o Uhumakaikai, hiki mai la na elele kii o Kawelo mai

Kauai mai, na kona kaikuahine i hoouna mai. O Kaweloikiakoo a me

Kooakapoko, na elele nana i kii mai, no ke kaulana aku o ka ikaika o

Kawelo i Kauai. O ke kumu o keia kii ana mai ia Kawelo, o ke pai ana o

Aikanaka i na makua o Kawelo mai Hanamaulu ae. Ma keia pai ana a

Aikanaka i na makua, lawe ia ae la ka ai a me ka ia, a me na pono a pau

loa, a noho wale iho la lakou aohe ai, hookahi ai o ka uku a me ka lia

o ke poo.

I ka paa ana o Uhumakaikai ia Kawelo, holo mai la o Kaweloikiakoo me

kekahi akua o Kawelo, o Kulanihehu ka inoa, holo mai la laua maluna o

ko laua waa, o ka laua ai, he mau uku, eha a kekahi, eha a kekahi. Hiki

laua i waenakonu o Kaieiewaho, i ka moana ma waena o Kauai a me Oahu,

lalau iho la laua i na uku, a ai iho la, ma keia ai ana o laua, aole

laua i kaumaha ke ’kua, poina loa ia laua. Mahope o ka laua ai ana puni

iho la laua i ka ino, nolaila, lohi iho la laua, a ao ka po; noonoo iho

la laua i ke kumu o keia ino, o ka poina o ke ’kua ia laua i ka wa a

laua e ai ana i ka uku. Nolaila, hoomanao ae la laua i ke ’kua ma keia

pule ana, penei:

O akahi ka po, o alua ka po,

O akolu ka po, o aha ka po,

O alima ka po, o aono ka po,

O ahiku ka po, o awalu ka po,

O aiwa ka po, lele wale ka po.

A pau keia pule ana, malie iho la ke kai, a holo mai la laua, a ao ae

la ike mai la laua i ke kuahiwi o Kaala, manao laua i ka hiki i Oahu

nei; ia kakahiaka a aui ka la, komo laua i Waikiki. A hiki laua i

Waikiki, e noho ana o Kamalama; ninau aku la laua ia Kawelo: “Auhea o

Kawelo?” I mai o Kamalama: “Ua holo i ka lawaia, mai nehinei a po, mai

neia po a ao, aole i hoi mai.” Olelo aku la na elele ia Kamalama: “I

kii mai nei maua ia ia aia na makua la he make wale iho no koe, he uku,

he lia o ke poo, ka ai e noho la; no ka mea, ua lawe ae la o Aikanaka,

i ka aina o Hanamaulu, i ka ai a me ka ia, nolaila, kii mai nei maua ia

Kawelo e holo i Kauai.”

Kena ae la o Kamalama i kekahi mau kanaka, ia Kalohipikonui, a me

Kalohipikoikipuwaawaa, e kii ia Kawelo. He mau kanaka leo nui keia a

elua, ina laua e kahea i Waikiki, ua lohe o Ewa, a ina i Ewa e hea ai,

ua lohe o Waianae, a oia ke kumu o Kamalama i hoouna ai ia laua, e kii

ia Kawelo.

Mamua o ko laua kii ana ia Kawelo, olelo aku o Kamalama: “E hoopaa olua

i ka inoa o neia mau kanaka mai Kauai mai, i ninau mai o Kawelo ua loaa

ia olua, a ike olua ia Kawelo i kahi e, hai aku olua, mai oi aku olua a

kokoke.”

Ia laua i holo ai, kahuli iho la laua, a lilo iho la laua i ke ka, i ka

hoe, pela laua i apa ai, a poina iho la ka inoa o ua mau kanaka ala o

Kauai mai. A ike laua ia Kawelo, kahea aku la laua: “E Kawelo e, ua pae

mai ou mau makuakane mai Kauai mai.” Ninau mai o Kawelo: “Owai ea?” I

aku laua: “Ua loaa no ia maua ka inoa, holo mai nei a kahi i kahuli ai,

ke ka, i ka hoe, ilaila no a poina, nalowale ka inoa; ua lohe aku la no

oe he makua, nau no e noonoo iho, eia maua ke hoi nei.” Nolaila,

hoopuka mai o Kawelo i kana olelo paha, penei:

Holo ana nae hoi o Hikiula,

O Hikikea i kepakepa o ka waa,

Ohiki eli i kona lua,

Aama holo i ka maloo,

Paiea noho i ka mawae,

Ka ula noho i ka naele,

Ka puhi lapa i ke ale,

Opule kai i ka lauli,

Keke ka niho o ka halahala,

Aloha mai nei Auau o Apehe,

Na hoa noho o Ulalena e,

Ku ana hoi kuu houpo e laua la,

I ka wa kamalii—e.

He mea e ka pili—e.

I aku ua mau wahi kanaka nei: “Aohe inoa aa, he inoa okoa iho no.” Paha

hou mai ana o Kawelo, penei:

Ku Kila i ke ahiahi,

Moe ka puaa aaua,

Kaumaha i ke ’kua ia Kaneikapualena,

Akua mana o kuu kupunakane,

Make ka ua me ka makani,

Make ke kaikoo me ke kai pii,

Holo aku la i ka moana,

He uku ke o o na elele,

O Kaweloikiakoo, o Koapoko,

Muli o Malaia kuu makuahine,

O laua nae paha kai uka—e.

Ae aku la ua mau wahi kanaka nei: “Ae, o ka inoa ia ou mau makua, a me

ko akua pu no hoi, o Kulanihehu.” No ka olelo ana aku a laua i ke ’kua,

huhu loa o Kawelo, a manao iho la e pepehi ia laua a make, i loaa ke

kanaka a ke ’kua ona. Nolaila, alualu mai la o Kawelo ia laua mahope, a

kokoke e loaa laua ia Kawelo, ia wa, hookomo laua i ko laua waa maloko

mai o ke kuaau o Waianae, a ike o Kawelo, hahai mai la mahope o laua.

Ma keia hahai ana a Kawelo ia laua, ili iho la o Uhumakaikai i kuaau,

no keia ili ana o kana ia, hoihoi hou oia i kona waa ma waho o ka

hohonu. Lilo o Kawelo ilaila, hiki ua mau kanaka nei i Waikiki, hai aku

la laua i ka pakele mai make ia Kawelo. I mai o Kamalama: “Ua olelo aku

wau ia olua, mai hookokoke aku olua.” Ia lakou e kamailio ana, pae mai

la o Kawelo, o Maakuakeke, o Uhumakaikai, a lele ae la i kapa.

Ku ana o Kauluiki, Kaulunui, Kauluwaho, Kaulukauloko, Kauluikialaalaa,

Kauluaiole, Kaulupamakani, o keia poe a pau loa, me ka lakou mau ihe,

he poe lakou i ao ia i ka oo ihe. Ia wa, oo like lakou i na ihe ia

Kawelo, o Kawelo hoi, he wai auau ia nona. Ma keia oo ihe ana, olelo

mai na elele o Kauai ia Kawelo: “E! o ka hou e mai no ka oukou i ka ihe

a ku mai, make e iho, aole e hiki i Kauai.” I aku o Kamalama: “O ka wai

auau ia.”

Ia wa, ku mai la o Kaeleha laua o Kalaumeki, a hou i ka laua mau ihe ia

Kawelo, a pau ka laua o ana, kahea aku la o Kawelo ia Kamalama ma ka

paha penei:

E Kamalama iki,

Kuu pokii e, kuu pokii,

Lawe ia mai na wahi ihe

Kuku ooi a kaua.

Lalau iho la o Kamalama ia Kapuaokekau a me Kapuaokahooilo, he mau ihe

laua. I aku o Kamalama ia Kawelo:

E haka ko maka i kuu ihe,

Imo ko maka la ku oe.

Elieli iho la kulana o Kamalama, a hou aku la i ka ihe ia Kawelo.

I ka hou ana o ka ihe ia Kawelo, pa aku la i ka umauma, lele ae la i

luna a haule aku la i kuaau ma waho loa, hopu hou o Kamalama i ka lua o

ka ihe, a hou ia Kawelo, alaila, paha mai o Kawelo, penei:

Welelau lua ana ka ihe a Kamalama i kuu piko,

He aina aku paha ka hope e.

A pau ka oo ihe ana, hele aku la o Kawelo e auau i ka muliwai o

Apuakehau, a pau ka auau ana, hoi mai la a ka hale, kena aku la i ka

aipuupuu ana ia Puikikaulelehua, e lawe mai i ai, i ia. Lawe mai la ia

he kanaha umeke poi, he kanaha laulau puaa, ai iho la o Kawelo, a maona

ole, kii hou no e like me mamua, ai iho la o Kawelo a maona iho la.

A pau ka ai ana, ninau aku o Kawelo i na makuakane mai Kauai mai:

“Heaha ka olua huakai o ka hiki ana mai i Oahu nei?” I mai na

makuakane: “I kii mai nei maua ia oe, aia ou mau makua la, ua kipaku ia

a noho i kahi e, aohe ai, aohe ia, hookahi ai o ka uku a me ka lia o ke

poo. No ke kukui o ko ikaika i Kauai, nolaila, kauoha mai nei ou makua

ia oe e holo oe e kaua me Aikanaka, oia maua i kii mai la ia oe, e holo

kakou.”

A lohe o Kawelo i keia olelo a na elele o Kauai mai, kahea aku la ia i

kana wahine, ia Kanewahineikiaoha, e kii i kekahi hauna laau a ko laua

makuakane i Koolau, a Kalonaikahailaau. “O ka hauna laau o Wahieloa kau

e nonoi aku.” Ae mai la o Kanewahineikiaoha. I aku no o Kawelo: “Me

kekahi kikoo pana iole mai, a me ke koi kua waa mai, i mea kaua na kaua

ia Aikanaka.” A pau ka olelo a Kawelo i ka wahine, pii aku la o

Kanewahineikiaoha, a hala ka muliwai o Apuakehau, a me na niu o

Kuaakaa, i aku o Kawelo ia Kamalama: “E ukali aku oe mahope o ka wahine

a kaua, i lohe ia na olelo ino a ko kaua makuahunowai.”

MOKUNA II.

HOOMAKAUKAU O KAWELO IAIA IHO NO KE KAUA ANA IA AIKANAKA.—KA HOEA ANA I

WAILUA, KAUAI.

Oia ko Kawelo makuahunowai, o kana kaikamahine, o Kanewahineikiaoha, a

o ka Kawelo kumu no ia nana i ao i ke kaka laau, a me na ano kaua e ae.

A no ka noho i Koolau, kena aku ai o Kawelo e kii i ka hauna laau, i ka

pana iole, i ke koi kua waa. Ma keia hele ana i Koolau, mamua o

Kanewahineikiaoha, mahope o Kamalama, aohe ike mai o ka wahine i ke

kane opio, ma keia hele ana. Pela no laua i pii ai a hiki i Nuuanu,

alaila, napoo ka la, iho mua aku la o Kanewahineikiaoha, a lalo auau

iho la, o Kamalama hoi pee iho la ia ma waho.

Ma keia hiki ana i ka hale, ua hele o Kalonaikahailaau mamua, e kapu

awa ai no ke ’kua, he hale kapu ia i na wahine, aole e komo ia. Eia

nae, o ka makuahine wale no ke noho ana, lele mai la ia uwe, ma keia

uwe ana, lohe aku la ke kane, hoouna mai la ia i ke kanaka e ninau i ka

uwe, hai aku la ka wahine, o ke kaikamahine o Kanewahineikiaoha. Hoi

aku la ke kanaka a hiki, hai aku la ia Kalonaikahailaau, a lohe ia,

hoonoa ae la i ka pule a noa. Hoi mai la a hiki i ka hale, ninau aku la

ia i ke kaikamahine: “Heaha ka huakai a kuu kaikamahine o ka hiki ana

mai o ka poeleele, o ke ’kua lapu o ke aumoe nei la e?” Hai aku ke

kaikamahine: “He huakai, i kii mai nei au i kekahi hauna laau, oia o

Wahieloa, na maua me kuu kane, e holo ai i Kauai e kaua me Aikanaka.”

Alaila, oli mai o Kalonaikahailaau, penei:

E o e ku ka hauna laau a kaua, i ko kane,

He kolea ko kane, he wawae liilii,

He ulili ko kane, he holoholo kahakai,

Paia e ke kainui, e hina wale ana no,

He nui pumaia ko kane, ku ikaika,

He puhala ko kane, he aakiolea,

Ku no ka laau a kaua i ko makuakane,

He nui no mai luna a lalo,

E pa ke Kona, aole e hina,

E pa ka Moae, aole e hina,

He hina nou no ke aalii ku makani, akapu.

I aku o Kanewahineikiaoha: “O na olelo au la ua loheia aku la no e kuu

kane, aole e nalowale ia ia.” I mai ka makuakane: “He keu ka ia o ka

pepeiao lohe, aia ia i Kona, eia kaua i Koolau nei, ua lohe aku la no

ka ia, kupanaha!” I mai ke kaikamahine: “Aole e nalo i ke ’kua mana o

kuu kane, o Kalanikilo, ua lohe ia.” Ninau hou mai ka makuakane: “Heaha

ka huakai nui a kuu kaikamahine o ka hiki ana mai, o ke ahiahi

poeleele, o ke ’kua lapu o ke aumoe nei la?” I aku ke kaikamahine: “I

kii mai nei au i kekahi mau kikoo pana iole a kaua, na maua me kuu

kane, e holo maua i Kauai e kaua me Aikanaka.” Alaila, oli mai la o

Kalonaikahailaau, penei:

Makehewa ka mai o kuu kaikamahine,

I ke kane pana iole,

Pana i ka iole a ku ka hai-ai,

Haawi mai na’u na ka makuahunowai;

Pana i ka iole a ku ka hai-ai,

Nau na ka wahine e ai;

Pana i ka iole a ku ka hai-ai,

Na Kamalama, na ke kaikaina punahele;

Pana i ka iole a ku ka hai-ai,

Na Kakuhihewa kahi i noho ai.

