[Transcriber's Note: Typographic errors have been preserved as printed.
Some of these errors are noted in the original erratum at the end of
the book. Sigmoidal s's have been converted to ordinary s's but no
attempt has been made to alter the original use of u or v. This text
contains some non-ASCII Unicode characters.]
{1} GEORGII FORSTER,
MEDIC. DOCT.
SERENISS. POLONIAE REGI A CONSILIIS
INTIMIS, ETC.
DE
PLANTIS ESCVLENTIS
INSVLARVM OCEANI AVSTRALIS
COMMENTATIO BOTANICA.
Sed primum positum sit, nosmet ipsos commendatos esse nobis, primamque
ex natura hanc habere appetitionem, ut conservemus nosmet ipsos.
CIC. _de finib. bon. et mal._ L. IV.
BEROLINI,
APVD HAVDE et SPENER,
MDCCLXXXVI.
{2} [blank]
{3} VIRO
ILLVSTRI ET GENEROSO
IOANNI ANDREAE
MVRRAY,
EQVITI ORDINIS DE WASA, CONSILIARIO REGIAE
AVLAE, PROFESSORI MEDICINAE ET BOTANICES
IN ACADEMIA REGIA GOETTINGENSI, REL.
BOTANICO
NOSTRI AEVI PRIMARIO
HVNC
DELECTVM FLORVLAE AVSTRALIS
PIENTISSIME CONSECRAT
GEORGIVS FORSTER.
{4} [blank]
{5} PRAEFATIO.
Asiam inter orientalem et Americam zephyrinam late extenditur Oceanus
australis, omnium vastissimus, nullis extra zonam torridam, praeter
unicam fere novam Zeelandiam, terris interceptus; intra tropicos autem
plurimis insulis, veluti punctis conspersus, quarum aliae in congeries
aliquot collectae, aliae majori spatio disjunctae jacent. Versus
occidentem inde a decimo quem vocant latitudinis australis gradu usque
ad quadragesimum quartum, idem oceanus novam Hollandiam, Europa
maiorem, alluit.
Incolae harum terrarum alii candidiores sunt, alii nigricantes. Priores
numero reliquis praestant, uno eodemque sermone utuntur, morumque
similitudine, quantum pro climatum diversitate licuit, inter se
conveniunt. Ex Indiae regionibus orientalibus per archipelagum
moluccanum atque philippinas insulas in oceanum australem eosdem
migrasse, propter analogiam linguae eorum vernaculae cum malaica, {6}
certissimum est. Oceani huius partem borealem, tropico tamen inclusam,
tres insularum congeries occupant, Latronum quae et Marianae dicuntur,
Carolinae, et novissimo Cookii itinere detectae Sandvigiae. In ea parte
quae trans aequatorem ad austrum sita est, totidem archipelagis,
Amicorum scilicet, Societatis et Marchionis Mendozae, sedem figerunt;
quibus adnumerari debent insulae illae, hinc atque illinc in oceano
dispersae, cuius superficiem vix superant, stupendis lithophytorum
habitaculis inaedificatae, nobis _demersae_ (Low Islands ) dicendae.
Eiusdem stirpis porro ramentum extra tropicum australem, versus
americae littora in paschali insula reperitur (Ostereiland), aliud
deinceps ex opposito novae hollandiae nova Zeelandia est, inde a
tricesimo quinto ad quadragesimum septimum latitudinis gradum protensa.
Nigrae gentis longe alia est ratio; nam in Indiae archipelagis
orientalibus, et praesertim in montuosis sylvaticisque insularum
latibulis agrestium hominum familiae reperiuntur, quae forte cum hisce
australioribus nigritis ex eadem stirpe prognatae sunt. Eiusdem gentis
praecipua sedes est illa insularum congeries, quae aequatori et
moluccanis insulis proxima, Papuae sive novae Guineae, Britanniae,
Hiberniaeque nominibus in tabulis geographicis designari solet. Inde
per insulas Charlottae, novasque Hebrides ad novam Caledoniam usque
haecce nigritarum proles videtur penetrasse, brevissimo certe, si cum
eo conferatur, quo candidiores illi homines novam Zeelandiam et
extremam {7} paschatis insulam petierunt, itinere, et a primis sedibus
minus remoto. Nigri huius populi forte soboles, etiam novam Hollandiam
occupavit, licet hoc certo affirmare non ausim; quod si vastissimae
istius regionis incolae re vera originem trahunt a Papuanis, dandum id
quoque est, eos a climate et carnium esu aliquanto immutatos fuisse.
