Vide, cui fide.
--OUDE LEUS.--
Wen schilder W... te Amsterdam
Voor jaren heen verbleef,
En daer, met spelen van muzyk
Zyn leêgen tyd verdreef;
Gebeurde 't dat hy by een jood
Den winkel binnen trad,
Waer m'oud en nieuw muzyk verkocht,
En keus van alles had.
Hier zocht de schilder naer zyn wensch
Wat stukjes voor de fluit,
Legde alles zaem en sprak:--"zeg, vriend,
Wat geef ik voor den buit?--"
"--Zes guldens.--" zei de slimme vos.
"--Zes guldens! dat 's te vet...
Ik geef er dry, wat zeg je?--" "--Neen;
Voor zes meent je het met.--"
"--Dan ga ik op een ander zien;
Vaerwel...--" "--Vaerwel, mynheer!--"
Maer naeuwlyks was de schilder weg
Op 't joodje riep hem weêr;
"--He! kom maer hier, ik laet het jou...--"
Zei nu de looze jood,
En W... gaf zyn geld, en nam
Den rol, dien 't smausje bood.
Wanneer nu W... kwam te huis,
Ontrolde hy zyn schat,
En vond op 't eerste blaedje staen:
_Basso_... hy dacht wat 's dat?
Op 't tweede stond: _Viola_...--"nu!
Die vent heeft wis abuis--"
En _Organo_ was 't derde...--"ja;
Maer 'k ga weêr naer zyn huis?--"
Hy overzag ze eens altemael...
't Was alles voor den bas,
En 't minste stuk niets voor de fluit
Zoo als 't gekozen was.
Hy pakt zyn stukken weêr by een,
En gaet naer 's jodes huis
En sprak hem lagchend toe:--"Mynheer,
Voorzeker g' hebt abuis.
Van al wat ik daer even koos,
Vind ik het minst niet weêr,
't Is alles voor den bas...--" "--Wel nu,
_Leer dan het basje, heer!_..."--
_Turnhout, 1840._