_WAARD, URINAAL in zyn onderkleêren, RAASBOLLIUS, TYS, FOP, FILIPYN,
EELHART, IZABEL, KATRYN, ANZELMUS, GRIET met licht._
_Het tooneel moet schielyk licht worden, zo als zy
met kaersen opkomen._
ANZ. Wat wil dit oproer, en geraas!
FI. ’t Zyn dieven! hoor je ’t niet? RAAS. A sa trompetters blaas!
_Urinaal vat Izabel._
Ik heb ’er één. IZA. Myn heer laat los wy zyn geen dieven!
URI. Ik laat u niet eer los voor zulks my zal gelieven.
AN. Waar zyn de schelmen? URI. ’k Heb ’er al een in myn macht.
IZA. ô Hemel ’k zie myn voogd! laat los! laat los! URI. Al zacht,
Ge ontspringt my niet. Gy zult niet uit myn’ handen komen.
_Anzelmus Izabel by de kaers beziende._
Laat my den dief eens zien, ha! ha! nu moogt gij schroomen!
Zyt gy de dief? zyt gy de dief? ô Izabel!
ô Schandvlek van ’t geslacht! ontaarde! ik ken u wel!
Gy zult dat vluchten in een mans habyt betreuren.
Foei! foei! ik zal u dat gewaad van ’t lichaam scheuren!
En uw lichtvaerdigheid zo teug’len, dat elk één
Zich spieg’len zal aan u! EEL. Wat wilt gy doen?
ANZ. Ik meen,
Haar aanstonds te Uitrecht in een beterhuis te zetten,
Om haar het vluchten in ’t toekomend te beletten,
Indien zy met myn neef zich aanstonds niet verbind.
RAAS. Hoe ik haar trouwen? neen; ’k ben daar niet toe gezind.
AN. Hoe waarom? RAAS. Vraagt gy dat? wel ik heb uitgevonden
De schoonste inventie, daar geleerden lang naar stonden;
Zodat ik al zo ryk zal weezen in één jaar,
Als al de vorsten van Europa met malkaâr.
URI. Dat zal de spiritus van poortaard zyn? RAAS. ’k Moet zwygen.
URI. Ei sterf niet met de kunst! RAAS. Gy zult die kunst wel krygen,
Wanneer ik dood ben; hoop maar op myn testament.
ANZ. Gy zyt een groote gek, dat zie ik nu in ’t end.
’k Beloof u, ’k zal u plaats in ’t zelfde huis doen maaken,
Daar Izabel, omdat zy zich heeft laaten schaaken,
In zitten zal, tot dat uw zinnen zyn bedaard.
RAAS. Ik leg ’t in kennis. Hoort wat hy daar heeft verklaard.
AN. Heer advokaat wat moet ik doen in deeze dingen?
EEL. Zet hem in ’t beterhuis, hy moet u niet ontspringen.
Maar geef uw nicht aan hem, dien zy zoo teer bemint.
AN. Het laatste is iets dat ik nog niet geraaden vind.
Zou ik haar aan een schelm, een guit, een lichtmis geeven?
IZA. Ik kan, noch wil, noch zal, met iemand anders leeven!
Ja sluit my op; betoon me uw haat en dwinglandy;
De straf zal volgen op uw’ wreede tiranny.
AN. Zwyg obstinaate, zwyg. ’k Wil u niet langer hooren.
Foei, zyt ge uit ons geslacht, lichtvaerdige! gebooren!
EEL. Gy zyt in misverstand, myn heer, bedwing u wat,
Ik ben haar minnaar. AN. Gy! EEL. Ja, ’k zal dien lieven schat,
Dien gy my door uw haat en gramschap wilt berooven,
Beschermen. AN. Advokaat, hoe kan ik het gelooven!
EEL. Ja, ’k ben een advokaat. Myn eerelyken naam,
Dien gy zo vuil beklad, dat ik my uwer schaam,
Zult gy weêr zuiveren. AN. Ik kan ’t u niet bewyzen.
Zyt gy een eerlyk heer, zo moet gy zelfs mispryzen
’t Geen gy gedaan hebt. EEL. Wat?
AN. Hoe wat? myn nicht geschaakt.
EEL. Dat heb ik niet gedaan. IZA. ’k Ben uit uw’ dwang geraakt
En weggevlucht, daar hy gantsch niet van heeft geweeten.
AN. Hebt ge uit uw’ eigen wil uw’ plicht dan dus vergeeten!
IZA. ’k Ben hem hier by geval ontmoet. AN. Hoe is dat waar?
EEL. Ja, en wy zyn zo vast verbonden aan malkaêr,
Dat maar alleen de dood die trouwe min kan scheijen.
’k Zal u beschermen lief, hou moed, en wil niet schreijen!
Anzelmus, ’k zweer, gy zyt zeer qualyk onderrigt,
Ik heb my altyt wel gequeeten in myn plicht.
Gaa mê nâ Amsterdam, ’k beloof u aan te toonen,
Dat zo veel gruuw’len in myn zuiver hart niet woonen,
En gy misleid zyt. Ik betuig ’t u, met ontzag.
AN. Indien gy waarheit spreekt, en zo op uw gedrag
Dan niets te zeggen valt, voeg ik my naar de reden.
EEL. Indien gy ’t anders vindt, myn heer, ik ben te vreeden
Den band van deeze min te breken. AN. Nu, wel aan,
Op die konditie zal ik morgen met u gaan.
Gy zult haar trouwen zo wy alles wel bevinden.
’k Zal morgen dit geval doen weeten aan myn’ vrinden.
WAARD. De dieven zyn ’t nu licht door dat gebrui ontsnapt.
FI. Ze zyn licht in een hoek, maak dat men ze betrapt.
FOP _en_ TYS. Ha! ha!
WAARD. Hoe, lach je lui? FOP. Wel ja, daar zyn geen dieven.
’t Quam dat je met den ham ons flus niet wout gerieven,
Wy hebben hem gevild, hy leit daar in die kist.
Dat’s voor die pots van laatst. WA. Jou guiten vol van list!
Daar meen ik jou lui ook een potsje voor te speelen,
Dat kan ik fraaij. TYS. Ja, al zo goed als ’t haver steelen.
KAT. Myn heer, vergeef je my myn misdaad niet? AN. Katryn,
Zo alles wel is, zal ’t u ook vergeeven zyn.
Wy zullen morgen vroeg naar Amsterdam vertrekken.
FI. Ik zal my dezen nacht vermaaken met die gekken,
En bombardeeren met boetelje, kan, en fluit,
Ter eere van myn heer, en zyn aanstaande bruid.
RAAS. ’k Zal met myn’ blaasbalg (ha! ’k moet lachen om die dwaazen!)
Het heele beterhuis aan duizend stukken blaazen.
[Illustration]