OP DE WONDERLIJKE REIZE VAN DEN HOORNSCHEN MEERMAN[2]
WILLEM CORNELISZ. SCHOUTEN.
Als over Hooren blies de faam haar gulden hooren,
Hoe Schouten d' aardenkloot op nieuws was omgegaan[3],
Niet meer als andre, door de Straat van Magellaan,
Maar de engte van Lemair, zoo niemand deê te voren;--
"Nu is," sprak Ferdinand[4], "mijn eeren-krans verloren!"
Draak vuur en vlam uitspoog, en Thomas[5] zag men staan
Versuft door wangeloof; Van Noord sprak welberaân:
't Is _oly_ in het _vier_[6], om na iets nieuws te sporen[7]!"
En Spilbergh naauwlijks nog 't gerucht en kwam verrassen:
"Nu leggen" (riep hij) "al mijn _spillen_ in der asschen[8]!"
O, Magellaan! vaartwel, Draak, Candish, Olivier,
En Spilberg, die tot nog geweest zijt trouwe makkers;
't Is heel met ons gedaan; de _Schout_[9] komt met zijn rakkers[10],
Fluks jongens! op een zij, en pakt u weg van hier!"
[1] Anders _Klinkdicht_. Wij plaatsen hier dit gedicht om de gelijkheid
van 't onderwerp, hoewel het anders eerst een vijf of zes jaar later
volgen moest, daar het verhaal van Schoutens reis eerst in 1618 werd
uitgegeven.
[2] Zinspeling op zijn scheepsbedrijf.
[3] In 1615 en vv.
[4] Magellaan.
[5] Cavendish.
[6] Klankspeling op Van Noords voornaam.
[7] Voor _speuren_.
[8] Thans _in de asch_.
[9] Zinspeling op den naam Schouten.
[10] _knechts_ (eigenlijk die des beuls, als _rekkers_ op 't pijntuig).
De Gulden Winkel der Konstlievende Nederlanders,