424) Μέτρον σιτηρών.
425) Ταύτα εισί συνεπή προς τας παραδόξους περί δυνάμεως των
αριθμών ιδέας του Πυθαγόρου, όστις εθεώρει τους περιττούς ή
μονούς ως τελειοτέρους των αρτίων ή ζυγών, καθό αδιαιρέτους.
426) Κατά Διονύσιον τον Θράκα οι Αιγύπτιοι ιερείς διά του
περιστρεφομένου τροχού παρίστων την αστασίαν των ανθρωπίνων
πραγμάτων. (Κλ. Αλεξ. Στρωμ. Ε, 8).
427) Ιδαίοι δάκτυλοι ήσαν πανάρχαιόν τι σύστημα ιερατικόν
Κρήτης, περί ών παντοία δεισιδαιμόνως επιστεύοντο. Αυτοί
ελέγοντο κρύψαντες και αναθρέψαντες τον Δία εν ταις νάπαις της
Ίδης, δι' ό και ιερείς της Κυβέλης ωνομάζοντο. Εις αυτούς και
υπερανθρώπινοι και μαγικαί απεδίδοντο ενέργειαι, και πολλαί των
παναρχαίων εφευρέσεων, ιδίως δε της μεταλλουργίας. Πιθανώς δ'
εικάζεται ότι ήσαν ίσως ξένοι τινές, εξ Ασίας προερχόμενοι
τεχνίται, και την άγνωστον έτι αυτών βιομηχανίαν εις την Ελλάδα
περιφέροντες και εισάγοντες.
428) Ο Πλούταρχος εννοεί ότι ωνομάσθη Ιλίκιος, ως δήθεν
εξιλασμού τόπος. Κατά δε Οβίδιον ( Ημερολ. Γ, 329) εκαλείτο
elicium κατά τον Δία, ως δι' ευχών καταγόμενον από του elici
βήματος, του εξάγω ή κατάγω.
429) Από του ελληνικού Πάγος, ο λόφος, διότι επί λόφων ήσαν
σχεδόν πάντοτε αι πανάρχαιαι οικήσεις.
430) Οι Αιγύπτιοι είχον αξιώσεις αρχαιοτάτου πολιτισμού, και
τα μνημεία αυτών αποδεικνύουσιν ότι αι αξιώσεις των ήσαν
δίκαιαι· ο δε Πλούταρχος εξ εθνικής προλήψεως αρνείται τούτο.
Μόνη η κάτω Αίγυπτος, η προς την Μεσόγειον, φαίνεται ότι
επολιτίσθη πολύ βραδύτερον, διότι αρχαιότατα κατεκλύζετο υπό
του Νείλου.