Verum enim vero nigrorum hominum in hisce terris in primis ea est
singularitas, ut fere in qualibet insula, licet proxima vicinitate cum
reliquis coniuncta sit, proprio diversissimoque sermone utantur; totque
paene sint idiomata, quot sunt insulae ab iisdem habitatae. Quo quidem
argumento nullum exquisitius immanitatem maiorum, a quibus ortum
trahunt comprobare videtur; et enim quis est, qui indomitam feritatem
simul et inscitiam climatis ubertate altam in eo potissimum non
agnoscat, quod praeter victus parandi rationem, nihil a parentibus
didicerint, desertisque laribus etiam patrii sermonis obliti sint?
Singularem hanc diversitatem inter Austrasiae vel Polynesiae populos,
cum iam neque aëris, qui omnibus idem propemodum est, neque
alimentorum, quibus omnes fere iisdem vescuntur, diversae qualitati
tribuenda sit, originem ducere a primitiva autochthonum varietate
arbitror. Indelebilis enim et tanquam inusta species, diversis hominum
familiis inhaeret, plurimis notis characteristicis insignis, quae et
climati omnimodo resistit, et ciborum commutatione non frangitur, nec
non perpetua successione, nisi contaminatae fuerint generationes {8}
aliqua mixtela, a parentibus ad ultimam prolem integra meracissimaque
descendit. Cui assertioni ne testimonia desint ex aliis regionibus
deprompta, verbo saltem tetigisse sufficiet aethiopum sive nigritarum e
propriis sedibus africanis in peregrina climata translatorum
generationes, atro colore, crispa in capite lana, porrectis maxillis,
naso simo, labis tumidis, ceterisque indiciis ab optimo Soemmerringio,
summo incisore, mihi [*] nuper enumeratis, atavis semper simillimas.
Attamen de origine harum in genere humano varietatum aliquid certi vel
ea ratione constitui nequit, quod in universum historica traditione
antiquiores sint, et Iudaeorum oracula, quibus Europaei e consuetudine
pie assentiuntur, de iisdem sileant. Cum autem Iudaeos semel in scenam
evocaverim, eosdem non dimittendos judico, priusquam eorum exemplo
varietatum humanarum persistentiam firmaverim. Plurima enim secula non
suffecerunt ad abluendam istam notam vultui horum hominum adeo profunde
insculptam, qua vel a primo intuitu asiaticam eorundem originem,
meridie clarius perspectam habemus.
Quod ad climatis temperiem attinet, illud nimirum in novae Hollandiae
desertis siticulosis, inter calidissima jure referri potest, neque
huius parti boreali, aequatori vicinae, ipsam africam aequinoctialem
aestuosiorem existimarem. Insulas vero, per oceanum dispersas,
[*] Ueber die körperliche Verschiedenheit des Negers vom Europäer.
Frankf. u. Mainz 8. 1785.
{9} ventorumque intra tropicos perennium halitu perflatas, saluberrima
et amoenissima coeli temperie gaudere, navigatores quotquot ad easdem
appulerunt omnes une ore pronunciant. Novae Zeelandiae, licet
frequentibus procellis exagitetur alpesque suas perenninive obrutas in
altum adtollat, nihilo tamen secius leniores sunt brumae, cum in eius
parte extrema ad quadragesimum quintum usque gradum latitudinis in
austrum conversa, sub ipso fine autumni herbas et frutices florentes
legissem.
Qui Carolinas, Marianas, Sandvigias, Mendocinas, Societatis et Amicorum
insulas tenent, primae gentis homines, elegantioris sunt formae,
colorisque purissimi castanei absque ullo nigredinis inquinamento.
Statura eorum mediocris est, ad proceritatem accedens; capilli longi,
densi, cincinnati, nigri; barba maribus crebra, prolixa; oculi ampli,
iride nigrofusca; nasus latiusculus, nec simus; labia crassciuscula,
dentes pulcherrimi. Magnates colore saepius lucidiore dignoscuntur,
corpore proceriore, robusto, obeso, abdomine amplissimo. Sed
exceptionem habent insulae aquae penuria laborantes E-uwa, Tonga,
Namoka, Paschatos, quarum incolae, etiam natu principes, plerique
gracilioris sunt formae.