I aku ke kaikamahine: “O neia mau olelo au, ua lohe aku la no kuu kane

i keia mau olelo au, aole e nalowale.” I mai ka makuakane: “Aia no a

olelo oe ka’u mea i hanau ai, alaila, lohe ia.” Ninau hou mai ka

makuakane, o ke kolu, ia: “Heaha ka huakai a kuu kaikamahine o ka hiki

ana mai?” I aku ke kaikamahine: “I kii mai nei au i ke koi kua waa a

kaua, na maua me kuu kane, e holo ai i Kauai e kaua me Aikanaka.” Ia wa

oli mai ka makuakane, penei:

Makehewa no hoi ka mai o kuu kaikamahine,

I ke kane kua waa la;

Kua aku la i ka waa a waiho i ka nahele,

Hoi ae la a ka puaa a ka holona,

Pau i kalua,

Loloa hewa ka huluhulu o ka mai i ke kane kua waa.

Ma keia olelo a ka makuakane pane hou aku o Kanewahineikiaoha: “O neia

mau olelo au, ua lohe ia aku la no e ia, aole e nalo.” I mai ka

makuakane: “Aia kona lohe, a he kanaka o waho, e ku mai nei, alaila,

nana e lawe aku a olelo.” Ma keia olelo, ua lohe o Kamalama, a holo aku

la ma kahi e, e pee ai, huli ia ae la o waho o ka hale, aole nae i loaa

o Kamalama.

A wehe ae la kaiao, hoi mai la o Kamalama a hiki i Nuuanu, nana aku la,

e pii mai ana o Kanewahineikiaoha, me ka makuakane, a me na kaikoeke, a

me na mea a pau loa.

Hoi e aku la o Kamalama a hiki i Waikiki, a ku aku la ma kapa o ka

muliwai o Apuakehau. Alaila, paha mai la o Kawelo i na olelo a kona

makuahunowai i olelo ai ma Koolau, i kana wahine, o Kanewahineikiaoha.

Penei ka paha a Kawelo:

E o e ku ka hauna laau a kaua i ko kane,

He kolea ko kane, he wawae liilii,

He ulili ko kane, he holoholo kahakai,

I paia e ke kai nui hina wale no,

He nui pu maia ko kane, he ku ikaika,

He puhala ko kane, he aakiolea,

Ku no ka laau a kaua i ko makuakane,

He nui no mai luna a lalo,

E pa ke Kona, aole e hina,

E pa ka Moae, aole e hina,

E pa ka Hoolua, aole e hina,

He hina no’u no ke aalii ku makani,

Ala pu me ka lepo o lalo.

A pau ka paha ana a Kawelo, olelo, aku o Kamalama ia Kawelo: “Kulikuli!

He kanaka lohe no ka hoi oe, kena hoi oe ia’u e hele i kela wahi

makamaka ole. E hoi ana au e ai he pololi ko’u.” Kena aku la ia i ka

laua aipuupuu ia Puikikaulehua, i ai, i ia, lawe mai la ia hookahi

kanaha kualapaa, hookahi kanaha laulau puaa, ai iho la o Kamalama a

maona, hiki mai la ko laua makuahunowai me ka wahine. Ike mai la o

Kawelo ia lakou, paha mai la o Kawelo e like me na paha a ka

makuahunowai i Koolau, e like me na paha i olelo mua ia ma keia

moolelo. Mahope o ka paha ana a Kawelo, olelo aku o Kanewahineikiaoha i

ka makuakane, ia Kalonaikahailaau: “Aia hoi paha la, e olelo aku ana au

ia oe, aole e nele ka lohe o kuu kane, no ka mea, he ’kua ike kona o

Kalanikilo.” I aku ka makuakane: “Ae, akahi no au a ike i ke kane lohe

o kau, ma Koolau e olelo ai, he lohe ana ko Kona nei.”

Olelo aku o Kanewahineikiaoha ia Kawelo, e ai lakou a maona, alaila

kaka laau. Hoole mai o Kawelo, me ka olelo paa a Kawelo i ka wahine

penei: “E lepo nui auanei he puaa kalua.”

Ma keia olelo a Kawelo, ukiuki iho la ka makuahunowai, alaila, olelo

aku la ia Kawelo, e kaka laau e mamua, e like me ka Kawelo olelo. Kena

aku la o Kalonaikahailaau, i kana keiki, ia Mauiakekai, e ku ae me

Kawelo e kaka laau ai. A lohe o Kawelo i keia kena a kona makuahunowai

ia hai, paha aku la oia penei:

O ke kumu o ka haumana,

Hele ae i waho e-a.

Eia ko Kawelo manao ma keia olelo ana, he manao no kona, oia no o ka

makuahunowai, no ka mea, ua ukiuki loa ia i kana mau olelo inoino ia

ia. A no keia paha a Kawelo, ua piha loa o Kalonaikahailaau i ka huhu

ia Kawelo, nolaila, ku ae la ia me kana laau palau, o Wahieekaeka, ka

inoa. Ku lakou la ekolu, ku o Kawelo hookahi. E kakii mai ana o

Kalonaikahailaau i kana laau, e hue lepo ae ana o Kawelo i kana laau,

pa no ma ka aoao o Kalonaikahailaau waiho i lalo, a kapalili aku la ka

manea o ka wawae, alaila, paha o Kawelo penei:

Ke lawelawe la nae hoi,

A make aku la oe ia Kuikaa,

Ia Hookaa, ia Kaakua, ia Kaaalo,

E ike auanei oe i ka nao hoopai a Malailua.

Ka laau e wali ai ko papa auwae,

E oki ai o ka nao hoopai,

E ike auanei oe apopo,

I ka moa i hanai ia i ka la e!

A puupuu ka lepo,

A akaakaa ka hulu,

Me he moa kau uwahi la,

A eina ka hulu,

Hookahi no peku ana a ka moa-mahi,

Puko ana—puko ana!

Hele mai la o Kanewahineikiaoha a nini i ka wai, ia Kalonaikahailaau, a

pohala ae la, alaila, olelo aku la ia Kawelo, penei: “O ka hahau ana

iho la no ia o ka laau, aohe wahi i koe ia oe.”

Mahope o keia, kena aku la o Kawelo ia Kamalama, Kalaumeki, Kauluiki

ma, e holo i Puuloa e noi i waa ia Kakuhihewa, ke ’lii o Oahu nei ia

wa. A hiki lakou i Puuloa, ninau mai o Kakuhihewa: “Heaha ka oukou?” I

aku o Kanewahineikiaoha: “I kii mai nei makou i mau waa no makou.”

Ninau hou mai o Kakuhihewa: “I waa aha?” “I waa no Kawelo e holo ai i

Kauai, e kaua me Aikanaka.” A lohe o Kakuhihewa, haawi mai la ia i mau

waa no Kawelo e holo ai, no ka mea, e noho ana no o Kakuhihewa me ka

makau ia Kawelo, o kipi ia ia, nolaila, haawi i waa no Kawelo e holo

ai, i noho i Kauai.

A loaa na waa, he mau kaulua, hoi mai la lakou a pae ma Waikiki,

hoomakaukau ka holo, a holo no ia la, ia wa, hoolaau mai o Kou kekahi

wahine a Kawelo e holo pu i Kauai, hoole aku o Kawelo. Holo aku la

lakou mai Waikiki aku a Waianae, pae lakou ma laila, kukulu iho la

lakou i ka heiau no na akua o Kawelo, a paa ka heiau, houluulu ae la o

Kawelo i na akua ona. Eia na akua, o Kaneikapualena, a me Kulanihehu.

Kaikai ae la o Kawelo i na akua ona, a luna o ka heiau, paha aku la,

penei:

E Kaneikapualena.

E ku e hele kaua i Kauai,

A ulu a noho, a noho a ulu.

Ma keia paha ana a Kawelo, kolili ana ka hulu moa i luna o ka lae o ke

’kua ona; paha hou aku la ia:

O kuu akua mana no hoi,

Mai o’u kupuna mai,

E Kulanihehu, e ku,

E hele kaua i Kauai—a,

Makau iho la keia akua,

O ua akua mana ole nei o’u—a,

Mai o’u kupuna mai—a.

Alaila, hopu iho la o Kawelo i ka laau ana ia Kuikaa, a paha aku la,

penei:

A make aku la oe ia Kuikaa,

Ia Hookaa, ia Kaakua, ia Kaaalo,

E ike auanei oe i ka nao hoopai a Malailua.

I ka laau e wali ai ko auwae,

E oki ai o na ka hoola,

E ike auanei oe apopo,

I ka moa i hanai ia i ka la,

A puupuu i ka lepo,

A akaakaa ka hulu;

Me he moa kau i ka uwahi,

A eina ka hulu,

Hookahi no pekuna au a ka moa i mahi la,

Puko—a, puko—a.

A pau keia paha ana a Kawelo, ia ahiahi, holo lakou mai Waianae aku a

waena o ke kai o Kaieiewaho, mawaena o Waianae a me Kauai, hu mai la ke

aloha o Kawelo ia Kou, ka wahine ana i waiho ai ma Waikiki; nolaila,

paha mai la o Kawelo, penei:

Aloha Kou e, Aloha Kou,

Ke aloha mai nei Kou ia’u,

Ka hoa hele i ka makani,

I ka apaapaa anu o Ahulu nei,

E ualo mai ana ia’u na niu o Pai,

E enaena mai ana i kuu maka,

Ke aa o Kuamanuunuu

Ii au e kii, e kui, e lei—e,

Na akulikuli papa o Huia nei la,

E ualo mai ana ia’u—e.

Ma keia paha a Kawelo, pane aku o Kamalama: “Ua ike no ka oe he aloha

wahine kou, e noho ia aku nei no e oe, owau no la ke holo e kaua me

Aikanaka.”

Ma keia olelo a Kamalama, manao iho la o Kawelo, he olelo huhu kela a

Kamalama, nolaila, paha aku la ia penei: “Ko’u ike la hoi auanei he mea

hewa ia nou?”

Ma keia holo ana a lakou i Kauai, ike mua ia mai la o Keolewa i ka lele

mai, iloko o ke ao, alaila, paha aku la o Kawelo:

Eia o Keolewa i ka ihu o ka waa e,

Eia o Keolewa i ka ihu o ka waa e.

Ia wa, pane mai na makuakane mai Kauai mai, o ia o Kaweloikiakoo ma:

“Wahahee oe e Kawelo. O ka makou moana no keia e holo ai me ou makua,

mai ke ahiahi a ao a awakea, ike ia aku o Keolewa i ka lele mai me he

manu la i luna.” Ma keia holo ana a lakou, wehe mai la kai ao o ke

kakahiaka nui, ike aku la lakou ia Keolewa e lele mai ana i luna, a o

ka puu hoi o Kalanipuu e au mai ana i ke kai. Alaila, apono aku laua i

ka olelo a Kawelo; ma keia holo ana, kupono lakou i waho o Hanamaulu,

olelo aku ua mau makuakane nei ia Kawelo:

E Kaweloleimakua,

E pae—e, e pae—e,

E kama hanau a ka lapa o Puna,

Na maka o Haloa i luna,

Kuu haku, kuu alii.

E Kaweloleimakua,

Kuu haku, kuu alii.

“I o—e, i o—e.” I mai ia Kawelo: “E pae kakou i anei, ike i na makua,

na kaikuaana, kahu i o a hele i ke kaua.”

Alaila paha mai o Kawelo i kana olelo paha, penei:

E Kamalama iki kuu pokii,

I Wailua ka ihu o na waa e

I Wailua, e.

A lohe o Kamalama i keia olelo a Kawelo, hoihoi ae la ia i ka ihu o na

waa i Wailua, holo aku la lakou a hiki i Wailua, lana pono iho la lakou

makai o ke kulanakauhale. Alaila, paha aku la o Kawelo i kona kaikaina,

ia Kamalama, penei:

E Kamalama iki kuu pokii,

E kei ka noho,

E hume ka malo,

E ai ka ai me ka ia.

A lohe o Kamalama i keia olelo a Kawelo, kena ae la ia ia luna o na

waa, e ai; ai iho la lakou a maona. Ia lakou e lana ana ma kai o

Wailua, ike mai la na kanaka o luna o ka puu o Nounou i keia mau waa

nui e lana nei, hoala aku la lakou ia Aikanaka. A ike o Aikanaka,

hoouna mai la ia Kaehuikiawakea kana kukini mama loa, olelo mai la o

Aikanaka ia ia: “E iho oe e nana i keia mau waa, ina he waa kaua, e pae

mai no i uka, eia iho no Kuahulu a me Onionikaua i lalo, na pukaua,

kaua iho no. Ina hoi he mau waa makaikai e pae mai no, eia iho no o

Kuahulu a me Onionikaua, aia ia laua ka ai, ka ia, ke kapa, ka malo, ka

hale.” Alaila, holo aku la o Kaehuikiawakea, a hiki i kahakai, au aku

la ia. Ia ia e au aku ana, ike mai la o Kamalama, alaila, paha mai la

ia Kawelo penei:

E Kaweloleimakua,

E pae—e, e pae—e,

Kama hanau a ka lapa o Puna,

Na maka o Haloa i luna,

Kuu haku, kuu alii.

“I o—e, i o—e,” mai la o Kawelo.

