263) Ίδ. §ΙΒ.
264) Κατά Παυσανίαν (ΣΤ, 19) ο Κλεομήδης, θανατώσας εις τους
Ολυμπιακούς αγώνας τον αντίπαλόν του, και διά τούτο στερηθείς
του βραβείου, παρεφρόνησε και έπραξε το ενταύθα διηγούμενον. Ο
χρησμός διέταττε ν' αποδοθώσι θυσίαι εις τον παράφρονα τούτον.
265) Το αυτό διηγείται και ο Παυσανίας (Θ, 16). Άλλα κατ'
άλλους, και κατ' αυτόν τον Πλούταρχον αλλαχού (Σωκρ. δαιμόν.)
οι Βοιωτοί έλεγον ότι έχουσι τον τάφον της μητρός του Ηρακλέους
εν Αλιάρτω.
266) Μέτρον ασυνάρτητον, εν ώ επικρατούσι δάκτυλοι και
τροχαίοι, Χωρίον μη σωζόμενον του Πινδάρου.
267) Ηράκλειτος, ο Εφέσιος φιλόσοφος, ακμάσας περί Ολ. 70.
268) Την οπωσούν υλιστικήν ταύτην φιλοσοφίαν του Ηρακλείτου
και αλλαχού εκθέτει ο Πλούταρχος. Π. Εκλ. Χρηστ. § 41.
269) Η δόξα αύτη είναι του Ησιόδου.
270) Ρήγιον, πόλις της κάτω Ιταλίας.
271) Ίδ. κατωτ. Βίον Καμίλλου.
272) Του Διονύσου, όστις την εύρεν εγκαταλελειμμένην εις
Νάξον, και ερασθείς αυτής την απεθέωσε.
273) Την συμφοράν του Ιππολύτου είχε να παραλείψει ν' αναφέρει
ο Πλούταρχος εν τω Βίω του Θησέως.
274) Υιός του Καρδιλίου Μαξίμου. Ύπατος εν έτει 231 π. Χ.
275) Τους Διοσκούρους, αδελφούς της Ελένης.
276) Του Πάριδος.
277) Ίδ. Θησ. § ΣΤ.
278) Ανακωχή ιερά, διαρκούσα εν όσω και οι Ολυμπιακοί αγώνες,
ίνα δύνανται πάντες οι Έλληνες, και αυτοί οι διαμαχόμενοι, να
έρχωνται εις αυτούς· συνετέλεσε μεγάλως εις την συσχέτισιν
πάντων των Ελλήνων και εις την εξημέρωσιν των ηθών.
279) Εις Ολυμπίαν ανετέθη υπό του Ιφίτου δίσκος εφ' ού ήσαν
αναγεγραμμένα τα ονόματα των βασιλέων της Σπάρτης.
280) Ερατοσθένης, γραμματικός και γεωγράφος, επί Πτολεμαίου
του Ευεργέτου.
281) Απολλόδωρος, Αθηναίος, ο συγγράψας την μυθολογικήν
βιβλιοθήκην, 150 π. Χ.
282) Η πρώτη Ολυμπιάς 777 π. Χ. Τον Λυκούργον λέγουσιν
ακμάσαντα περί τα 900.
283) Τίμαιος, φιλόσοφος εκ Λοκρών της Ιταλίας, διδάσκαλος του
Πλάτωνος. Άλλος ομώνυμος ήτον ο Σικελιώτης, ο ζήσας επί των
πρώτων Πτολεμαίων.
284) Κατά την κοινοτέραν γνώμην ο Όμηρος έζη περί τα 800 π. Χ.
285) Εις το περί Λακεδ. πολιτείας.