Ingenium horum hominum mite, morum comitate quadam et mansuetudine
coniunctum, at in bellas in saevam ferocitatem degenerat. Respublica
omnibus feudalis est, regis moderamini subiecta, cuius in amicorum
insulis nullo limite circumscriptam potestatem, in societatis {10}
archipelago potentiores vasalli coërcent. Vulgus hominum clientibus
constat, et mancipiis glebae adscriptis, regiturque polytheismi
superstitione, quae in Sandvigiis praesertim insulis profundiores
videtur radices egisse, veruna etiam apud Taheitenses interdum humanas
victimas erogat. Iis in universum monogamiae consuetudo, vix a
nobilibus, militibusve spreta. Vestimentorum genus laxum, leve, climati
accomodatum; balneum frigidum bis de die, matutinum et vespertinum;
unguentorum usus inprimis inter magnates frequens; moderata in
laboribus domesticis exercitatio; nocturni aëris intemperies sedulo
evitatur; mollis denique libido, risus, joci, fabulae, cantilenae et
saltationes ad tuendam sanitatem vitamque ad ultimum terminum
protrahendam conferre videntur.
Victus ratio, apud hancce gentem quam sit congrua valetudini robustae
et integrae, videndum est. Artocarpi fructus farinaceo-pulposi ab
Otaheitensibus, insularumque Societatis, Mendocinarum, Sandvigiarum,
Carolinarum et Latronum indigenis loco panis adhibentur, primis octo
mensibus in anno maturescentes, sed tamen ante maturitatem perfectam in
cibum cedunt. Hi decorticati, foliisque obvoluti, in fornace
subterranea per horulam assati, comeduntur. Reliquis quatuor mensibus
musae inprimis fructus, radicesque ari, dioscoreae, dracontii, taccae,
convolvuli, hominibus cibum suppeditant; quem ter singulis diebus
capiunt, plerumque refrigeratum, interdum tepidum, nunquam vero
ferventem. Artocarpi fructum, {11} quem blando alimentorum vegetabilium
generi adnumerari non dubitem,variis modis praeparatum, sive acidulatum
fermentatione, sive cum oleo et nucleis cocos nuciferae commixtum
frixumque magnates quidem in deliciis habent, sed eidem lautiores
quoque epulas adjiciunt; pisces enim sapidissimos, pullos gallinaceos,
porcinas, caninasque carnes in conviviis magna quantitate ingurgitant.
Horaeis porro fructibus Spondiae, Musae, Eugeniae crudis subinde
vescuntur.
Sale marino in littore radiorum solarium ope concreto in Sandvigiis
insulis ad cibos saliendos utuntur. Societatis insulae sale concreto
carent quidem, sed eius loco aqua oceanica pro embammate adhibetur; in
paschatis demum insula, nimis arida et aqua pura omnino destituta, non
raro salsam pro potu ordinario hauriunt. In Marchionis, Societatis,
Sandvigiisque insulis scaturigines aquae frigidulae, purissimae,
levissimae abundant, communique usui inserviunt. Qui delicatius vivunt,
lympham nucibus cocos inclusam sorbillant. Sacerdotum autem turba et
magnates extractum radicis piperis methystici potant, quod non solum
toxicis viribus eosdem inebriat, somnoque gravi opprimit, sed etiam
corpus lente emaciat, et leprae obnoxium reddit. Abominandum hocce
temetum in amicorum insulis praesertim usitatissimum est. Ibidem
plurium causarum juncta operatione plane efficitur, ut homines, ex
eadem stirpe cum Taheitensibus et Sandvigianis prognati in universum
tamen minus robusti evadant, eorumque proceres non adeo {12}
pinguescant, sanguinis autem acrimonia maiore laborare videantur; unde
vel elephantiasin, vel totius corporis squalidissimam purulentamque
exulcerationem non raro generatam fuisse novimus. Quum enim huius
archipelagi australiores insulae, fontibus et rivulis aquae purioris
penitus careant, incolis suis non solum potum salubrem, sed etiam
balnea in climate aestuoso maxime salutaria denegant. Deinde, quod
forte maximi momenti est, blandissimi artocarpi fructus ibidem rarius
occurrunt, atque radices jam commemoratae ari, dioscoreae, taccae,
huius alimenti saluberrimi vices agunt, quae licet coctura vel tostione
a volatili et fere deleteria causticitate liberentur, tamen
adstringentium et acrium indolem non ita plane exuunt, ut suspicionem
movere omnino non valerent, apud homines iisdem perpetuo altos tandem
massam sanguinis et humorum exacerbari, nimiaque acredine accendi
posse. E contra vero blandiori diaeta, horaeisque fructibus aquosis usi
taheitenses, aquae potatores, quorum corpora crebris ablutionibus
humectantur et emolliuntur, non possunt non obesiores reddi, cum revera
succi corporis humani tot diluentium juncta actione nimis
debilitarentur, nisi transpiratio in regionibus calidioribus
abundantior, phlegma superfluum tolleret.
