_FILIPYN, EELHART, FOP, TYS._
FILIPYN. Daar ’s volk. ’t Zyn voerlui! wel de pikken moet ze schennen!
FOP. Hoe vaart het al, myn heer. EEL. Gelyk je ziet myn vriend.
TYS. F’lipyn, wel maatje lief. FI. „Dat is zo erg als ’t dient,
’k Vrees dat het zaakje door die kaerels uit zal lekken.
EEL. Hoort mannen, ’k heb je lui een zek’re zaak te ontdekken.
’k Verzoek dat gy myn naam, veel min die van F’lipyn
Hier noemt, dat ’t iemand hoort, ’t zal u niet schaad’lyk zyn.
Daar is een daalder, en indien je lui kunt zwygen,
Zult gy op morgen weer een daalder van me krygen.
FOP. Goed, heerschop, ’k dankje zeer. Tys hebje ’t wel verstaan?
TYS. Dat’s elk een daalder Fop: maar ’t komt op ’t zwygen aan.
FI. Kom je allebei zo laat in Loenen met je wagen?
FOP. Dat’s waar F’lipyn, dat magje nog wel eensjes vraagen.
FI. Geef hier de daalder: want je kent je les nog niet.
FOP. Waarom? FI. Je noemt me by myn’ naam, zo als ik hiet.
TYS. Nou, nou, F’lipyn, ’t is fout, hy zal ’er wel op passen.
FI. Die gek praat mê! geef weer, geef weer. Maak geen grimassen.
Je lui zoudt zwygen, en je opent pas je smoel
Of aanstonds noem je me. Hiet my veel liever Roel,
Of alles wat je wilt. Je kunt de daalder houwen;
Maar zwyg je niet, zo zel ’t de drommel haalt je rouwen.
Hoe kom je hier? TYS. Ik kom van Utrecht zonder vracht.
FOP. Ik heb twee heeren die hier beiden deezen nacht
Logeeren willen, zy zyn nobele gezellen.
FI. Hoe heeten ze. FOP. Dat kan ik juist niet net vertellen,
Nâ dat ze zeggen zyn ze Geldersche edellui
En officiers, voor my het scheelt my niet een brui
Wie dat ze zyn, als zy my rykelyk betaalen,
Gelyk ze doen. Kom Tys, we moeten haver haalen.
De hospes denk ik zit te smooken aan den haard,
Die vent zit eeuwig met een pypjen in zyn’ baard.