Doodelijk verschrikt keerden de bedienden van den paltsgraaf terug
en deelden ontsteld het vreemde verhaal mede.
Ronald werd zeer betreurd. Bij zijn lijk, dat door een golf aan den
oever gespoeld was, weerklonken de smartkreten van tallooze
menschen.
Vanaf dien dag zag men de Lorelei nooit weer.
[Illustratie: Der Brautzug
Nach dem Gemälde von L. Herterich <zur Sage von Burg Rheinstein>
The Bridal Procession La marche nuptiale]
Maar wanneer de nacht in een donker gewaad van de met druiven
beplante heuvels nederdaalt, en zijn stille gezellin, de bleeke
maan, haar zilveren brug van schitterende arabesken over den
groenachtig gouden vloed spant, dan klinkt er een wonderlijk
vrouwengezang, zacht en klagend, verleidelijk evenals de heerlijke
nachtegaalslag in een stillen warmen zomernacht.
-- -- -- -- -- -- -- --
Zij verdween, de Lorelei, maar haar betoovering bleef.
Gij kunt haar aanschouwen, toerist, in de schitterende oogen, op de
zachte wangen en op de rozenlippen van de meisjes van het Rijnland.
Gij zult haar daar aan den Rijn bespeuren, stralend van vreugde en
geluk.
Wapen uw hart, bedwing uw gevoelens en sluit uw oogen!
Hoe was toch de waarschuwing van den wijzen dichter van den Rijn?
"Mijn zoon, mijn zoon! Ga niet naar den Rijn..."
Zij verdween, de Lorelei, maar haar betoovering bleef.