Sunt qui climatis influxum in res humanas pertinaciter negant; ii Novam
Zeelandiam vellem adeant, cuius regionis incolae cum Taheitensibus et
indigenis archipelagi Amicorum sermone conveniunt, cum quibus etiam
fabulae {13} religiosae, et traditiones, nec non ipse vultus et color
communem iisdem originem fuisse testantur. At profecto maximam inter
hasce gentes ortam a climatis necessitate morum diversitatem
mirarentur. Primi enim novae Zeelandiae coloni, qui ad huius regionis
oras boreales appulerunt, saccharatum licet convolvulum chrysorrhizum,
radicesque ari et dioscoreae secum attulissent, piscaturae tamen, quae
facilem commodamque victus rationem iisdem pollicebatur, sese
addixerunt; horticulturam, prout operosior erat, sensim versus
australiorem extremitatem terrarum errabundi prorsus deseruerunt. Quare
singulis familiis insulam pervagantibus et ab invicem segregatis, cum
jam nullo societatis vinculo amplius compescerentur, ad libidinosam
ferocitatem patebat reditus. Incertus enim piscaturae proventus eas
frequenter loco migrare coëgit, ut victui prospicerent; hinc inter
diversas familias, quotiescunque fame perductae in idem littus piscosum
escendissent, de Littorum dominio acerrime dimicatum est. Apud victos
inde pariter ac victores irata fames aluit inimicitiam, animosque sibi
invicem infensiores reddidit. Eo usque tandem vindictae cupiditas apud
irritabile illud et iracundum genus hominum invaluit, ut etiam in
occisos hostes dentibus saevire assueverint. Cum igitur bellicam
virtutem et fortitudinem maximi faciant, neque cuiquam honorem habeant,
nisi corporis viribus plurimum polleat, hinc iniquam et vere tyrannicam
in sexum sequiorem potestatem exercent; quin spretas ac despectas
uxores non solum ad vilissima, eaque molestiora officia adigunt, {14}
sed et matrem septennes pueri impune conviciantur aut scelesta manu
feriunt.
Corpus a frigoris iniuria pannis e phormio textis, plumisque avium aut
pelle canina munitis tuentur. Sed igni circumiacentibus intra fumosa
tuguria munditiae nulla cura est, cum ab omni lavatione squalidi atque
pediculosi abhorreant, nec non pigmento rubro et oleo rancido vultum
foedare consueverint, ut hostibus terrorem injiciant. Victus,
quemadmodum superius monui, praecipuus pisculentus est, piscibus enim
et recenter captis, et ad solem exsiccatis vescuntur. Docuit tamen
etiam dira necessitas ad sylvas confugere, filicumque radices medulla
farctas effodere, dum vexatum procellis
atrum
defendens pisces hiemat mare.
