2460. Assiduae eaeque acidae ructationes quae cibum virulentum

culentumque nidorem, et si nil tale ingestum sit, referant ob

cruditatem. Ventres hisce aridi, somnus plerumque parcus et

interruptus, somnia absurdissima, turbulenta, corporis tremor, capitis

gravedo, strepitus circa aures et visiones ante oculos, ad venerem

prodigi.

2461. Altomarus, Bruel, Piso, Montaltus.

2462. Frequentes habent oculorum nictationes, aliqui tamen fixis oculis

plerumque sunt.

2463. Cent. lib. 1. Tract. 9. Signa hujus morbi sunt plurimus saltus,

sonitus aurium, capitis gravedo, lingua titubat, oculi excavantur, &c.

2464. In Pantheon cap. de Melancholia.

2465. Alvus arida nihil dejiciens cibi capaces, nihilominus tamen

extenuati sunt.

2466. Nic Piso Inflatio carotidum, &c.

2467. Andreas Dudith Rahamo. cp. lib. 3. Crat epist. multa in pulsibus

superstitio, ausim etiam dicere, tot differentias quae describuntur a

Galeno, neque intelligi a quoquam nec observari posse.

2468. T. Bright. cap. 20.

2469. Post. 40. aetat. annum, saith Jacchinus in 15. 9. Rhasis Idem.

Mercurialis consil. 86. Trincavelius, Tom. 2. cons. 17.

2470. Gordonius, modo rident, modo flent, silent, &c.

2471. Fernelius consil. 43. et 45. Montanus consil. 230. Galen de locis

affectis, lib. 3 cap. 6.

2472. Aphorism et lib. de Melan.

2473. Lib. 2. cap. 6. de locis affect. timor et moestitia, si diutius

perseverent, &c.

2474. Tract. posthumo de Melan. edit. Venetiis 1620. per Bolzettam

Bibliop. Mihi diligentius hanc rem consideranti, patet quosdam esse,

qui non laborant maerore et timore.

2475. Prob. lib. 3.

2476. Physiog lib. 1. c. 8. Quibus multa frigida bilis atra, stolidi et

timidi, at qui calidi, ingeniosi, amasii, divinosi, spiritu instigati,

&c.

2477. Omnes exercent metus et tristitia, et sine causa.

2478. Omnes timent licet non omnibus idem timendi modus Aetius Tetrab.

lib. 2. sect. c. 9.

2479. Ingenti pavore trepidant.

2480. Multi mortem timent, et tamen sibi ipsis mortem consciscunt, alii

coeli ruinam timent.

2481. Affligit eos plena scrupulis conscientia, divinae misericordiae

diffidentes, Orco se destinant foeda lamentatione deplorantes.

2482. Non ausus egredi domo ne deficeret.

2483. Multi daemones timent, latrones, insidias, Avicenna.

2484. Alii comburi, alii de Rege, Rhasis.

2485. Ne terra absorbeantur. Forestus.

2486. Ne terra dehiscat. Gordon.

2487. Alii timore mortis timentur et mala gratia principum putant se

aliquid commisisse et ad supplicium requiri.

2488. Alius domesticos timet, alius omnes. Aetius.

2489. Alii timent insidias. Aurel. lib. 1. de morb. Chron. cap. 6.

2490. Ille charissimos, hic omnes homines citra discrimen timet.

2491. Virgil.

2492. Hic in lucem prodire timet, tenebrasque quaerit, contra, ille

caliginosa fugit.

2493. Quidam larvas, et malos spiritus ab inimicis veneficius et

incantationibus sibi putant objectari, Hippocrates, potionem se

veneficam sumpsisse putat, et de hac ructare sibi crebro videtur. Idem

Montaltus cap. 21. Aetius lib. 2. et alii. Trallianus l. 1. cap. 16.

2494. Observat. l. 1. Quando iis nil nocet, nisi quod mulieribus

melancholicis.

2495. tamen metusque causae nescius, causa est metus. Heinsius

Austriaco.

2496. Cap. 15. in 9. Rhasis, in multis vidi, praeter rationem semper

aliquid timent, in caeteris tamen optime se gerunt, neque aliquid

praeter dignitatem committunt.

2497. Altomarus cap. 7. Areteus, triste, sunt.

2498. Mant. Egl. 1.

2499. Ovid. Met. 4.

2500. Inquies animus.

2501. Hor. l. 3. Od. 1. Dark care rides behind him.

2502. Virg.

2503. Mened. Heautont. Act. 1. sc. 1.

2504. Altomarus.

2505. Seneca.

2506. Cap. 31. Quo stomachi dolore correptum se, etiam de consciscenda

morte cogitasse dixit.

