Vandaag heeft er weer eens een geprobeerd mij over mijn hondje heen in
vriendschap te naderen. (Dat is ook hier een voor de hand liggende weg,
dien al velen hebben ingeslagen.) "Hond-wijfje!" zei ze en wees op
"Hoedli."
Omdat er echter mos en ander vlekkige dingen op haar borst groeiden
en ze ook verder heelemaal niet bezienswaardig was, antwoordde ik
enkel kort:
"Hond-wijfje goed!------Mensch-wijfje niet zoo goed----!" waarna
ze------heenging.
------Zoo ontbreekt het ons hier in de wildernis ook niet aan
blijspelen en kluchten die het harde werkleven verzachten. Dikwijls
zijn het weliswaar maar simpele natuur-eenacters, maar ze weten toch
meestal heel goed het "zielespel-zijn-willende-tooneel-in-de-stad"
te vervangen.