Pane mai o Kamalama: “I ke kanaka a ke ’kua o kaua, eia la, ke au mai

nei.” I mai o Kawelo: “O kau kanaka no ia o ka manao ana aku, o ko kaua

pokii, o Kaehuikiawakea.”

A hiki o Kaehuikiawakea i na waa, pii aku la a hiki i luna, ninau aku

la: “He mau waa aha keia?” I mai o Kamalama: “He mau waa kaua.” Olelo

hou mai o Kaehuikiawakea: “A kaua, owai ka pukaua?” Olelo mai o

Kamalama: “Owau no.” Ninau hou ua wahi kanaka nei: “Auhea o Kawelo?”

“Aia no i Oahu.” Ninau hou kela: “A heaha hoi keia opeope nui i luna o

ka pola o na waa?” “O ko makou mau wahi ukana no,” pela aku o Kamalama.

Alaila, ku ae la o Kaehuikiawakea, a keekeehi iho la i luna o ka

opeope, me ka olelo iho i ka opeope nui. Ninau aku la ia ia Kamalama:

“Pehea kakou e kaua ai?” I mai o Kamalama: “E pae makou a uka, alaila,

hapai oukou i na waa o makou a kau i uka, alaila, hele makou e auau, a

hoi mai, alaila, ai a maona, puali na malo a paa, alaila, ia wa kakou e

kaua ai.” Ae aku la o Kaehuikiawakea, me ka olelo aku ia Kamalama,

“Aole e pau ke aho ia oukou, no ka mea, ua noho aku la no o Kawelo, ka

mea i kaulana mai i ka ikaika.” Mahope o keia mau olelo ana, hoopuka

aku oia i kana olelo hoonaukiuki ia Kamalama, penei: “E hoi hou oukou i

Oahu, aole keia o na waa e kii mai ai e kaua ia Kauai nei.”

Aia he waa nui,

He waa iki, he waa loa,

He waa poko,

Alaila, kii mai e kaua ia Kauai nei.

Ia laua e kamailio ana i luna o na waa paa mai la o uka i na kanaka, me

na pukaua elua, oia o Kuahulu a me Onionikaua. O na koa malalo o laua,

elua lau kanaka ka nui, aole i helu ia na wahine me na keiki.

A pae lakou i ke one, anehe mai na kanaka e kaua, i aku o

Kaehuikiawakea: “Alia e kaua, e hapai kakou i na waa a kau i ke one

maloo, hele lakou nei e auau a hoi mai, ai a maona, puali na malo a

paa, alaila, kaua kakou.” Ae mai la na kanaka, a me na pukaua. Hapai ae

la lakou i na waa me ke amo i luna o na hokua, maloko a mawaho o na

waa; o Kawelo, a me Kamalama, na mea a pau loa, eia no i luna o na waa

kahi i noho ai.

Alaila, ninau malu aku la o Kawelo ia Kamalama: “Eia kakou i hea?” Pane

malu mai o Kamalama: “Eia kakou i ke one maloo, me ka mauu kuku.” I hou

mai o Kawelo ia Kamalama: “E hoi ae oe ma kuu mau wawae.” Hoi ae la o

Kamalama a ma na wawae, huki ae la i ka piko o ke kaula i paa ai i ka

opeope ia, a hemo ae la o Kawelo. Ia wa ala mai la o Kawelo me kana

laau palau o Kuikaa. A ike na kanaka a pau e hahai ana ma waho o na waa

ia Kawelo, kahea ae la lakou me ka leo nui: “E, make oukou! Eia o

Kawelo ke ku nei i luna o na waa!” A lohe na kanaka, nana ae la a ike

ia Kawelo, kiola iho la i na waa i lalo, a pepe iho la kekahi poe he

nui wale, a o kekahi poe hoi, no ka makau nui loa ia Kawelo, aole e

hiki ke holo. Nana aku la o Kawelo ia Wailua, ua inoino ke one, ua

malualua, ua kahawai, ua aa, alaila, paha aku la o Kawelo i kona ike

ana aku i na kanaka, me he haki la a ka nalu, penei:

He mea e nei la kaikoo nui o kai,

Ke auau nei ka moana,

He kai paha no Kahinalii,

Ua ku ke a, ka halelo,

Ke ahua pohaku i Wailua nei la,

O ua one maikai nei,

Ua malualua, ua kahawai,

I ka pohaku o Kauai,

O Kauai nui moku lehua,

Aina make kau aloha ole,

Pili makamaka ole ia Kawelo nei la.

A pau keia paha ana, paha hou aku la no o Kawelo:

Pueo—e, Pueo—e,

Pueo opili i ka ua,

Pueo kanikani i ka ua,

Pa na’u na Kawelo,

Na ke koa i ke awakea,

He kaha pue wai no Wailua,

Ke alo hiki i Kaupea,

Kuhi au ka luhi kaua,

O Onionikaua.

Pau na kanaka i ka lae one,

He loaa i loko o Kuikaa,

Ke poo kapu o Hihimanu,

Nau na kui—e;

Nau na kui—e.

O ka poe a pau i makau ole ia Kawelo, pau loa lakou i ka make i ka laau

palau a Kawelo, ia Kuikaa. A make kekahi aoao ia Kawelo, hio ae la na

waa, ia hio ana, e hahau hou iho ana o Kawelo i kana laau palau i

kekahi aoao, pau loa i ka make. Ma keia make ana, ua make na pukaua

elua e noho ana i Wailua. Ia wa, hoouna o Kawelo ia Kamalama, ke

kaikaina, na keiki, o Kaeleha, Kalaumeki, o Kauluiki ma.

MOKUNA III.

HOOMAKA KE KAUA A KAWELO ME KO KAUAI POE.

A lohe o Kamalama i keia olelo a Kawelo, hoonoho iho ia ekolu mahele

kaua. O Kaeleha, a me kekahi mau koa Ulu ma kekahi aoao o ka waa kaua;

o Kalaumeki a me kekahi mau koa Ulu ma kekahi aoao; o Kamalama i waena

o ke kuamoo kaua. I ko lakou kaua ana, aole o lakou mea i make, eia

nae, ua komo ka makau i loko o Kauluiki ma, i na koa o Kauai. Nolaila,

haalele iho la lakou i ke kaua ana, hoi aku la a na waa o lakou.

Ninau mai o Kawelo: “Pehea ke kaua?” Olelo aku ua poe Ulu nei: “Aohe

pono i koe, haalele aku nei makou, aneane e hee mai ko kaikaina a me au

keiki i kela aoao. Nolaila, hoi mai nei makou e hai aku ia oe, o na waa

no o kakou a lana aku i kai, alaila, nana aku o ka hoi mai o ko

kaikaina, me au keiki, aka, i make mai, hoi no kakou i Oahu.”

A lohe o Kawelo i keia mau olelo a ka poe Ulu, koo aku la kona mau

wawae i ka moena a paa, paa ae la hoi na lima, hakahaka o loko o ka

maka moena, nana mai la o Kawelo ma laila. Ike aku la ia i ke koa o

kona kaikaina, o Kamalama, a me na keiki, aneane e auhee kela aoao,

mahalo aku la ia i ke koa o lakou. A mahope, ike aku la ia e luku ana o

Kamalama ma i kela aoao, a o ke koena i koe, e holo aku ana i luna o ka

puu o Nounou.

Aia hoi i luna o ka puu o Nounou, o Aikanaka ke ’lii, a me Kauahoa, ke

koa ikaika o Kauai. Nolaila, manao iho la o Kawelo, o make o Kamalama

ia Kauahoa, nolaila, paha aku la ia, penei:

Pau iki, pau nui,

Pau loa, pau poko,

Pau a’u lehua i ka manu,

Ke aina mai la e ka manu.

Na pua lehua i aina e ka manu a koe koena,

Kalohe ua kamalii la, ko lelehu,

Lehulehu mai la ke one,

Hopu i ka papa hee i ka nalu,

Kakala e Kamalama,

O oe la ke koi, owau ka helu ai,

Pau ka pili, ele ka ai i ka maha,

O—e ohi ka pili,

I lalo kuli o Kamalama,

Pau ana ka ai i ke poho,

Mo ka ihu i ka iliohae,

Hae ka puaa i kona kahu,

Hae ka mano i ke kala,

Hae ka puhi i ka maunu,

Eueu kolea i ka pupua,

Pelua kuli, hana a noho,

Ia Kuahilau ka luahi a kaua,

Kaa i ke oho, helu papalua,

He la koa, he la hee,

He la malu nei e Kamalama,

Ke lolelua nei ka ihe i ka lima,

Ke kui nei ka ihe i ka pali lehua,

Moa keiki, kuku ka heuheu

Okala ka hulu o ke kea i halala,

He pukoa wawahi waa o Kamalama no Wailua nei,

Hoouka ia i na koa,

Hee kuamoo me ka huna lewa,

Auhee liilii, ioio moa i ka nahele

I ka li a ke auhee nui,

E ao ka loko e Kamalama,

Aia mai ka maha laau

O ka oa o Mamalahoa.

O kauwila o Puukapele,

O ka hapupue o Haalelea,

O kee la o Kalalau,

I wai auau no Kamalama,

E Kamalama e kuu pokii, e hoi.

Ma keia paha a Kawelo, hoi mai la o Kamalama a me Kaeleha ma laua o

Kalaumeki, a hiki lakou i kahi o Kawelo ma, ninau mai la o Kawelo:

“Pehea ke kaua?” I aku o Kamalama: “Ua pau o Kuahulu ma i ka make, a o

na kanaka i koe, oia no kela e pii la i ka puu o Nounou, a o ka

hoahanau no o kaua ke koa nui o luna i koe, o Kauahoa.”

A lohe o Kawelo i keia olelo a kona kaikaina, maopopo iho la ia ia he

hoopunipuni o Kauluiki ma, manao iho la ia he poe koa hohe wale,

nolaila, paha aku la o Kawelo, penei:

Aole hoi no oukou kahi aloha,

No ka pohaku i kaa aku nei;

Komo hewa ko’u waa,

Pau hewa ka’u ia me ka’u ai,

Pau hewa ko’u kapa me ko’u malo.

Kai no he koa no ka la nui,

Aole he koa no ka la iki;

Wahawaha i ka laau nui,

He iki hoi ke kihapai,

O ka noho ana ka ia Kauai,

Noho i kalukalu o Puna,

Lilo Puna ia Kaeleha,

Lilo Kona ia Kamalama,

Lilo Koolau ia Kalaumeki,

Pau ka aina i na koa,

Mihi i ka hune e Kauluiki ma.

Aloha i ka hoi wale e na pokii e,

Nele e na pokii i ka aina ole la.

A lohe o Kauluiki ma, pane aku la lakou: “Ka! E aho no ka hoi ka noho

ana me Kakuhihewa, he ai i kalo moa, he ole loa ka hoi ka holo ana mai

nei me Kawelo. Ua pau ka aina i na koa, o ke aha la ka kakou?” Nolaila,

manao iho la lakou e hoi i Oahu nei.

MOKUNA IV.

E PILI ANA NO KAEHUIKIAWAKEA.—NO KAIHUPEPENUIAMOUO A ME MUNO.—NO

WALAHEEIKIO A ME MOOMOOIKIO.

Ike iho la o Kaehuikiawakea, ua make na pukaua o lalo o Wailua, pii aku

la ia i luna o ka puu o Nounou, e hai aku ia Aikanaka i ka make o na

pukaua a me na kanaka o lalo. Ma keia pii ana o Kaehuikiawakea i luna o

ka puu o Nounou, ike aku la o Kawelo, a paha aku la ia ia Kamalama:

E Kamalama iki kuu pokii,

Kuu pokii e, kuu pokii.

O mai la o Kamalama: “O.” I aku o Kawelo: “E alualu aku oe i kahi pokii

o kaua, a wehe mai oe i kahi malo, a wawau aku oe ma ka aoao, a hookuu

aku.” A lohe o Kamalama, alualu aku la ia, a loaa o Kaehuikiawakea,

alaila, kahea aku la: “A make! A make!! A make oe e Kaehuikiawakea!!!”

Ma keia mau leo puiwa a Kamalama, ua makau loa o Kaehuikiawakea, a

kokoke loa e pau kona mama. A hiki o Kaehuikiawakea i luna o ka puu o

Nounou, lalau aku la o Kamalama, kaili ae la i ka malo, a wawau mai la

i ka aoao, a hookuu aku la. A hiki o Kaehuikiawakea i mua o Aikanaka,

huli iho la i lalo kona alo. Ninau mai la o Aikanaka, penei: “A hua a

pane! A pane ka waha, he hoolono ko onei.”

I mai o Kaehuikiawakea: “Ua pau loa kakou, aohe kanaka i koe, ua pau

loa i ka make.” Ninau aku o Aikanaka: “Owai na waa?” “O Kamalama ka hai

mua ana mai i kai, i ka pae ana mai i uka, o Kawelo ka keia ope nui e

waiho nei.”

KAIHUPEPENUIAMOUO A ME MUNO.

He mau koa keia no Aikanaka, i luna o ka puu o Nounou kahi i noho ai.

Ia Kaehuikiawakea e olelo ana ia Aikanaka, ku ae la o Kaihupepenuiamouo

a me Muno, a iho aku la me ko laua mau lau kanaka elua. A hiki lakou i

lalo, kaua iho la me Kamalama, a pau loa iho la lakou i ka make ia

Kamalama ma. A koe aku la o Kaehuikiawakea, hoi aku la ia a luna o ka

puu o Nounou, olelo aku la ia ia Aikanaka: “Ua pau loa na kanaka i ka

make, a owau wale no koe. Aohe no kela he kaua o lalo, he ahi maoli no.