Harum filicum in borealiori insula, quae populosior est, cum ingentes
acervos collectos vidisset Cl. Crozet, simulque comperuisset radicum
Convolvuli, ari et dioscoreae culturam ibidem non plane negligi,
hominibus Novae Zeelandiae victum vegetabilem esse nimis festinanter
inde collegit. Idem navarchus experientissimus apud incolas istius
regionis frequentem gummi cuiusdam calefacientis comissationem
observavit. Neque iam recuso, in calidiore Novae Zeelandiae parte,
advenas e Zona torrida homines consuetudinem vegetabilis alimenti
conservasse; quin potius libenter concedam hoc stabili et minus
erratico vitae genere effectum fuisse, ut numerus eorum magis {15}
accresceret, civitatisque et regiae potestatis primordia ibidem una
progerminarent. Verum ex autoptarum consensu facile colligitur,
barbaros in boreali Novae Zeelandiae parte horrido carnium humanarum
adpetitu, ferocissimo in hostes animo, ad vindictam iramque
proclivitate non solum australiores familias, mereque ichthyophagas
aequare, sed et tanto iisdem praestare, quanto in universum viribus
corporis membrorumque immanitate eas antecellant. Qui ciborum ad animi
adfectus excitandos potentiam agnoscunt huius tantae ferocitatis
stimulos forte ab alkalescente piscium substantia petant, cum etiam in
temperatiore insula, pisces saltim ex parte, hominum nutrimento
inservire noverint.
Similem huic differentiam, quae inter diversas nigrae gentis colonias
intercedit, brevissimis verbis expediam. Ex his, qui Novae Caledoniae
insulam aridam et montuosam incolunt homines reliquos mansuetudine
pacisque studio superare videntur, Statura iis aliquanto procerior,
color fuscus quidem, sed ad castaneum vergens: capilli torti, nec tamen
plane ut in aethiope lanati. Eorum arva plantationi radicum ari et
dioscoreaa idonea, in regione littorali, aquis marinis stagnantibus
subinundata et rhizophorae, ficuumque radicantium denso frutice
intercepta, ligonibus sedulo confodiuntur. Soli sterilitas autem
improbum incolarum laborem parce nimis remuneratur; quare et piscatu
vitam sustentant, et ad sylvestria succedanea e regno vegetabili
recurrunt, corticesque insipidos hibisci tiliacei exsugunt. {16}
Novarum Hebridum contra foecundissima tellus est, quas scilicet calor
intestinus vulcani non solum refocillet, sed et late dispersus
laetificet cinis. Ibidem hortuli, quos indigenarum industria plantavit,
intra spissum undique nemus absconditi latent, Musae inprimis
fructibus, citro, ficubus edulibus, nucum vario genere, tum etiam ari
et dioscoreae radicibus divites. Ipsa hinc inde farinosis onusta
fructibus artocarpus, licet minus frequens, conspicitur; domesticae
porro volucres suumque greges circa domicilia vagantur. Succurreret
cuiquam forte illam naturae altricis ubertatem intuenti, ut in hisce
insulis hominum stirpem bene saginatam, corpulentam, segniorem,
imbellem, pacisque et veneris, otio quae maxime aluntur, artibus
deditam exspectaret. Enimvero miraretur quod citra spem illi obviam
fierent (praeprimis in Malicollo insula) nigerrimi homunciones, naso
simo, angulo Camperi acutiore [*], capillitio crispo et lanato, exiles,
macilenti, deformes, nudi, cingulo armillisque strictissimis coarctati,
garruli, ingeniosi, astuti, histriones, agilissimi, irrequieti,
suspiciosi, trepidi, sagittis clavisque perpetuo armati, mulierum
osores, anthropophagi! Quod vero insulae Tannae indigenis contigerit,
mallicollensibus ingenio magis mitescere, eosque proceritate corporis
artuumque masculo vigore superare, id procul omni dubitatione,
familiari quam habent cum quadam albidae gentis colonia consuetudini
[*] Ex occursu linearum, alterius ab osse frontali, alterius a meatu
auditorio, ad dentes incisores superiores, ductarum.
{17} tribuendum est. Nam praeter vernaculam suam, intelligebant etiam
linguam societatis et amicorum insulis communem, eamque ultra proximam
insulam Irronan, in alia, cui nomen Itonga, in usu esse nobis
referebant.
