Terwijl hij bekwaam is, houdt hij zich dom.
De hemel is ver af voor zondaars.
Zoo ernstig als de steek van een luizenei (neet).
Die geene tanden heelt, kan niet bijten.
Te veel stijfhoofdigheid is eene kwade zaak.
Uwe stijfhoofdigheid zal tot uw verderf zijn.
Eene zonde jegens een' nabuur is eene beleediging voor God.
Den duivel belasting betalen.
Verander onkuischheid in kuischheid.
Leven is werken.
De vreugde des hemels zal eeuwig en immer voortduren en eindeloos
zijn.
Waar de wond is, moet de pleister gelegd worden.
Vraag niet naar geld, wat gij geleend hebt.
Met het touw spelen, als de top verloren is. (Eene gebruikelijke
spreekwijze, als een patroon eene gunst weigert.)
De genoegens der aarde zijn geen haar waard.
Zaai niet tusschen steenen.
Gij beuzelt, terwijl er zoo veel werk te verrigten is.
Ik krab mij zelven, omdat niemand mij krabben wil.
Als ik met mij zelven wil twisten, zal ik het doen als ik
alleen ben.
Als gij mij uitscheldt, waarom doet gij het dan met zoo veel
geraas?
Buitensporigheden zijn zeldzaam, als het hart in ruste is.
Hij die zwak en arm is, moet gehoorzamen.
Berouw is van weinig waarde, als de boeteling in handen van den
duivel, de hel of den beul [29] is.
Hij, die met een vollen mond spreekt, wordt niet verstaan.
Een kort man zal zijn hoofd niet aan de zoldering stooten.
Als gij de vrucht afslaat, sla dan den boom niet door.
Eenheid van doel geeft zekerheid van welslagen.
Overmeesterd van woede tot iemand die «borracho de colera» is,
zoo als de Spanjaarden zeggen.
Neen! te zeggen met den mond, en ja! met het hart.
Waag niet veel, vóórdat gij van de uitkomst verzekerd zijt.
Sommige Spaansche spreekwoorden zijn ook in het Tagaleesch
ingevoerd:
Hij ging uit om wol en kwam geschoren terug.
Ik heb de meeste dezer spreekwoorden, aphorismen en zedelijke en
godsdienstige grondstellingen uit Fr. de los Santo's folio boek
gekozen, en zij zouden van eenig belang zijn, zoo zij de gedachten
en gevoelens van eene beschaafde natie aantoonden. Dit belang zal
intusschen wel niet minder zijn, wanneer men de maatschappelijke wet
van half-barbaren uit deze korte spreuken leert. Men zal in velen
den invloed en de leerstellingen der priesters terugvinden; anderen
zullen plaatselijke gebruiken karakteriseren en voor sommige zal
alleen de hoogdravendheid en originaliteit eene aanbeveling zijn. Ik
heb gemeend, dat deze voorbeelden der taal niet van belang ontbloot
zouden zijn voor letterkundigen.