Ina e hou mai o Kamalama i ka ihe ana, he umi kanaka e ku i ka pahu

hookahi ana, alaila maalili ka ihe.”

WALAHEEIKIO A ME MOOMOOIKIO.

Ia Kaehuikiawakea e olelo ana ia Aikanaka, ku mai la keia mau koa elua

a liki i ke kaua me Kamalama. Iho aku la laua me ko laua mau kanaka,

hookahi lau.

Kaua iho la lakou, me Kamalama, Kaeleha, Kalaumeki, he mau kanaka

ikaika loa laua ma ke kaua ana. He pololei ka laua ihe ke o, aole e

hala, he kuku ka ihe, he ku ka puamauu, ka naonao, ka nalo, ka ukulele.

Ma keia kaua ana, ua pau loa na kanaka i ka make, a koe no ua mau wahi

koa nei, a hoomau no laua i ke kaua me Kamalama. Ma keia kaua ana, ua

pa ka lima o Kaeleha i ka laau, a emi hope mai la, a hoomau aku la o

Kamalama me Kalaumeki i ke kaua, a mahope emi mai la o Kamalama, a

aneane no e make, i na wahi koa.

A ike o Kawelo i ka nawaliwali o Kamalama, a i ke koa o Kalaumeki

alaila, paha mai la o Kawelo, penei:

Ia hookaa o Kalaumeki i hope,

Pohu ke kai, malino ke au,

Hoolana ka waa i ke po’i,

Nalo koli’a ka puu o Kamae,

I ke ehu o na wawae,

Ku aku la i ke kai,

O ua koa nui nei, o Kamalama.

A lohe o Kamalama i keia paha a Kawelo, huhu iho la o Kamalama, a hoi

aku la. Ike mai la o Kanewahineikiaoha i ka hoi ana o Kamalama, olelo

aku la ia ia Kawelo: “E, ua huhu paha ko kaikaina ia oe, ei’ aku la ke

hoi mai la.” A ike o Kawelo, paha aku la ia penei:

Ea mai ana ke ao ua o Koolau,

Ea mai ana ma Nihoa,

Ma ka mole mai o Lehua,

Ua iho la pulu ke kahawai,

Pulu a’u lehua i ka makoa,

Kahe ka wai ke hanini nei i kai,

He mea e nei wai nui o uka.

Ke o nei ka leo o ka pihaa,

Na kuu kaikaina punahele

Na ke koa nui, o Kamalama,

E Kamalama kuu pokii e,

Hoi mai, kamau lia.

Nolaila paha ka ikaika ole.

A lohe o Kamalama i keia paha a Kawelo, huli aku la ia e kaua hou, a

loaa aku la o Kalaumeki, kaua iho la lakou, a hee o Kamalama ma, a no

keia hee ana, ua hiki ke kaua i ke alo o Kawelo. A hiki o Walaheeikio i

mua o Kawelo, paha aku la o Kawelo, penei:

Aia hoi ha kau wahine o kuu kaikuahine,

O ka hanai a Malaiakalani,

O kau wahine ia, e—a?

Hoole mai la o Walaheeikio ia Kawelo: “Aole paha nau e haawi mai ka

wahine a ke koa; o oe no ka makou a make ae, hai no o Aikanaka ia oe i

luna o ka lele, puni no o Kauai nei ia makou, ai no i kalo moa.”

Alaila, paha hou aku la o Kawelo, penei:

E o la hoi e uhai ka maka o ko ihe,

Alaila, pahu mai ia Kawelo.

I aku o Walaheeikio: “Aole paha e uhai ka maka o ka’u ihe ia oe, no ka

mea, o oe no e ku mai nei, o ka hakala hale, ua like, aole e hala keia

ihe ia oe ke pahu aku.” Alaila, paha hou o Kawelo, penei:

E o la hoi e hou mai ua ihe au,

A kai ae i ka pola o ka malo,

A ku aku i ka lepo nui,

Hoi aku a lohe o Aikanaka,

Kahi i noho ai ia Kauai nei,

He mai nui nou ka hilahila.

A lohe ua wahi kanaka nei, hou mai la ia i kana ihe, a ike o Kawelo,

hoaka ae la ia i ka ihe i ka pola o ka malo, a ku aku la ka ihe i ka

lepo, aole ia Kawelo, hilahila iho la, a holo aku la. Ma keia holo ana

o Walaheeikio, mai ke alo aku o Kawelo, hahau aku la o Kawelo i kana

laau ia Kuikaa, a make iho la o Walaheeikio.

Make kela koa, koe o Moomooikio, alaila, paha aku o Kawelo, penei:

E Moomooikio—e,

Eia kau wahine o kuu wahine,

O Kanewahineikiaoha,

O kau wahine ia, e—a?

[Maanei ua like na olelo ana me ko kela koa, me ko Walaheeikio,

nolaila, e waiho i ke kakau ana maanei.]

A make iho la o Walaheeikio a me Moomooikio ia Kawelo holo aku la o

Kaehuikiawakea a hiki i luna o ka puu o Nounou, olelo aku la ia

Aikanaka, i ka make o keia mau koa elua. I mai la o Aikanaka: “Akahi a

komo ke anu ia’u, ua naha aku la ka hale e malu ai.”

MOKUNA V.

NO KAHAKALOA.—KONA MAKE ANA MA O KAWELO ALA.

Ia Kaehuikiawakea e olelo ana ia Aikanaka, ku mai la keia koa o

Kahakaloa a paha, e olelo ana, aole e pakele o Kawelo ia ia. Wahi a

Kahakaloa: “I nahea ka Kawelo ao ana i ke koa, a kakou i noho iho nei a

holo aku nei i Oahu, a moe aku la i ke kaikamahine a Kalonaikahailaau;

ina o kana hauna laau a na ka makuahunowai ona, aole ia e pakele ia’u.

No ka mea, ua kaua no maua me ka makuahunowai ona, ua koele na laau a

maua, aohe make, aohe make.” A pau ka olelo ana a Kahakaloa, iho mai la

ia me kanaha kanaka elima, a hiki ia i lalo, kaua iho la lakou.

Luku mai la o Kamalama i na kanaka a pau loa, a koe o Kahakaloa, ike

aku la o Kawelo ia Kahakaloa, paha aku la ia penei:

O ka-haka-nui, o ka-haka-iki, o ka-haka-loa,

O ka-haka-kau aipu,

Keia la paha e—a?

I mai o Kahakaloa ia Kawelo: “Aole paha i olelo ia mai ko’u inoa o

Ka-haka-kau-aipu; o Kahaka alii o Kauai nei ko’u inoa.” Ia wa, ku like

laua, ku o Kawelo me kana laau o Kuikaa. Ku no hoi o Kahakaloa me kana

laau palau, a hoala i na laau palau a laua, kakii mai la o Kahakaloa i

kana laau palau, a loaa iho la ka a-a o Kawelo, newa aku la ia. Ia wa,

e hue lepo ae ana o Kawelo i kana laau, o Kuikaa, moku kahi manamana

iki o ka wawae, ma ia aoao no, moku ka ili manamana iki o ka lima, ma

ia aoao hookahi no, moku ka welelau o ka pepeiao.

Mahope o laila, haule iho la o Kawelo i lalo, a waiho iho la. A waiho o

Kawelo i lalo, olelo aku o Kaehuikiawakea ia Kahakaloa, e hahau hou iho

oe i laau hou, i make loa o Kawelo, eia no la ke aa mai nei na maka. A

lohe o Kahakaloa i keia mau olelo, pane mai la ia:

Ua make he laau na ka ui.

Hookahi no laau a ka ui make,

O iho auanei a hiki i lalo i o Milu,

I aku i hahau alua ia e Kahakaloa.

Make ai ke koa nui o Kawelo.

I aku o Kahakaloa ia Kaehuikiawakea: “E hoi kaua e ai a maona, alaila,

iho mai au e hoomake i kuu luahi;” alaila, hoi aku la laua. A hiki laua

i luna o ka puu o Nounou, olelo aku la o Kahakaloa: “Ua make o Kawelo

ia’u. I hoi mai nei au e ai a maona, iho hou aku e hoomake i kuu

luahi.” A lohe o Aikanaka, hoolale ae la ia i kana mau aipuupuu elua,

ia Kapinaonuianio, a me Nioiwawalu, elua laua, puholo i ka moa a

Kahakaloa. A ike aku la o Aikanaka, ua moku ka manea uuku o ko

Kahakaloa wawae, ninau aku la ia: “I aha ia kou manea i moku ai?” I aku

la o Kahakaloa: “Ae, moku no ia wahi, he kihikihi aia i waho.” Ninau

hou o Aikanaka: “Ko manamana lima iki hoi, i ahaia?” “Ae, moku no ia

wahi, he wahi peleleu aia i waho.” “Ko pepeiao?” “Ae, moku no he

manamana aia i luna loa.”

A moa ka moa, ai iho la o Kahakaloa a maona, pau ae la ka ai o ka

umeke, papale iho la o Kahakaloa i ka umeke i ke poo, a iho aku la. A

hiki i lalo, ike mai la o Kamalama, alaila, olelo aku la ia ia Kawelo:

“He kanaka ohule, e iho mai nei, hinuhinu launa ole ka lae.” I aku o

Kawelo ia Kamalama: “Aole paha ia he ohule, o Kahakaloa, hoi aku la ai

a maona, pau ka ai o ka umeke, kau iho la i ka ipu i ke poo, nolaila ka

hinuhinu.”

A hiki o Kahakaloa i mua o Kawelo, nana aku la ia ia Kawelo e noho mai

ana i luna, olelo mai la o Kaehuikiawakea, ia Kahakaloa: “Ola hou o

Kawelo, nolaila, o oe ke make o ke koa, aole au e make ke kukini.” Ku o

Kawelo i luna, ku o Kahakaloa i luna, alaila, kiko’u mai la o Kawelo i

ka laau, a pa ma ka lae o Kahakaloa, nalowale iho la na maka o

Kahakaloa i ka umeke ana e papale ana i ke poo, alaila, hahau hou o

Kawelo i kana laau palau, ia Kuikaa, a make loa iho la o Kahakaloa. A

make o Kahakaloa, hoi aku la o Kaehuikiawakea i ka puu o Nounou, e hai

ia Aikanaka i ka make o Kahakaloa. A hiki i luna, ninau mai la o

Aikanaka: “Auhea o Kahakaloa?” “Ua make.” Olelo mai o Aikanaka: “Na wai

no la ke ola o ka mea i kau ke alina. I waiho ia mai nei paha a ike au;

o ka ke ’lii puaa ka hoi ua moku ka pepeiao.”

MOKUNA VI.

HOPOHOPO O KAWELO NO KA PAIO ANA IAIA.—IMI I WAHI E LILO MAI AI OIA MA

KE MELE.—PANE O KAUAHOA.

O Kauahoa, oia ke koa kaulana o Aikanaka i ka nui a me ke kiekie, a oia

hoi ke koa a Kawelo, i li ai ka io i ke anuanu a me ka huihui o ka

makau, a ua apo ia mai o Kawelo e na kukuna weliweli o ko Kauahoa

kulana ui, a me ke koa. A nolaila, ua kau ka weli.

Ia Aikanaka e kamailio ana no Kahakaloa i ka make ia Kawelo, lohe aku

la o Kauahoa. Iho aku la ia me kana laau palau o Kahehumakua ka inoa,

he koa makua ole no Kahihikolo. (Ua olelo ia i loko o keia moolelo he

laau nui loa o Kahehumakua, o ke kumu no o ka lau, o na lala, i na e

lawe o Kauahoa, kau no ka manu i luna a kani no.) A ike o Kawelo ia

Kauahoa e iho mai ana mai ka puu mai o Nounou, nui launa ole, malu ka

la ia Kauahoa, no ke kiekie a me ka nui launa ole. A hiki o Kauahoa i

mua o Kawelo, ala mai la o Kawelo a hopu aku la i kana laau o Kuikaa, a

me ka wahine, o Kanewahineikiaoha, ma ka akau, a o ke kaikaina ma ka

hema, o na keiki mahope.

Ma keia ku ana a Kawelo me kana laau o Kuikaa, nona ka loa he umi

anana, ua like kona loihi mai ka manea wawae ae o Kauahoa a ka piko i

waena, koe ae o luna, me he mea la, he iwakalua anana ke kiekie o

Kauahoa. Ma keia ku ana, ua hoopuni ia o Kawelo e ka weliweli o ka

makau ia Kauahoa. No ka mea, elua wale no ano laau i loaa ia Kawelo,

malalo ae, a maluna iho, aole i loaa ia Kawelo ka laau hikau pea.

Nolaila, noonoo iho la o Kawelo i ke kaua e make ai o Kauahoa ia ia,

aole nae he loaa, a hopo iho la ia. Ma keia ku ana a Kawelo, ua loihi

loa ke ku ana e noonoo, a loaa iho la kona noonoo, e kaua no a make

mamuli o ke kaua.