Haec praemittenda mihi videbantur, cum adumbrationem plantarum molitus
essem, quae ad rem cibariam in terris australibus pertinent; neque
iniucundum hunc introitum, nec prorsus inutilem ratus, qui etsi nova et
inaudita non proferat, certis tamen et fide dignis observationibus
doctrinae utiliori ministret. Equidem mihi videor illorum opinionem
recte amplexum esse, qui maximam inter hominum familias diversitatem
organicam, ab ipso generationis typo derivandam, morumque notas
characteristicas, et consuetudinum perpetuitatem imitatione maiorum
oriundam existimant; climati tamen aliquid virium inesse ad
inflectendos animos non omnino recusant. Sed etiam in cibi potusque
diversis generibus, non solum corporis humani fabricam singulariter
renovandi immutandique, verum ipsiusmet animi energiam excitandi aut
demulcendi vim sane maximam delitescere, celeberrimi nominis viri
strenuis argumentis demonstrare conati sunt. Famis enim sitisque dolore
sollicitatos homines, ut detritas de corpore particulas novis
supplementis restituant, diluantque sanguinem motu naturali spissatum,
alkalescentem edulcorando restaurent, ex deglutitis et in ventriculo
solutis corporibus organicis paratum succum tubulis villosae tunicae
susceptum, et in glandularum plexibus demum assimilatum, venis haurire
{18} quidem, eoque machinam animalem perpetuo resarcire, sed pro
diversa principiorum in alimentis miscela diversissimum profecto
habitum nancisci asseruerunt, cuius etiam in sensus internos reactionem
manifestam simili ratione contingere arbitrati sunt, qua mutato
instrumentorum mechanismo, effectuum discrimina in operibus humano
artificio elaboratis plane deprehenduntur. Adduxerunt in huius
doctrinae defensionem exempla morborum varii generis, quorum fons et
origo sublato elementorum nostri corporis aequilibrio debetur,
sanandorum autem ratio in eodem mutata diaeta adhibitisque remediis
efficacibus restituendo consistit. Tum in medium porro protulerunt
animi affectus hoc vel illo cibo potuve interdum sopitos aut
exsuscitatos; nec non denique inter tot gentium diversissima ingenia,
mitissimum phytiphagis, atrox et bellicosum sola carne vescentibus
tribuerunt. Cum autem singula, quibus haec opinio fulciri solet
argumenta, post Hallerum denuo recensere [*] supervacaneum et citra
huius opellae propositum foret, id unum, missis coniecturis fallacibus
adiiciam, ad immutandum typum varietatum humanarum, ex observationibus
superius enumeratis, non adeo notabilem esse in terris australibus
ciborum efficaciam.
Plantae in oceani australis insulis esculentae quinquaginta quatuor in
universum mihi innotuerunt, quarum viginti sex ante nostrum iter
botanicis incognitae erant. Harum universalissimae
[*] Physiolog. Tom. VI. Lib. IX. Sect. 3.
{19} sunt, (cum etiam extra tropicos reperiantur,) Convolvulus
chrysorrhizus, Dioscorea alata, Arum macrorhizon et esculentum; his
proxime accedunt, tropico tamen inclusae: Musa paradisiaca, Cocos
nucifera et Artocarpus incisa; reliquae omnes in una alterave insularum
congerie desiderantur, aut minus frequentes sunt. Numeravi porro in
Societatis insulis species esculentas viginti sex; in amicorum insulis
totidem; sed nonnullas diversas; in novis Hebridibus circiter viginti;
in nova Zeelandia sedecim, quibus comprehenduntur antiscorbuticae
septem Europaeis quidem pretiosissimae, sed quarum apud incolas ad rem
cibariam nullus est usus.
Erunt forte, qui in tenui laborem me collocasse existiment. Attamen non
defuit, qui ex hac tenuitate oriundam gloriolam legitimis dominis
praeriperet, et alienae messi immiteret falcem [*]. Taceam rerum
naturalium
[*] Dederat in pater optimus, flagitanti amico, ut aliquot centurias
plantarum ex Itinere relatarum, magni nominis Viro et modo non montes
auri pollicenti, ea tamen lege atque omine, dono concederet, ne iis
quisquam uteretur, ad descriptiones ex siccis speciminibus parandas;
quum scilicet easdem Pater et Ego juncta opera evulgare nobis
proposuissemus. Verum in _Supplemento Plantarum Systematis Vegetabilium
a_ CAROLO _a_ LINNE Filio Brunsvigae 1781. edito, in qualibet pagina
plantis Oceani Pacifici, Botanophili mirantur iam nunc nomen Equitis
BAECK, adscriptum; qui nunquam hoc mare adiit.
Sic Vos non Vobis
Hos ego versiculos feci, tulit alter honores!
