161. #Ego# &c.: S. John vi. 51; in Vulgate, _descendi_.

162. #astah#: OE. #astīgan# is a neutral word the direction of which is

indicated by an adverb. When alone, it is generally used of rising; but

comp. ‘Ah crist . . . asteh of heuene riche,’ OEH i. 17/25; ‘he (Christ)

asteh to þisse liue,’ id. 19/7.

164. #alswa se#, not, ‘as he also,’ Morris, but, just as, even as,

17/173: so alswa alse, 17/169; alse, 13/42, alswa, 17/170 = as.

165. #⁊ c.#: ‘cadens in terram mortuum fuerit, ipsum solum manet,’ S.

John xii. 24. #was ȝesawen#, at the Annunciation. The fanciful

comparison is common in mediaeval writers: comp. ‘Elegit autem sibi

quasi granum tritici Deus corpus de Spiritu sancto in utero virginali

conceptum . . . in cruce illa [grana] moluit, in resurrectione

cribravit,’ Petri Cellensis Sermones (Migne, P. L. ccii), 808.

167. #com#, sprang up; a common use in mod. dialects. #ꝥ cweð us of

breade# is translated in Specimens, ‘which speaketh to us by bread.’ It

means, of course, that is called house of bread: comp. ‘Bethleem is

gereht “Hlaf-hús,” and on hire wæs Crist, se soða hlaf, acenned, þe be

him sylfum cwæð, “Ic eom se liflica hláf,”’ Ælf. Hom. Cath. i. 34/14;

‘In coelis erat panis angelorum, set in bethleem factus est panis

hominum. Merito igitur locus iste domus dicebatur panis, unde angelorum

et hominum carnaliter fuerat oriundus panis,’ H. de Losinga, ii. 12; Orm

121/3528-35.

170. #melstanent#: ‘Pastor farinam moluit in cruce tanquam in

molendino,’ P. Cellensis, 807. #berient#: the tomb as the oven is

original. Comp: ‘Iste est ille, qui seipsum coxit in clibano passionis,’

Bede, vii. 369 (Cologne ed.); ‘Et sicut panis igne coquitur, ita

Christus in camino passionis assatur,’ Elucidarium Honorii Augustodun.,

1129; Adam. Praemonstr. 178 (Migne, P. L. cxcviii); Petrus Blesensis,

iv. 33.

Selections from Early Middle English, 1130-1250. Part 2: Notes · 第 73 / 959 题