Hu ae la ke aloha o Kawelo ia Kauahoa, i ko laua wa e noho liilii ana

me ko laua kaikuaana haku me Aikanaka. Nolaila, paha aku la ia me ka

hoalohaloha aku no nae i ua hoahanau nei, aia hoi i kona manao ke kaua

a me ka ole; penei ka paha ana:

Pehu kaha ka limu o Hanalei,

Pehu ka limu i ka maka o ka opua,

Hai hewa ka lima i ke kaua kamalii,

E’i aku ke kaua i ka hope,

Me he ku la na ke kai hohonu,

Me ka hiwahiwa a Kauakahi,

He opuu oe, he kakala kela,

Na ka ole ka hue a ke kai e,

Ea Kauahoa ka ui o Hanalei,

Ala o Kamalama ka ui o Kualoa,

Ala o Kawelo ka ui o Waikiki,

Ala o Kaelehapuna ka ui o Ewa,

Ala o Kalaumeki ka ui o Waianae,

Huhue aku kaua moe i ke awakea,

Kapae ke kaua e ka hoahanau

E waiho ia’u i kou hoahanau

Aole hoi na la o kuu hoike,

Kuu hoa hele o ka wa kamalii,

Hoa kui lehua o Waikaee,

A kaua e kui kane ai,

I lei no ke kaikuaana haku o kaua,

E Kanewahineikiaoha,

Ko pikoi hoolei ia i luna.

I helua, i hele lua,

I kaupoku o Hanalei.

E ala e Hanalei.

A lohe o Kanewahineikiaoha i keia paha o Kawelo, o kona manawa ia i

hoolei ai i ka pikoi i luna, a lohe ae la o Kawelo i ka nakeke ana o

luna, nana ae la ia e lele ana ka pikoi, alaila, paha hou ae la o

Kawelo, penei:

Hanalei aina anuanu, aina koekoe,

Aina a ka pea i noho ai,

Ea Kauahoa ka ui o Hanalei.

Olelo mai la o Kauahoa: “Aole e kapae nei laau ia oe, i ka la o ke

kaua; ua noke ia mai nei ka hoi makou e oe a pau loa i ka make, a pehea

e kapae ai keia laau ia oe? Nau no hoi paha, he mai no hoi kau e nana

iho; a na’u aku no hoi, he mai no hoi ka’u e nana iho.”

Ma keia olelo a Kauahoa, ua hoopuni ia o Kawelo i ka makau a me ka

weliweli no Kauahoa, aka, hoomanao no nae o Kawelo i ko laua wa

kamalii, i ko laua wa e hoolele lupe ana me Kauahoa. Moku ae la ka

Kauahoa lupe ia Kawelo, aole nae he huhu aku o Kauahoa ia Kawelo;

nolaila, manao no ia e make ana no ia ia. Nolaila, paha hou aku la o

Kawelo ia Kauahoa, penei:

O Hanalei aina ua,

Aina anuanu, aina koekoe,

Aina a ka pea i noho ai,

Noho ana e liu ana e,

Maewa ana ka ukiukiu o Honokoa,

I ka pali o Kalehuawehe;

Pua ka lama me ka wiliwili,

O ka ua lele ma waho o Mamalahoa,

O Kauahoa o ka meeui o Hanalei,

O ke kanaka a Kamalama i hopo ai o Kauahoa,

He mea e ka nui—e—a!

Eia ka hoi ua kanaka nui

O Kauai, o Kauahoa.

MOKUNA VII.

KA NUI O KAUAHOA.—PEPEHI IA E KAWELO ME KA NEWA.—HEE O AIKANAKA IA

KAWELO.

Maanei e maopopo ai ia kakou ka nui o Kauahoa, kona kiekie a me kona

laula. Ewalu kahaku. Ewalu ka mana kahawai, ewalu ka poe kaua. Eia ke

ano o keia mau helu. Ewalu kahaku, ua like ia me na anana he iwakalua,

oia na kapuai he hanele me iwakalua.

Pela na mana kahawai ewalu. Ua like ka nui o Kauahoa me kekahi kahawai

nui, ewalu ona mau manamana ma o a maanei, pela hoi na poe kaua ewalu.

Ua like ko Kauahoa ikaika a me kona nui, me ka nui o na kanaka i loko o

na poe ewalu. Ina he kanaha ka nui o na kanaka o ia poe, pela a pau na

poe ewalu, o ia ko Kauahoa mea e like pu ai. Ua like ia me na kanaka

ekolu hanele me iwakalua ke hoonui ia. Ia Kawelo e paha ana imua o

Kauahoa, nana ae la ia i kana wahine o Kanewahineikiaoha, a paha ae la,

penei:

E Kanewahineikiaoha e;

Ko pikoi hoolei ia i luna,

I helelua, i helelua,

I kaupoku o Hanalei la.

E ala e Hanalei e,

A make o Kauahoa ia oe,

Ai ae ia Hanalei,

Aahu ae i ka pawehe o Niihau,

Ai la oe i ka manu o Kaula.

A pau ka paha ana a Kawelo, olelo aku la ia i ke kaikaina ia Kamalama,

me na keiki hookama o Kaeleha laua o Kalaumeki: “E, ina oukou i ike i

kahi e poha ai ka la, ma laila no oukou e ku ai, i hahau iho no o

Kauahoa i ka laau ana, aole oukou e loaa, puka no oukou ma laila, a

pakele no.”

Mahope o keia olelo a Kawelo ia lakou, ia wa i hoomoe ai o Kauahoa i ka

laau ana, lele aku la o Kawelo ma waho o ka hua o ka laau a Kauahoa, a

ku iho la, mahope mai o Kauahoa. Ia wa, kulou iho la o Kauahoa i lalo,

a hoala mai la i ka laau ana. Ia Kauahoa i hoala ai i ka laau ana, ia

wa o Kawelo i hahau ai i kana laau palau Kuikaa ia Kauahoa, a nahae iho

la o Kauahoa mai luna a lalo, a kokoke e lele loa, makau e iho la ka

laau a Kawelo, i ka maea o ka honowa o Kauahoa. A make iho la o

Kauahoa, o ka pau no ia o na koa o Aikanaka i ka make.

A po ua la nei, olelo aku o Kawelo ia Kamalama ma: “Ke pii nei maua i

luna o ka puu o Nounou; ina oukou i nana ae a a ke ahi i keia po i luna

o ka puu, ua puni o Kauai nei ia kakou.” Pii aku la o Kawelo me kana

wahine i luna o ka puu o Nounou. A hiki laua i ka hulili, alaila, paha

aku la o Kawelo, penei:

E Aikanaka, alii o luna nei,

E noho ana i ka puu o Nounou;

E hele mai oe e ike kaua,

A ai no kaua ia Kauai,

A e moe i ka moena.

A lohe o Aikanaka i keia paha a Kawelo, olelo aku la ia: “O Kawelo

keia.” Hoole kekahi poe: “Aole ia e hiki mai, ua luhi i ke kaua i ke

ao, nolaila, ua hiamoe aku la kona po.” I aku o Aikanaka: “O Kawelo no

keia leo e paha mai nei.” Ia lakou e hoopaapaa ana, paha hou mai la o

Kawelo, penei:

O oukou wale no e—a.

Aohe mea e ae o luna e?

A lohe o Aikanaka, hai aku la ia: “He mau kanaka no ko ka puu nei i

koe. Eia na inoa o ia poe:

O Kaehuikiawakea, o Wakea 1, o Wakea 2,

O Kamakaokahoku, o Paoa 1, o Paoa 2,

O Hilinuiwawaeahu, o Ahua 1, o Ahua 2,

O Kapinaonuianio, o Koinanaulu 1, o Koinanaulu 2.

Olelo hou mai o Aikanaka: “O na kanaka iho la no ia o ka puu i koe,

aohe mahuahua, ua pau loa na kanaka i ka make.” A pau ka hai ana aku a

Aikanaka ia Kawelo, olelo aku la ia i kana mau kahuna, a me na kilo, ke

kuhikuhipuuone: “E iho au e ike me Kawelo.” Wahi a Aikanaka i na

kahuna: “Kai no paha no Kawelo nei aina e kaua mai nei, aole ka! No’u

no. Owau no maluna, oia no malalo.” I mai na kahuna ia Aikanaka: “Pehea

oe e hele aku ai e ike, he ’lii oe, he kauwa ia, he helu elelu kona

kupuna, no ka uka ae nei o Kulahuhu la, o Nahanaimoa ka inoa.”

A lohe o Kawelo i keia olelo a na kahuna, kaa aku la ia i ka pali, a

ike o Kanewahineikiaoha i ke kaa ana o Kawelo i ka pali, hoolei aku la

ia i kana pikoi, a paa mai la o Kawelo. I aku o Kanewahineikiaoha:

“Heaha iho nei keia ou e Kawelo?” I mai o Kawelo: “I hilahila au ia oe,

i kuu olelo ia mai nei i ke kauwa.” I aku o Kanewahineikiaoha:

“Kupanaha oe! Kai no e noonoo mua oe a maopopo he kauwa io; e ole au e

ike aku nei ia oe, ina ua make oe.” Alaila, noonoo iho la o Kawelo a

paha aku la, penei:

He ’lii ka moa,

Kau ana ka moa i luna o ka hale,

A hiia ko poo e Aikanaka

O ka moa kou mea e ala ai,

He ’lii ka moa e, he ’lii.

Ma keia paha ana a Kawelo, olelo aku o Aikanaka, i na kahuna: “Ke olelo

mai nei o Kawelo, he ’lii ka moa.”

I mai na kahuna ia Aikanaka: “E olelo aku oe ia Kawelo he kauwa ka

moa.” A lohe o Kawelo i keia olelo a Aikanaka, paha aku la ia penei:

Haku ia nae hoi ka hulu o ka moa,

I kahili i mua o na ’lii,

Kahili ia nae hoi ko kua e Aikanaka;

Nolaila, he ’lii ka moa.

He lii ka moa e Aikanaka,

Aohe kauwa e.

Mahope o keia paha ana a Kawelo, aohe walaau hou mai o luna o ka puu o

Nounou, no ka mea, ua makau lakou ia Kawelo, a ua hele malu mai ka puu

aku o Nounou, a uka o Hanapepe ma Koula, a malaila o Aikanaka i noho

ai.

A hiki o Kawelo i luna pono o ka puu o Nounou, me kana wahine me

Kanewahineikiaoha, aohe io no he kanaka, aole hoi ke ’lii o Aikanaka.

Ia wa pupuhi laua i ke ahi, a ike mai la o Kamalama, me na keiki, oia o

Kaeleha me Kalaumeki.

MOKUNA VIII.

KA MAHELE ANA O NA AINA O KAUAI.—LILO O AIKANAKA I MEA MAHIAI.

A lilo o Kauai ia Kawelo a puni, alaila, mahele maikai aku la ia i ka

aina i kona mau kokua a hoalawehana ma ke kaua ana; aole oia i alunu a

makee i ka aina a me ka waiwai. Penei ka mahele ana o Kawelo ia Kauai,

no Kamalama, Kaeleha a me Kalaumeki: O Koolau no Kalaumeki; o Puna no

Kaeleha; o Kona no Kamalama; o Kauai a puni no Kawelo.

Ma keia puni ana o Kauai ia Kawelo, noho iho la ia ma Hanamaulu, me

kana wahine o Kanewahineikiaoha. O Aikanaka hoi, noho iho la ia ma

Hanapepe me ka ilihune, aohe aina, aohe hanohano, aohe ai, aohe ia,

aohe kapa, aohe hale. Hookahi a Aikanaka hana, o ka mahiai i ai na

lakou.

Ia Aikanaka e noho ana i laila, hele aku la o Kaeleha mai Kapaa aku, ma

ka aoao hikina o Kauai, a hiki ma ke komohana o Kauai ma Hanapepe, kahi

o Aikanaka e noho ana. Ma kahi a Kaeleha i hiki mua ai, ma Wahiawa, i

kahi o Ahulua e noho ana, i laila laua i hui ai me Aikanaka; ua hele

mai ia mai Koula mai a laila, i ka lawaia a me ka auau kai. Ike mai la

o Aikanaka ia Kaeleha, hookipa mai la ia i kahi ai a me kahi ia, a me

kana kaikamahine o Kawelowai. Ma keia mau mea a Aikanaka i haawi mai ai

ia Kaeleha, ua kuia kona manao, no ka hilahila i kana uku ole e uku ai

ia Aikanaka.

Nolaila, hele makaikai aku la o Kaeleha a hiki i Mana, a lei i ka

pahapaha o Polihale, hoi mai la a hiki i Wahiawa. Ma keia hoi ana o

Kaeleha, aole i kipa i ko Kamalama wahi, no ka mea, ua komo kona

makemake i ke kaikamahine a Aikanaka, oia o Kawelowai. Hoi aku la o

Kaeleha me Aikanaka i uka o Koula, ma uka o Hanapepe. Ma keia noho ana,

ua loihi ko lakou manawa i noho ai. Nolaila, ua hilahila o Kaeleha i

kona makuahunowai ia Aikanaka.

MOKUNA IX.

KE KIPI ANA O KAELEHA, A ME AIKANAKA IA KAWELO.—KO LAKOU KAUA ANA A ME

KA MANAOIA ANA UA MAKE O KAWELO.

Ike aku la o Kaeleha i ka hooikaika o kona makuahunowai, o Aikanaka, i

ka po a me ke ao, hu ae la kona aloha. Ninau aku la o Kaeleha ia

Aikanaka: “He nui no ka poe mahope ou, e kokua ana ia oe?” I mai la o

Aikanaka: “He nui no.” A lohe o Kaeleha, olelo aku la ia ia Aikanaka:

“Eia ko Kawelo kaua e make ai ia oe. Ke kaua, o ke kaua pohaku, no ka

mea, aole i ao ia o Kawelo i ka alo.” A lohe o Aikanaka i keia olelo a

Kaeleha, lana hou kona manao e kaua hou me Kawelo. Alaila, olelo iho o

Aikanaka i kana olelo kaena, penei: “Ola na iwi i ka hunona.”

O ke kumu o keia kipi ana, o ka hilahila o Kaeleha i kona makuahunowai

i kana waiwai ole e uku aku ai. Maanei e ike kakou i ke aloha ole o

Kaeleha ia Kawelo, a me kona hilahila ole, aloha ole i kona mea nana i

malama kupono a lilo ai i alii aimoku no Kauai.

