Lieve Vadertje Langbeen.
Van je secretaris ontving ik zoo juist een briefje waarin hij me
vertelt, dat Mijnheer Smith liever heeft dat ik de uitnoodiging van
Mevrouw McBride niet aanneem, maar net als den vorigen zomer naar Lock
Willow ga.
Maar waarom... _Waarom_ dan toch, Vadertje Langbeen?
Het schijnt, dat je heelemaal niet begrijpt hoe de zaak in elkaar zit.
Mevrouw McBride vindt het heusch heel prettig dat ik kom, ik sta haar
absoluut niet in den weg. Integendeel, ik help haar. Er gaan niet veel
dienstboden mee naar buiten en Sallie en ik zullen een heeleboel in huis
werken. Het is juist een prachtige gelegenheid ook het huishouden te
leeren. Elke vrouw moet toch een goede huishoudster zijn en ik weet
eigenlijk alleen maar hoe een huishouden in een gesticht er uitziet.
Er zijn geen andere meisjes van onzen leeftijd in het kamp en Mevrouw
McBride vindt het daarom veel prettiger voor Sallie, dat ze een vriendin
bij zich heeft. We zullen een heeleboel samen doorlezen, alle boeken,
die we het volgende jaar voor Engelsch en Staathuishoudkunde moeten
kennen. De prof. zei, dat het voor ons zooveel gemakkelijker was, als we
dat alles van te voren deden en je kunt het veel beter onthouden als je
alles samen leert.
En dan zou het ook voor mij zoo goed zijn om een tijdlang met Sallie's
moeder samen te wonen. Ze is de interessantste, verstandigste en liefste
vrouw van de wereld. Ze weet alles. Denk eens aan, hoeveel zomers en
winters, hoeveel lange jaren ik met juffrouw Lippett heb geleefd en hoe
scherp dat contrast me nu opvalt. Je hoeft niet bang te zijn, dat ze
geen plaats voor me hebben: hun huis is van elastiek. Wanneer ze een
heeleboel gasten hebben, slaan ze tentjes in het bosch op en gaan de
jongens daarin slapen. Het zal een heerlijke zomer zijn en zoo gezond,
altijd in de buitenlucht. Jimmie McBride wil me leeren paardrijden en
roeien en schieten en o, nog een heeleboel andere dingen, die ik niet
ken. Het wordt een zalig, vrij leventje en ik heb dat nooit gekend en
alle meisjes moesten toch wel eens zoo'n tijd in haar leven hebben.
Natuurlijk zal ik precies doen, wat jij wilt, maar, ... och toe,
lieveling, laat me gaan.
Vandaag is het niet Jerusha Abbott, de toekomstige groote schrijfster,
die je dezen brief stuurt, het is alleen maar Judy—een jong meisje.