Zoo het Uwe Excellentie moge behagen.
Dezen morgen at ik bij het ontbijt een koud kalkoenepastijtje en een
stuk gans en ik liet mij een kopje thee brengen (een Chineesche drank),
welke ik nooit te voren had geproefd.
Word niet zenuwachtig, Vadertje, ik ben nog bij mijn verstand, ik citeer
alleen maar uit Sam'l Pepys. Wij lezen hem in verband met de Engelsche
geschiedenis en wel in het oorspronkelijke. Sallie en Julia en ik
spreken nu alleen nog maar in de taal van 1660. Luister nu eens even
naar dit:
„Ik ging naar Charing Cross om daar Majoor Harrison opgehangen,
geradbraakt en gevierendeeld te zien. Hij keek zoo vriendelijk als een
man dat in dien toestand kan doen”.
En dan:
„Ik dineerde met mijn vrouw, die fraaie rouw draagt over haar broer,
welke gisteren aan de gele koorts stierf”.
Een vriend van Pepys maakte een zeer loos testament op, waarbij hij
bepaalde, dat de Koning zijn schulden zou mogen betalen met het geld,
dat hij voor den verkoop van zijn oude, bedorven levensmiddelen aan
arme menschen zou ontvangen. Wat denk jij, vooruitstrevende, wel van
zoo iets? Ik geloof niet, dat wij tegenwoordig zoo slecht zijn als de
kranten wel beweren.
Samuel was even blij met zijn kleeren als een jong meisje. Hij gaf er
vijf maal zooveel voor uit als zijn vrouw. Toen schijnt het wel de
Gouden Eeuw voor de mannen geweest te zijn. Kijk, vind je dat niet
aardig? Hier zie je weer uit, dat hij het werkelijk eerlijk meende:
„Vandaag kwam mijn prachtige Camlett mantel met gouden knoopen thuis.
Het kostte me zeer veel geld en ik smeek God dat Hij het me mogelijk zal
maken deze som te betalen”.
Neem me niet kwalijk, dat ik zoo vol van dien Pepys ben. Ik schrijf,
geloof ik, een heelen brief alleen over hem.
Wat zeg je daar wel van, Vadertje: het bestuur heeft de 10 uur-regel
ingetrokken. We mogen nu net zoo lang licht branden als we zelf willen.
De eenige voorwaarde is, dat we de rust van de anderen niet storen, dus
niet hard praten of allemaal op één kamer bij elkaar komen, of zoo. Het
resultaat werpt weer een prachtig licht op de menschelijke natuur. Nu
we zoo lang op mogen blijven als we maar willen, kan dat ons niets meer
schelen. Om 9 uur beginnen we te knikkebollen en om half tien ontvalt de
pen aan onze moede handen. Het is nu net half tien. Goeden nacht!
Zondag.
Ik kom net uit de kerk. We hadden een predikant uit Georgia. Hij sprak
er over, dat wij ervoor moeten zorgen, dat de ontwikkeling van ons
verstandsleven niet ten koste van ons gevoelsleven gaat. Ik vond het
een vervelend, droog preekje. Uit welken hoek van de Vereenigde Staten
ze ook komen, we krijgen altijd weer hetzelfde te hooren. Waarom gaan
ze niet in 's hemelsnaam naar de mannenuniversiteit en dringen ze er
daar bij de studenten op aan, dat hun mannelijk karakter niet te veel
door geestelijke studie wordt onderdrukt.
Het is vandaag een heerlijke dag: helder, vriezend weer. Dadelijk na
het koffiedrinken trekken Sallie, Julia, Maty Keene en Eleanor Pratt
(vriendinnen van mij, maar jij kent ze toch niet) en ik voetvrije rokken
aan en dan gaan we door het bosch naar Crystal Spring Farm en eten er
gebraden kuikentjes en wafels en daarna rijdt boer Crystal Spring ons
naar huis. We moeten eigenlijk om 7 uur weer binnen zijn, maar ik denk,
dat we er vanavond wel 8 uur van zullen maken.
Dag Vadertje.