Ma keia mau olelo a Kaeleha me Aikanaka, ua kui aku la ia olelo a lohe

o Kawelo ma Hanamaulu, ma ka hikina o Kauai. Hoouna aku la o Kawelo i

ka elele, e hele a loaa o Kamalama ma Kona, e hele mai e nana, e

hoolohe, i ka oiaio a me ka ole o keia lohe. A hiki ka elele i mua o

Kamalama, hai aku la i na olelo a kona kaikuaana, a Kawelo; a lohe o

Kamalama, hele mai la ia a hiki i Waimea, a Hanapepe, Wahiawa. Nana aku

la o Kamalama i ke kula o Kalae, ua lehulehu loa na kanaka e hoiliili

pohaku ana; o na kane, o na wahine, o na keiki.

Ia Kamalama e nana ana, halawai mai la kekahi kanaka me ia, a ninau aku

la ia: “Heaha ka hana a kela lehulehu o ke kula e paapu mai la?” I mai

la ke kanaka: “He hoiliili pohaku.” “He pohaku aha?” wahi a Kamalama.

“He pohaku kaua na Kaeleha laua o Aikanaka, me Kawelo.” Alaila, maopopo

iho la ia Kamalama, he oiaio na olelo a ka elele i hai mai ai ia ia,

alaila, emi hope aku la kana hoi ana, a hiki i ka hale, hoouna aku la

ia i elele, e hai aku ia Kawelo.

A hiki aku la ka elele i mua o Kawelo ma Hanamaulu, hai aku la ia ia

Kawelo, i ka hoomakaukau o Kaeleha a me Aikanaka i ka pohaku, no ke

kaua hou. A lohe o Kawelo i keia mau olelo, komo mai la ka huhu wela

loa ia Kawelo ia wa, no kana keiki no Kaeleha. Ia wa, hele mai la o

Kawelo mai Hanamaulu mai a hiki i Wahiawa, ma kela aoao mai. Ike mai la

ia i na waa kaua o Kaeleha ma, ma ke kua aku o na eho pohaku. Aia ma na

aoao o ka eho pohaku, na wahine me na pohaku i ka lima, a pela na keiki

ma kekahi aoao o ka eho pohaku, me na pohaku i ka lima. Ua makaukau

lakou a pau loa no ke kaua ana. O na mea kaua ma ko Kawelo lima, o ka

laau palau no ana o Kuikaa, a me ka pikoi a kana wahine, a

Kanewahineikiaoha. Nolaila, alua wale no ana mea kaua.

KE KAUA ANA O KAWELO, ME KAELEHA A ME AIKANAKA MA.

Ma keia kaua ana e ike ai kakou i ke koa a me ka ikaika lua ole o

Kawelo, no ka mea, hookahi ia, a he nui mai kona mau enemi.

I ke kaua ana, aole e hiki ia Kawelo ke alo ae, no ka nui loa o na

pohaku e lele mai ana i luna ona. Nolaila, ku malie iho la o Kawelo i

waena o na pohaku e hailuku ia ana. Ma keia hailuku ana, ua paa o

Kawelo i na pohaku, ma kela aoao a ma keia aoao, a ua like hoi ke

kiekie o na pohaku me kona kiekie. Nolaila, lu ae la o Kawelo i na

pohaku, a hiolo iho la, ma o a maanei o kona kino. Iloko o ia wa a

Kawelo e lu nei i na pohaku, lele hou mai la na pohaku a luna, pela no

ka hana ana a nawaliwali o Kawelo. Ia wa, ua paa o Kawelo i na pohaku,

mai lalo a luna loa ae o kono poo, a lilo iho la o Kawelo i eho pohaku,

a lilo no hoi ka pohaku i lua kupapau nona ia wa. A ike na kanaka a pau

loa, ua paa o Kawelo malalo o na pohaku, manao iho la lakou, ua make o

Kawelo, no ka nui o na kanaka e hailuku ana i na pohaku me ka ikaika

loa. Nolaila, hooki iho la lakou i ka hailuku ana i na pohaku. Kii aku

la na kanaka, a wehe ae la i na pohaku, a loaa iho la ke kino o Kawelo,

ua palupalu loa, a ua poholehole ka ili a puni. Hapai ae la lakou, a

hahau iho la i kona kino, a hookokoke iho la ma kona opu e hoolono ana,

i ka make loa, a i ka make ole. A maopopo iho la ia lakou, ua make io

no o Kawelo. Nolaila, hooholo iho la lakou, o Aikanaka ke ’lii o Kauai

a puni.

Ma keia hailukuia ana o Kawelo, he mea kupanaha loa ia ma ka noonoo ana

iho, i ko Kawelo make ole i loko o keia kaua ana. Ua uuku loa kona wahi

ola i koe, aole nui loa, a he wahi hanu uuku no hoi i koe i loko ona,

aole nae he ike ia, nolaila, ua pakele oia i ka pepehi maoli ia e kona

mau enemi. He wahi maalea no ia o Kawelo, ma ka wa i huli ia ai kona

hanu e na enemi.

MOKUNA X.

KA UNU A AIKANAKA.—OLA HOU O KAWELO.—LUKU OIA I KONA MAU HOA-PAONIONI,

A LILO HOU OIA I ALII NO KAUAI.

O ka unu, he lele ia e kau ai ke kanaka, a me ka puaa, ka maia, ka ia,

ka awa, a me na mea a pau loa. Ua hana o Aikanaka he unu nana ma

Maulili, aia ia wahi ma Koloa a hiki i keia la. Aole nae i hai ia i ke

kanaka. A manao iho la o Aikanaka e lawe ia Kawelo i laila e hai ai, no

ka mea, he unu hou kela, aole i kau ia i ke kanaka mamua. Nolaila,

auamo ia aku la o Kawelo mai Wahiawa a hiki i Koloa. Ua loihi no kela

mau aina, aneane mai Honolulu aku a Luakaha, ua like me eono mile.

A hiki o Kawelo i laila, hookomo ia aku la maloko o ka pa o ka unu, me

ka manao o Aikanaka, e waiho mai ia la a po, a ao, ia la e kau ia ai o

Kawelo i luna o ka lele, no ka mea, ua po ia la. Nolaila, hoomoe ia iho

la o Kawelo, uhi ia iho la a paa i ka lau maia. Ma keia moe ana o

Kawelo, ua loaa ia ia ka oluolu a me ka maha no kona mau eha. A ua

ikaika hou kona kino e like me mamua; nolaila, noonoo iho la ia me kona

manao, ua hala kona wa make a me ka poino. Eia wale no kona manao ia

wa, o ka pepehi aku i kona mau enemi a pau loa i ka make, oia no kana

keiki, o Kaeleha, o Aikanaka.

KE OLA HOU ANA O KAWELO.

Maanei e ike ai kakou i ke ola hou ana o Kawelo, a me kona lanakila ana

maluna o kona mau enemi. I ka po o Kawelo i hoomoe ia ai me ka lau

maia, a like a like o ka po, oia ka huli ana o ka ia, a o ke kau no ia,

loaa mai la ia Kawelo ka ikaika a me ka oluolu, a pau ae la kona eha

nui ana. Nolaila, ala ae la oia a holoholo i o a i anei, e kakali ana o

ke ao ae, a e manao ana no hoi i ke komo mai o Aikanaka a me Kaeleha, a

me na mea a pau loa.

O ko Aikanaka ma wahi i moe ai, he loihi loa aku ia. Aia hoi, ua

hoonoho o Aikanaka he kiai no Kawelo, a o ua kanaka ala, ua pili

makamaka ia Kawelo. I ko Kawelo ala ana aku, ike mai la ia ia Kawelo,

ua ola hou. Ninau mai la ia: “O oe no ia?” Ae mai la o Kawelo: “Ae,

owau no.” Ninau aku la o Kawelo i ke kiai: “Auhea o Aikanaka ma?” I mai

la ke kiai: “Ua hoi i kahi e moe ai.” Alaila, ninau hou aku la o

Kawelo: “Aole nae paha e hoi hou mai.” I mai la kela: “E hoi hou mai

ana no i anei, i ke kakahiaka.”

E kau ia oe i ka lele,

A e mohai ia oe na ke ’kua,

A i kanaka oe no ka unu;

Eia ka e ola mai ana oe.

I aku la o Kawelo i ke kiai: “E ala iki kaua a liuliu, hoi au e moe. A

i moe au, e uhi oe ia’u i ka lau maia a paa e like me mamua, a hiki i

ke ao ana. E nana oe i ko lakou komo ana i loko nei, a ike oe ua pau

loa i ke komo, alaila, kii ae oe ia’u e hoala ae, a e luku aku au ia

lakou a pau loa i ka make.”

A pau ka olelo ana a Kawelo i ke kiai, hoi aku la ia moe, uhi aku la ke

kiai ia ia i ka lau maia a paa, mai na wawae o Kawelo a ke poo. Ma keia

moe hou ana o Kawelo, aole oia i hiamoe maoli, aole hoi i palaka, aka,

ua makaala loa ia, me ka iini o kona naau e ala a ike i kona mau enemi,

alaila, hoopai aku i ka make ia lakou. Ua uluhua loa o Kawelo i ke ao

ole ae o ka po, a i ke kali ana ia Aikanaka ma. A ao ae la, a hiki i ke

kakahiaka nui, aole i hiki mai, mai laila a hiki i ke awakea ana, hiki

mai la o Aikanaka ma. A ike ke kiai ua komo o Aikanaka, o Kaeleha, na

’lii a pau loa, na koa, na kanaka he nui loa, na kane, na wahine, na

keiki, aohe mea koe i waho, ua pau loa i loko o ka pa o ka unu,

nolaila, hele malu aku la ke kiai a ma ka aoao o Kawelo, hawanawana iho

la penei:

E Kawelo e, e Kawelo e,

E ala oe, e ala oe,

Ua komo ae la o Aikanaka,

Ua komo o Kaeleha,

Ua komo na ’lii,

Ua komo na koa,

Ua komo na kane,

Ua komo na wahine,

Ua komo na keiki,

Ua pau loa i loko nei;

E ala, e wiki oe, mai lohi.

A lohe o Kawelo i ka olelo a ke kiai, wikiwiki ae la ia i ke kiola i ka

lau maia, ma o a maanei ona. Ia Kawelo e ala ana a kiola, kahea mai la

ke kanaka kiai ia loko a pau loa:

E! Ola hou o Kawelo!

E! Ola hou o Kawelo!

A lohe lakou i keia leo o ke kiai, huli mai la lakou e nana ia Kawelo,

a ike lakou, kau mai la ka makau a me ka weliweli maluna o lakou. Ia wa

i hoomaka hou ai lakou e kaua me Kawelo. A kokoke mai la o Kawelo, paha

mai la ia no Kaeleha a me Aikanaka; penei ua paha la:

E Kaeleha keiki a’u nei la,

I hanai maikai ia e a’u a nui;

O ke aha ka’u hala i kipi ai oe,

I lalau ai oe i ka mea hope ole he kipi?

Pau ke ola la i keia la,

Make i ka makua la,

Ia Kaweloleimakua.

E Aikanaka e,

Luahi au a Kawelo nei la;

Eia ka la o ke koa, koa ia;

Ka la make, ka la ola;

Make paha auanei, ea?

A waiho o Kawelo i ka paha ana, luku aku la ia ia lakou a pau loa i ka

make, aohe mea i koe. Alaila, puni hou o Kauai ia Kawelo, a noho alii

iho la ia e like me mamua, a hoi aku la ia i Hanamaulu e noho ai me

kona mau makua, a me kana wahine.

Maanei pau ka moolelo kaulana o Kawelo, a koe paha kekahi ma na keena

opu o ka lehulehu.

STORY OF PAKAA.

Pakaa’s High Office.—Laamaomao, His Wind Gourd.—Pakaa, in Disfavor

with the King, Departs and Settles on Molokai.—Has a Son Whom He

Instructs Carefully.—Dreams of Keawenuiaumi Setting Out in Search

of Him.—Prepares with His Son to Meet the King.

Pakaa was the servant of Keawenuiaumi, [84] the king of Hawaii, and was

a very great favorite with his master. It was his duty to have the

supervision of the lands and household servants of the king. It was

also his duty to have in his keeping all of the king’s personal

effects; the kapas, the food, the meat and fish, the malos, the feather

kahilis, awa bowls, [85] awa cups, awa, the calabash containing

ointment and all the different things belonging to the comfort of

Keawenuiaumi.

Because of the great care exercised by Pakaa in the supervision of the

things belonging to the king, he was raised to the highest office in

the king’s household and he became a greater favorite than all the

chiefs and men under the king. In time the king gave Pakaa several

pieces of land in the six different districts of Hawaii for his own

use.

To Pakaa was also given the management and sailing of the king’s double

canoe; it was his to command and to declare whether or not it was too

rough to go out; in fact Pakaa had the entire command of the king’s

canoe, whatever he said the king would obey. Lapakahoe was the name

given to Pakaa’s paddle, which was the only one used by him while

guiding the king’s canoe. Laamaomao [86] was the name of the calabash

of wind belonging to Pakaa; it was a real calabash [gourd] entirely

covered over with wicker work, plaited like a basket, and it was named

in honor of the mother of Pakaa. In this calabash were kept the bones

of his mother, Laamaomao. This calabash was given the name of “the wind

calabash of Laamaomao” because during the life time of Laamaomao, the

winds obeyed her every call and command.

RELATING TO HOOKELEIHILO AND HOOKELEIPUNA.