2507. Luget et semper tristatur, solitudinem amat, mortem sibi

precatur, vitam propriam odio habet.

2508. Facile in iram incidunt. Aret.

2509. Ira sine causa, velocitas irae. Savanarola. pract. major.

velocitas irae signum. Avicenna l. 3. Fen. 1. Tract. 4. cap. 18. Angor

sine causa.

2510. Suspicio, diffidentia, symptomata, Crato Ep. Julio Alexandrino

cons. 185 Scoltzii.

2511. Hor. At Rome, wishing for the fields, in the country, extolling

the city to the skies.

2512. Pers. Sat. 3. And like the children of nobility, require to eat

pap, and, angry at the nurse, refuse her to sing lullaby.

2513. In his Dutch work picture.

2514. Howard cap. 7. differ.

2515. Tract. de mel. cap. 2. Noctu ambulant per sylvas, et loca

periculosa, neminem timent.

2516. Facile amant. Altom.

2517. Bodine.

2518. Io. Major vitis patrum fol. 202. Paulus Abbas Eremita tanta

solitudine, perseverat, ut nec vestem, nec vultum mulieris ferre

possit, &c.

2519. Consult, lib. 1. 17. Cons.

2520. Generally as they are pleased or displeased, so are their

continual cogitations pleasing or displeasing.

2521. Omnes excercent, vanae intensaeque animi cogitationes, (N. Piso

Bruel) et assiduae.

2522. Curiosi de rebus minimis. Areteus.

2523. Lib. 2. de Intell.

2524. Hoc melancholicis omnibus proprium, ut quas semel imaginationes

valde reciperint, non facile rejiciant, sed hae etiam vel invitis

semper occurrant.

2525. Tullius de sen.

2526. Consil. med. pro Hypochondriaco.

2527. Consil. 43.

2528. Cap. 5.

2529. Lib. 2. de Intell.

2530. Consult. 15. et 16. lib. 1.

2531. Virg. Aen. 6.

2532. Iliad. 3.

2533. Si malum exasperantur, homines odio habent et solitaria petunt.

2534. Democritus solet noctes et dies apud se degere, plerumque autem

in speluncis, sub amaenis arborum umbris vel in tenebris, et mollibus

herbis, vel ad aquarum crebra et quieta fluenta, &c.

2535. Gaudet tenebris, aliturque dolor. Ps. lxii. Vigilavi et factus

sum velut nycticorax in domicilio, passer solitarius in templo.

2536. Et quae vix audet fabula, monstra parit.

2537. In cap. 18. l. 10. de civ. dei, Lunam ab Asino epotam videus.

2538. Vel. l. 4. c. 5.

2539. Sect. 2. Memb. 1. Subs. 4.

2540. De reb. coelest. lib. 10. c. 13.

2541. l. de Indagine Goclenius.

2542. Hor. de art. poet.

2543. Tract. 7. de Melan.

2544. Humidum, calidum, frigidum, siccum.

2545. Com. in 1 c. Johannis de Sacrobosco.

2546. Si residet melancholia naturalis, tales plumbei coloris aut

nigri, stupidi, solitarii.

2547. Non una melancholiae causa est, nec unus humor vitii parens, sed

plures, et alius aliter mutatus, unde non omnes eadem sentiunt

symptomata.

2548. Humor frigidus delirii causa, humor calidus furoris.

2549. Multum refert qua quisque melancholia teneatur, hunc fervens et

accensa agitat, illum tristis et frigens occupat: hi timidi, illi

inverecundi, intrepidi, &c.

2550. Cap. 7. et 8. Tract. de Mel.

2551. Signa melancholiae ex intemperie et agitatione spirituum sine

materia.

2552. T. Bright cap. 16. Treat. Mel.

2553. Cap. 16. in 9. Rhasis.

2554. Bright, c. 16.

2555. Pract. major. Somnians, piger, frigidus.

2556. De anima cap. de humor. si a Phlegmate semper in aquis fere sunt,

et circa fluvios plorant multum.

2557. Pigra nascitur ex colore pallido et albo, Her. de Saxon.

2558. Savanarola.

2559. Muros cadere in se, aut submergi timent, cum torpore et segnitie,

et fluvios amant tales, Alexand. c. 16. lib. 7.