{20} cognitionem, usu semper esse anteriorem; et earum quae nostro
itinere innotuerunt ad hominum necessitates adplicationem, etiamsi
parte faltem aequalibus nostris contingat, posteritati tamen clarissime
perspiciendam demum reservari.
Quod reliquum est, quemadmodum adversaria mea rursus evolventi grata
mihi erat absoluti peripli commemoratio, ita spero, mi lector,
descriptiones sequentes botanicas et tibi aliquam voluptatem allaturas,
qua mecum gaudeas fruarisque.
Datum Vilnae Lithuanicae, anno MDCCLXXXVI.
D. GEORGIVS FORSTER.
{21}
CATALOGVS
PLANTARVM ESCVLENTARVM
AUSTRASIAE.
1. Fructus.
Nomina Classes
1. Artocarpus incisa Monoecia Monandria.
2. Musa paradisiaca Polygamia Monoecia.
3. Spondias dulcis † Decandria Pentagynia.
4. Citrus Aurantium. Polyadelphia Icosandria.
5. Citrus decumana Polyadelphia Icosandria.
6. Eugenia malaccensis Icosandria Monogynia.
7. Ficus aspera † Polygamia Trioecia.
8. Ficus granatum † Polygamia Trioecia.
9. Ficus indica Polygamia Trioecia.
10. Pandanus odoratissima Dioecia Monandria.
11. Morinda citrifolia Pentandria Monoginia.
12. Solanum aviculare † Pentandria Monoginia.
13. Achras dissecta Hexandria Monogynia.
14. Crataeva religiosa † Dodecandria Monogynia.
15. Coriaria sarmentosa † Dioecia Decandria.
2. Nuces.
16. Cocos nucifera Appendix Palmae.
17. Corypha umbraculifera. Appendix Palmae.
18. Inocarpus edulis Decandria Monogynia.
19. Terminalia Catappa Polygamia Monoecia.
20. Terminalia glabrata † Polygamia Monoecia.
21. Maba major † Dioecia Triandria.
22. Sterculia Balanghas. Monoecia Monadelphia.
23. Sterculia foetida Monoecia Monadelphia.
3. Radices.
24. Convolvulus chrysorrhizus † Pentandria Monogynia.
{22} 25 Dioscorea alata Dioecia Hexandria.
26. Arum esculentum Gynandria Polyandria.
27. Arum macrorhizon Gynandria Polyandria.
28. Tacca pinnatifida Dodecandria Trigynia.
29. Dracontium polyphyllum Gynandria Polyandria.
30. Dgidgi radices
31. Mawhaha radices
32. Dracaena terminalis. Hexandria Monogynia.
4. Olera.
33. Dracaena indivisa † Hexandria Monogynia.
34. Areca oleracea? Appendix Palmae.
35. Areca sapida † Appendix Palmae.
36. Apium graveolens Pentandria Digynia.
37. Tetragonia halimifolia † Icosandria Pentagynia.
38. Lepidium oleraceum † Tetradynamia Siliculosa.
39 Lepidium Piscidium † Tetradynamia Siliculosa.
40. Sonchus oleraceus Syngenesia P. aequalis.
41. Boerhaavia erecta Monandria Monogynia.
42. Solanum viride † Pentandria Monogynia
43. Portulaca lutea † Dodecandria Monogynia.
5. Succedanea.
44. Avicennia resinifera † Didynamia Angiospermia.
45. Hibiscus tiliaceus Monadelphia Polyandria
46. Coix Lacryma Monoecia Triandria.
47. Pteris esculenta † Cryptogamia Filices.
48 Polypodium medullare † Cryptogamia Filices.
49. Polypodium dichotomum Cryptogamia Filices.
6. Potulenta.
50. Piper methysticum † Diandria Trigynia.
51 Saccharum officinarum Triandria Digynia.
52. Convolvulus Turpethum Pentandria Monogynia.
53 Melaleuca scoparia Icosandria Monogynia.
54 Dacrydium cupressinum † Dioecia.
Signo † notatae in editione XIV. Systematis Vegetabilium Linnaei, quae
cura Cel. Io. Andr. Murrayi prodiit, non reperiuntur.
{23}
Plantae Esculentae
Insularum Oceani Australis.
I.
FRVCTVS.