These two were new men taken up by Keawenuiaumi, whereby Pakaa was

disrated by the king and in time all the powers and privileges that

were formerly Pakaa’s were taken out of his hands and given over to

these two men, Hookeleihilo and Hookeleipuna, except the personal

effects of the king; these the king left with Pakaa. Because of this

want of faith in him, Pakaa left the presence of the king and wandered

off heavy hearted and in great grief over the actions of the king, for

he did not want to be ordered about by anyone. In this departure of

Pakaa he took with him the kapas, malos and all the personal effects of

Keawenuiaumi and placed them within his calabash, Laamaomao. He also

took with him his paddle, called Lapakahoe, so named in honor of his

younger brother, Lapakahoe.

When Pakaa was about to leave, he said to his younger brother, who was

a chief in possession over certain lands in the district of Hilo: “Our

master somehow is displeased with me and has taken back everything I

once owned, leaving me only a few pieces of land, which I suppose he

will take away by and by. Since I am going away I want you to live on

your lands; but be faithful to our master. I am going away now, but am

not certain where I shall locate.”

With these words, he boarded his canoe and set out, going by way of

Lele, Maui; then on until he came to Molokai; on the Kona side of that

island, overlooking Lanai, where Pakaa made his home, and took unto

himself a wife, a chiefess, belonging to the land. In time his wife

bore him a boy and he gave the child the name of Kuapakaa. [87] The

meaning of the name is this: “the cracked skin,” given because the skin

of Keawenuiaumi was cracked by the constant use of the awa, so much so

that the flesh was exposed in places.

After Kuapakaa had grown up to the age when he could talk and think,

Pakaa said to him: “I want to teach you the meles relating to your

master and also the general knowledge of all things; for it is possible

that in time he will miss me and will come to make a search; if he does

I want you to be in a position of readiness to meet him.” The course of

instruction did not take many days, for Kuapakaa was a bright boy and

everything was mastered in a way that gave him a thorough knowledge of

the different subjects.

A short time after this a canoe came in from Hilo and word was brought

that Keawenuiaumi was beginning to feel keenly the loss of Pakaa. Pakaa

during the recital of this piece of news did not tell the Hilo man that

he was Pakaa himself.

After the information had been imparted to Pakaa he dreamed a dream in

which his spirit met the spirit of Keawenuiaumi. In this meeting the

spirit of Keawenuiaumi said to his spirit: “I am coming in search of

you.” The spirit of Pakaa answered: “I am living on Kaula.” [88]

Keawenuiaumi also dreamed the same dream and on receiving the reply

from Pakaa, jumped out of his bed and immediately requested of the six

district chiefs of Hawaii to get their canoes ready and to summon their

attendants; for he wished them to accompany him in his search for

Pakaa, for he had at last realized the utter lack of knowledge, in most

cases of Hookeleihilo and Hookeleipuna, [89] the men that took the

place of Pakaa.

Pakaa awoke from his sleep and said to his son: “Let us go to the

uplands and do our farm work.” The boy consented and the two started

up. Their fields were six in number and the food planted was sweet

potatoes. Each field was shaped after each of the six districts of

Hawaii.

When the preparations were finally completed and Keawenuiaumi was ready

to make the start, Pakaa again dreamed a dream wherein his spirit again

met the spirit of Keawenuiaumi, which said to him: “In the days of Ku,

[90] I will set out on my search for you.” Pakaa awoke with a start and

said to his son: “Let us go to the uplands for palm leaves.” With this

the two proceeded to the uplands and cut down a large number of palm

leaves and much time was spent by them in bringing the leaves to the

beach and a whole house was filled with them. The leaves were to be

used in the rainy days of Ku.

In the Ku days, Pakaa and his son boarded their canoe and set out to

sea to await the coming of Keawenuiaumi. Pakaa sat in the front seat of

their canoe, while the boy took the hind seat. The two took up uhu [91]

fishing as the kind to be engaged in, Pakaa thinking this the best kind

of fishing in order to prevent him from being discovered, for one has

to keep on looking down when fishing for uhu. On this trip they took

the wind calabash, Laamaomao. As soon as they arrived out at sea the

canoes in the advance of the expedition were seen to be approaching.

HE KAAO NO PAKAA.

Ko Pakaa Oihana Kiekie.—Laamaomao, Kana Ipu-makani.—No Kona

Punahele Ole i ke Alii, Holo o Pakaa a Noho ma Molokai.—Loaa Kana

Keiki a A’o Maikai Oia ia ia.—Ike Oia ia Keawenuiaumi ma ka Moe e

Holo mai ana e Huli Iaia.—Hoomakaukau oia me Kana Keiki e Hui me ke

Alii.

He Kauwa o Pakaa na Keawenuiaumi, ke ’lii nui o Hawaii, he kanaka

punahele loa o Pakaa i kona haku, ia ia ka hooponopono o na aina a me

na ai alo o Keawenuiaumi. Ia ia no hoi ka malama o na mea a pau a ke

’lii, ke kapa, ka ai, ka ia, ka malo, ke kahili, ke kanoa, ka apu awa,

ka awa, ka ipu kakele, a me na mea a pau loa o Keawenuiaumi.

No ka malama pono o Pakaa i na mea a pau loa, nolaila, ua kiekie kona

punahele ia Keawenuiaumi, maluna o na ’lii a me na kanaka a pau loa. Ua

haawi aku o Keawenuiaumi i mau aina hou no Pakaa, i loko o na moku eono

o Hawaii.

A ia Pakaa no hoi ka hookele o ko Keawenuiaumi waa, ia ia ka holo a me

ka ole, ka malie a me ka ino, o ka Pakaa e olelo ai, oia ka ke ’lii e

hooko ai. O Lapakahoe, oia ka hoe a Pakaa, a e hookele ai i ka waa o ke

’lii, ke hiki i ka wa holo. Laamaomao, he ipu makani ia na Pakaa, he

ipu maoli no o loko, a he ie o waho, ua ulana hinai ia; o ko Pakaa

makuahine no ia, a ua hoo ia na iwi o Laamaomao i loko o ka ipu e

Pakaa, a ua kapa ia ka ipu ma ka inoa o Laamaomao, no ka mea, i ka wa

ola o Laamaomao, he hoolohe ka makani ia ia, nolaila kela olelo, “ka

ipumakani a Laamaomao.”

NO HOOKELEIHILO A ME HOOKELEIPUNA.

Oia na kauwa a Keawenuiaumi i lawe hou ai, a hoowahawaha iho la ia

Pakaa; lawe ae la i na mea a pau loa mai ka lima ae o Pakaa, a haawi

aku la ia Hookeleihilo a me Hookeleipuna, koe nae na pono kino o ke

’lii ia Pakaa.

Nolaila, hele naauauwa o Pakaa me ka hoohuakaeo, aole ona makemake e

lohe i ko hai leo maluna ona. Ma keia hele ana o Pakaa, lawe mai la ia

i ke kapa, ka malo, na mea a pau o Keawenuiaumi, a hahao i loko o kana

ipu o Laamaomao a lawe pu ae la i kana hoe, o Lapakahoe. Ua kapa ia

kana hoe i kona kaikaina ia Lapakahoe.

Olelo aku o Pakaa i kona kaikaina ia Lapakahoe: “E noho alii ana no

kekahi mau aina o Hilo, ua hoowahawaha ka haku o kaua ia’u, ua lawe aku

i na pono a pau loa, a koe no he mau aina, mahope paha pau loa,

nolaila, a i pau kou noho aina ana, noho a kanaka aku no malalo o ka

haku o kaua. Nolaila, ke hele nei au, aole i akaka ko’u wahi e noho

ai.”

Kau aku la o Pakaa ma ka waa a holo mai la, a hala o Maui a me Lele, a

hiki i Molokai, ma ka huli ma Kona, e nana ala ia Lanai, noho iho la o

Pakaa ilaila, a moe i ke ’lii wahine o ia aina, a hapai ke keiki, a

hanau, kapa iho la o Pakaa i ka inoa, o Kuapakaa. Eia ke ano o ia inoa,

o ke akaakaa mahuna, o ka ili o Keawenuiaumi i ka awa, a waiho wale mai

ka io me he pakaa la.

A loaa ia Kuapakaa ka olelo, olelo aku o Pakaa: “E ao kaua ia oe i ke

mele o ko haku, a me na mea a pau loa, malama o noho a aloha imi mai, e

noho aku ana oe me ka makaukau.” Aole i loihi na la o laua i ao ai, ua

pau loa i ka loaa ia Kuapakaa, a ua lilo ia i mea wale waha ia ia i na

la a pau loa.

Mahope o laila, pae mai la kekahi waa mai Hilo mai, a olelo mai la i ke

aloha o Keawenuiaumi ia Pakaa, aole nae ia i olelo i kona inoa i ua waa

ala.

A mahope o keia lohe ana, moe iho la o Pakaa i ka moe uhane, a ma ka

uhane, ua loaa ko Keawenuiaumi uhane ia Pakaa. I mai la o Keawenuiaumi:

“Eia au a huli aku ia oe.” I aku o Pakaa: “Aia au i Kaula kahi i noho

ai.” Hikilele o Keawenuiaumi, a olelo i na ’lii eono o Hawaii, e

makaukau na waa a me na kanaka, alaila, imi ia Pakaa, no ka hemahema o

Hookeleihilo ma na hana a pau loa.

Ala ae la no hoi o Pakaa, a olelo i ke keiki, e pii e mahiai; ae mai la

ke keiki. Ma keia pii ana a laua, eono mala, he uwala ka ai, ua

hoohalike ia me na moku eono o Hawaii.

A makaukau o Keawenuiaumi e holo mai, loaa hou ia Pakaa ma ka moeuhane

ko Keawenuiaumi uhane, I mai o Keawenuiaumi: “Aia a na la o Ku, holo

aku au e imi ia oe.” Hikilele ae la o Pakaa, a olelo aku la i ke keiki:

“E pii kaua i uka i lau hawane” (oia ka loulu). Ua nui loa ko laua amo

ana i ka lau hawane, i mea malumalu ua, ke hiki i na ku, ua piha kekahi

hale o laua.

A hiki i na ku, holo aku la laua i ka moana e kali ai i na waa o

Keawenuiaumi. Mamua o Pakaa o ko laua waa, mahope ke keiki, he lawaia

uhu ka Pakaa lawaia, manao ia, o kona wahi ia e nalo ai, no ka mea, he

lawaia kulou i lalo ka uhu. A ua lawe pu no hoi laua ia Laamaomao i

kai, ma keia holo ana, a hiki laua, puka ana na waa.

LEGEND OF KUAPAKAA.

CHAPTER I.

Kuapakaa Prepares to Meet Keawenuiaumi in Search of Pakaa.—Canoe

Fleet of Six District Chiefs, Recognized by Pakaa, Are Taunted by

Kuapakaa as They Pass.—Keawenuiaumi Greeted with a Chant and Warned

of Coming Storm Is Invited to Land.—On Advice of the Sailing

Masters the King Sails on.

Kuapakaa was the own son of Pakaa, born to him while living in Molokai,

of his wife, a high chiefess. The name of Kuapakaa was given to the boy

after the father. As the boy grew up the father educated him in all the

things pertaining to the office of an immediate servant under the king;

and also in the different branches of learning of those days until his

education was complete. After Kuapakaa had been educated in these

things, they went to the shore to await the coming of Keawenuiaumi in

his search of Pakaa.

In the trip out [to meet Keawenuiaumi], Pakaa’s paddle, Lapakahoe, [92]

was taken by Kuapakaa, who took the important seat, the one in the

stern, while Pakaa took the front seat. When they saw the canoes

coming, Pakaa kept his eyes down, making believe that he was looking

for uhu, [93] with his long hair let down over his eyes. They were in

this position when the canoes came along; some with two men, some with

three men and so on; some bearing the food and stewards, some the

commanding officers, some the women and some the warriors.

When the canoes were approaching them, Kuapakaa asked of his father,

Pakaa: “Where is the canoe containing my master?” Pakaa replied: “When

the rays of the sun make their appearance, then the canoe bearing your

master will come. The signs by which you will know his canoe are these:

The sail is doubled down, so that his god could be seen, Kaili [94] by

name, standing at its place. You will also see a high compartment in

front in the middle of the raised platform; there your master sits; the

sailing masters are directly behind him.”

While the two were conversing, the canoe of Keawenuiaumi was seen

approaching with its sides glittering, being struck by the sun’s rays

while the paddles of the rowers were bathed in light. When Kuapakaa saw

the signs as described by his father, he said: “Here comes my master.”

“Whereabouts?” “On the outside of us.” Pakaa said, “Hold up your

paddle.” [95] When this was done, Lapakahoe who was standing up in the

king’s canoe saw it and so reported to the king, saying: “Say, there is

a small canoe floating there inside of us; some one is holding up a

paddle.” Keawenuiaumi then said to the sailing masters: “Point the bow

of the canoe for the small canoe; possibly it has a word for us.” The

reason why the king said this was because while Pakaa had command of

his canoe, it was his custom to make a call on any canoe that made

signals of this kind; hence the king being accustomed with this,

ordered that the canoe be directed for the small one. When the king’s

canoe drew near, Pakaa asked of his son: “Where is the canoe of your

master?” The boy replied: “It is here near us.” “Then question your

master as to his reason of being here,” said Pakaa. Kuapakaa then

called out:

Hold back there! Hold back!

Be still there! Be still!

Be calm there! Be calm!

Gently there! Gently!

The query, the question, whose the canoe?

“To Keawenuiaumi belongs the canoe.” The boy again asked: “A canoe and

where is it going to?” “It is a canoe going in search of Pakaa.”

