162. #astah#: OE. #astīgan# is a neutral word the direction of which is
indicated by an adverb. When alone, it is generally used of rising; but
comp. ‘Ah crist . . . asteh of heuene riche,’ OEH i. 17/25; ‘he (Christ)
asteh to þisse liue,’ id. 19/7.
164. #alswa se#, not, ‘as he also,’ Morris, but, just as, even as,
17/173: so alswa alse, 17/169; alse, 13/42, alswa, 17/170 = as.
165. #⁊ c.#: ‘cadens in terram mortuum fuerit, ipsum solum manet,’ S.
John xii. 24. #was ȝesawen#, at the Annunciation. The fanciful
comparison is common in mediaeval writers: comp. ‘Elegit autem sibi
quasi granum tritici Deus corpus de Spiritu sancto in utero virginali
conceptum . . . in cruce illa [grana] moluit, in resurrectione
cribravit,’ Petri Cellensis Sermones (Migne, P. L. ccii), 808.
167. #com#, sprang up; a common use in mod. dialects. #ꝥ cweð us of
breade# is translated in Specimens, ‘which speaketh to us by bread.’ It
means, of course, that is called house of bread: comp. ‘Bethleem is
gereht “Hlaf-hús,” and on hire wæs Crist, se soða hlaf, acenned, þe be
him sylfum cwæð, “Ic eom se liflica hláf,”’ Ælf. Hom. Cath. i. 34/14;
‘In coelis erat panis angelorum, set in bethleem factus est panis
hominum. Merito igitur locus iste domus dicebatur panis, unde angelorum
et hominum carnaliter fuerat oriundus panis,’ H. de Losinga, ii. 12; Orm
121/3528-35.
170. #melstanent#: ‘Pastor farinam moluit in cruce tanquam in
molendino,’ P. Cellensis, 807. #berient#: the tomb as the oven is
original. Comp: ‘Iste est ille, qui seipsum coxit in clibano passionis,’
Bede, vii. 369 (Cologne ed.); ‘Et sicut panis igne coquitur, ita
Christus in camino passionis assatur,’ Elucidarium Honorii Augustodun.,
1129; Adam. Praemonstr. 178 (Migne, P. L. cxcviii); Petrus Blesensis,
iv. 33.