“Search for Pakaa, what is Pakaa?” “A servant.” At this Kuapakaa turned

and said to his father: “I thought you were a chief. I see that you are

a servant. Well, what of that any way? Supposing you are a servant. I

am a chief on my mother’s side and shall continue to be so as long as I

live in Molokai.” Pakaa said to the boy: “Ask them again if he is a

real servant.” Kuapakaa therefore asked: “Is he a real servant?” “No,

he is not a real servant, but a backbone, [96] a holder of the kahili

and bearer of the king’s calabash of ointment.” [97] By this answer the

boy was satisfied that his father was, after all, of chiefly grade; so

he said to his father: “Your rank as a chief and my mother’s position

as a chiefess, make me a chief of some importance and I shall live as

such, here in Molokai.”

The chiefs under Keawenuiaumi, they being the six district chiefs, were

the first to come by. Before Kuapakaa spoke to the canoe of

Keawenuiaumi, he first called each of the six chiefs by name, in their

order, for Pakaa had already instructed his son in everything

pertaining to them.

Wahilani’s was the first canoe, it being a beautifully made double one;

Kuapakaa asked his father as to its owner. The father answered: “That

is the canoe of Wahilani, the district chief of Kohala.” Kuapakaa then

chanted: [98]

He is our chief of Kohala, Wahilani.

He is not a chief by birth, he is a petty chief,

One who played hide and seek in the sugar cane hills of Kohala.

The fish of that land are the grasshoppers,

On the leaf of the sugar cane, on the grass blade.

It is a land without fish,

And the food is the sweet potato,

That is the fault found against the land.

Wahilani is not a chief;

Being a ruler of Kohala,

He has been called a chief.

By these words of the boy, Wahilani was made very angry and so he made

reply: “When did you ever know that, you deceitful boy?” With this

Wahilani set off.

The second canoe was Ehu’s. Another beautiful double canoe came along,

the one belonging to Ehu, the chief of Kona. On the approach of this

canoe, Kuapakaa asked of his father: “Whose canoe is that?” “It is the

canoe of Ehu, the chief of Kona.” Kuapakaa then chanted out:

Our chief of Kona, Ehu, is not a chief by birth;

But as Keawenuiaumi went and lived in Kiholo,

Ehu came down from the uplands with bundles of potatoes,

And gave them to the king.

Ehu then became an adopted son,

And Keawenuiaumi gave him Kona,

Therefore Ehu became a chief.

Because of this chant of Kuapakaa, Ehu became angry and said: “You are

the most conceited boy I know of. Where did you ever know of me?” With

this he sailed off in a rage.

The third canoe was Huaa’s. As this canoe approached Kuapakaa asked of

his father: “Whose canoe is this?” “It is the canoe of Huaa, the chief

of Kau.” Kuapakaa then chanted as follows:

Our chief of Kau, Huaa,

He is not a chief [by birth], but a petty chief.

He is a beater of the ilima of Kamaoa;

By this way the people of that land get water to wash in,

And it is the main fault of that land

For I have lived there and know.

This angered Huaa and he too sailed off.

The fourth was the canoe of Hikinaakala. Another canoe approached, and

the boy asked of Pakaa, and was told that it was the chief of Puna,

Hikinaakala. [99] Kuapakaa then chanted:

Our chief of Puna, Hikinaakala, is not a chief [by birth];

He is like the prickly edges of the hala leaf;

But since he became possessed of Puna,

He is said to be a chief.

He is not a chief.

This angered Hikinaakala and he sailed away.

The fifth canoe was that of Kulukulua. As it approached Kuapakaa again

inquired of his father: “Whose canoe is this?” “That is the canoe of

Kulukulua, [100] the chief of Hilo.” Kuapakaa then chanted as follows:

Our chief of Hilo, Kulukulua, is not a chief [by birth];

He is a snarer of the shrimps of Waiakea;

After the snaring,

He places the outside covering of the coconut on his ears.

This is the fault of the land;

But since he became possessed of Hilo,

He is called a chief.

This angered Kulukulua and he sailed off.

The sixth was the canoe of Wanua. Upon its approach the boy asked of

Pakaa as to its owner, and Pakaa replied: “It is Wanua, the chief of

Hamakua.”

Our chief of Hamakua, Wanua.

He is not a chief by birth;

He is a snarer of the eels of Hamakua.

The fingers with the bait are placed on the rocks,

The small eels would then crawl between the fingers

And the eels placed in the calabash.

But since he became possessed of Hamakua

He is called a chief.

He is not a chief.

This chief also became angry and sailed off.

These chiefs all went on, and all angry with the boy, because he had

told them that they were not chiefs by birth, and also for telling the

faults relating to their respective districts.

(We will now take up the facts relating to the canoe of Keawenuiaumi,

aforementioned, which the narrator said should be inserted later, and

was therefore out of place; care, however, should be taken in its

perusal by which it may be plainly seen that the six canoes bearing the

district chiefs were the first to meet the canoe of Kuapakaa.)

It was Lapakahoe, [101] the younger brother of Pakaa, that replied to

the question, that it was the canoe of Keawenuiaumi. At this reply

Kuapakaa chanted as follows: [102]

When the canoe is pushed ahead,

The cause of the storm is come.

Like a slanting cliff, dark and black

Is the top of the Aluli mountain, because of the storm,

Like black raiment that is worn

Is the face of the cliffs of Kawaikapu.

Running as though seeking every crevice

Is the water that comes.

The mountains appear to be filled,

The sound is heard in the heaven,

The voice is echoed back,

The voice of the weeping sea,

Urging onward the rising sea.

Like the clouds at Kikiopua

Is the flying and swimming outrigger of Malelewaa.

The burden is swung to the back,

Kaula looks as though climbing from behind.

The cliffs of Wailau are joined and plated one on top of another,

They are joined and plated,

On the top of Pueohulunui,

The cliffs where the owls fly.

Kuapakaa then chanted of the storm:

Gently! Gently! Gently!

Comes the rain, the wind, the storm,

From Puulenalena, from Hilo,

From Hokukano, from Waiolomea,

From the raising of the paddle from under the buttock,

At the thought, at the pebbles,

At the cutting down of the iako, at Kainaliu,

The iako at the rear,

At the opening between the two sailing masters.

Get up from your seats,

Take out your paddles,

Pull up the weight,

Watch for the waves

As they twist and rise,

As the waves twist and beat

On the outside of the canoe;

The wave is become quiet at the bow,

Swing the canoe around and let the wave pass between,

The water on the outside meet at the opening,

The wave is a welcome thing to a castaway.

But here I am, O death!

Death to you is the small wave,

Death to you is the large wave,

Death to you is the long wave,

Death to you is the short wave,

The follower of Kuloku,

The roaring, the trembling,

The oopu, [103] the lauloa, [104]

The waves that open up,

The waves that will perchance open up my canoe.

It will swamp. Because of the swamping of the small canoe,

The large canoe will also swamp.

Bind the paddles together,

For they will be the only burden of a swamped canoe;

The small paddle, the large paddle,

The long paddle, the short paddle;

The small bailing cup, the large bailing cup,

The long bailing cup, the short bailing cup,

The coarse bailing cup, the thin bailing cup.

After rescuing the several things from the swamped canoe,

Comes the thought to refloat the canoe.

That block of wood, this block of wood [the waves],

That rope is drawn, this rope is drawn;

Some will rush there, some will rush here,

The large wave will rise,

The small wave will break,

The sticks at the bow will fly off,

The sticks at the stern will fly off.

The priest is at last separated [from the king],

The connection is become of no value, on a day of peril,

The sea separates them, the cold is intense,

The uku is softened, that snub-nosed thing,

Your reputation, ye sailing masters,

Ye prophet and priest, is injured.

Had the sailing masters seen the star

You would have reached land.

Keawenuiaumi then inquired of his sailing masters, the priest and the

prophet, as to their conclusion, in the matter of the coming storm, and

to see if the predictions made by the boy were to come true, for the

king was afraid. These men all assured the king that the words of the

boy were void of the truth and were entirely false. By this assurance

the king’s fear disappeared and he gave way to their advice, therefore

the boy again chanted:

The eyes have been covered by the sea,

They have failed to see the rows of isles.

Death you will meet in the days of Ku,

The days when the currents draw outward.

As the currents draw outward,

The open mouth of the shark will meet you,

The mouth of the shark,

The mouth of the wave,

Will close over you and you die;

You will then return to Hawaii in spirit. [105]

You stubborn king,

Come ashore, it is stormy,

Had you come yesterday

You would have arrived in safety.

Again Keawenuiaumi inquired of his canoe men as well as of the others,

saying: “How about us? Shall we land as requested by the boy, for he

says, if we continue we will return to Hawaii in spirit?” The sailing

masters replied: “Who is going to land on such a fine day?”

The heavens are cloudless,

The shrubs are without moisture,

The clouds have returned to the mountains,

The wind has returned to Kumukahi,

The pointed clouds have returned to Awalua,

The soft breezes are wafting over the waves,

The canoes have gone, a raging surf has arisen,

The canoes have gone to the windy cape,

The sea and the water have returned to Manawainui,

Whence is the storm to come as predicted by the boy?

At this, Lapakahoe asked of the boy: “Who gave you such knowledge?” The

boy replied: “Such learning is common with the small boys of this land

of Molokai.” [106] Lapakahoe said: “Such knowledge was not imparted to

you from any one else, not even by Kahikiokamoku, [107] the king’s

favorite friend; there are only two of us who have acquired such

knowledge, myself and my elder brother, [108] Pakaa. We composed those

lines in honor of our master Keawenuiaumi.” Lapakahoe then asked of the

boy: “If you know the whereabouts of Pakaa above here, you must tell

us.” “There is no such man here, but we have heard that he is living on

Kaula” [replied the boy]. This ended Lapakahoe’s remarks and he thought

that the information given by Keawenuiaumi, relating to Pakaa as living

on Kaula, was the truth after all. This information was given in a

dream.

The sailing masters then called out to the paddlers, those in front and

in the rear, to go ahead; but Lapakahoe countermanded the order, for he

was interested in the boy. When Pakaa saw that the canoe was preparing

to leave, he requested the boy to continue chanting.

The pointed clouds have become fixed in the heaven,

The pointed clouds grow quiet like one in pains before childbirth,

Ere it comes raining heavily, without ceasing.

The umbilicus of the rain is in the heaven,

The streams will yet be swollen by the rain,

The roar of thunder, the shock of the earthquake,

The flashing of the lightning in the heaven.

The light rain, the heavy rain,

The prolonged rain, the short rain.

The rain in the winter comes slanting,

Taking the breath away, pressing down the hair,

Parting the hair in the middle.

One sleeps doubled up, one sleeps with the face up.

When anger rises, the hand acts tardily.

Trouble has overcome thee, stubborn master.

See, ye sailing masters, it has come;

Trouble will overtake you in mid ocean,

You have gone out to sea and have become castaways,

You are spoken of as castaways.

You will cut out hooks from the teeth of sharks,

And fasten them to the fish-line, the fish will bite,

The paka eel, the ulua,

[For] Kaulua is the month.

Take good care of the favorite son,

Else he will be washed away by the sea of Kaulua.

Let the canoe therefore come ashore,

There is food ashore, there is kapa, there is malo,

Live out the stormy days and continue on your way when it becomes

calm,

Then you can sail away, my master.

This is a stormy day; yesterday was the calm day.

Upon hearing this, Keawenuiaumi asked of his canoe men: “What about the

words of the boy?” “He is a deceiving boy; there is no storm. Where are

the clouds? Where are the pointed clouds? Where is the rain? Where is

the wind? Where is the lightning? Where is the thunder, whereby we

would know that the boy is telling the truth? This day will land us in

Kaula and you shall see your servant Pakaa.”

CHAPTER II.

Kuapakaa Chants the Winds of Hawaii.—The King, Angered, Bids His

Men Paddle on.—Winds of Kauai, Niihau and Kaula.—Winds of Maui and

Molokai.—Of Halawa.—Chants the Name of His Master.—Of His Uncle and

Men.—Pakaa Orders the Winds of Laamaomao Released.

Kuapakaa said to his father: “The men are advising the king to go on.”

Pakaa said to the boy: “Call out for the winds of Hawaii.” [109]

THE WINDS OF HAWAII.

There they are! There they are! There they are!

The apaapaa is of Kohala,

The naulu is of Kawaihae,

The kipuupuu is of Waimea,

The olauniu is of Kekaha,

The pili-a is of Kaniku,

The ae is of Kiholo,

The pohu is of Kona,

The maaakualapu is of Kahaluu,

The pilihala is of Kaawaloa,

The kehau is of Kapalilua,

The puahiohio is of Kau,

The hoolapa is of Kamaoa,

The kuehulepo is of Naalehu,

The uwahipele is of Kilauea,

The awa is of Leleiwi,

The puulena is of Waiakea,

The uluau is of the cliffs of Hilo,

The koholalele is of Hamakua,

The holopoopoo is of Waipio,

The end of that wind,

The end of this wind,

Join and cause a whirlwind.

Place the burden on the back,

Thus a load is given to the swamped canoe.

Because the small canoe is swamped,

The large canoe will meet the same fate.

Troubles will overtake the king, troubles will overtake the priest,

Troubles will overtake the unstable ones, the followers of the

king.

The different officers of the king,

They will search out, they will study out,

To locate the stars in the heaven.

The red star, the string of stars;

They hasten singly,

They hasten by twos.

Say, Keawenuiaumi, come ashore.

Yesterday was the calm day;

Had you come yesterday, you would have reached your destination.

This is a stormy day.

Fornander collection of Hawaiian antiquities and folk-lore, Volume 2 (of 3) · 第 10 / 24 章