2560. Semper fere dormit somnolenta c. 16. l. 7.

2561. Laurentius.

2562. Ca. 6. de mel. Si a sanguine, venit rubedo oculorum et faciei,

plurimus risus.

2563. Venae oculorum sunt rubrae, vide an praecesserit vini et aromatum

usus, et frequens balneum, Trallian. lib. 1. 16. an praecesserit mora

sub sole.

2564. Ridet patiens si a sanguine, putat se videre choreas, musicam

audire, ludos, &c.

2565. Cap. 2. Tract. de Melan.

2566. Hor. ep. lib. 2. quidam haud ignobilis Argis, &c.

2567. Lib. de reb. mir.

2568. Cum inter concionandum mulier dormiens e subsellio caderet, et

omnes reliqui qui id viderent, riderent, tribus post diebus, &c.

2569. Juvenis et non vulgaris eruditionis.

2570. Si a cholera, furibundi, interficiunt, se et alios, putant se

videre pugnas.

2571. Urina subtilis et ignea, parum dormiunt.

2572. Tract. 15. c. 4.

2573. Ad haec perpetranda furore rapti ducuntur, cruciatus quosvis

tolerant, et mortem, et furore exacerbato audent et ad supplicia plus

irritantur, mirum est quantam habeant in tormentis patientiam.

2574. Tales plus caeteris timent, et continue tristantur, valde

suspiciosi, solitudinem diligunt, corruptissimas habent imaginationes,

&c.

2575. Si a melancholia adusta, tristes, de sepulchris somniant, timent

ne fascinentur, putant se mortuos, aspici nolunt.

2576. Videntur sibi videre monachos nigros et daemonos, et suspensos et

mortuos.

2577. Quavis nocte se cum daemone coire putavit.

2578. Semper fere vidisse militem nigrum praesentem.

2579. Anthony de Verdeur.

2580. Quidam mugitus boum aemulantur, et pecora se putant, ut Praeti

filiae.

2581. Baro quidam mugitus boum et rugitus asinorum, et aliorum

animalium voces effingit.

2582. Omnia magna putabat, uxorem magnam, grandes equos, abhorruit

omnia parva, magna pocula, et calceamenta pedibus majora.

2583. Lib. 1. cap. 16. putavit se uno digito posse totum mundum

conterere.

2584. Sustinet humeris coelum cum Atlante. Alii coeli ruinam timent.

2585. Cap. 1. Tract. 15. alius se gallum putat, alius lusciniam.

2586. Trallianus.

2587. Cap. 7. de mel.

2588. Anthony de Verdeur.

2589. Cap. 7. de mel.

2590. Laurentius cap. 6.

2591. Lib. 3. cap. 14. qui se regem putavit regno expulsum.

2592. Dipnosophist. lib. Thrasilaus putavit omnes naves in Pireum

portum appellantes suas esse.

2593. De hist. Med. mirab. lib. 2. cap. 1.

2594. Genibus flexis loqui cum illo voluit, et adstare jam tum putavit,

&c.

2595. Gordonius, quod sit propheta, et inflatus a spiritu sancto.

2596. Qui forensibus causis insudat, nil nisi arresta cogitat, et

supplices libellos, alius non nisi versus facit. P. Forestus.

2597. Gordonius.

2598. Verbo non exprimunt, nec opere, sed alta mente recondunt, et sunt

viri prudentissimi, quos ego saepe novi, cum multi sint sine timore, ut

qui se reges et mortuis putant, plura signa quidam habent, pauciora,

majora, minora.

2599. Trallianus, lib. 1. 16. alii intervalla quaedam habent, ut etiam

consueta administrent, alii in continuo delirio sunt, &c.

2600. Prac. mag. Vera tantum et autumno.

2601. Lib. de humeribus.

2602. Guianerius.

2603. De mentis alienat. cap. 3.

2604. Levinus Lemnius, Jason Pratensis, blanda ab initio.

2605. A most agreeable mental delusion.

2606. Hor.

2607. Facilis descensus averni.

2608. Virg.

2609. Corpus cadaverosum. Psa. lxvii. cariosa est facies mea prae

aegritudine animae.

2610. Lib. 9. ad Ahnansorem.

2611. Practica majore.

2612. Quum ore loquitur quae corde concepit, quum subito de una re ad

aliud transit, neque rationem de aliquo reddit, tunc est in medio, at

quum incipit operari quae loquitur, in summo gradu est.

2613. Cap. 19. Partic. 2. Loquitur secum et ad alios, ac si vere

praesentes. Aug. cap. 11. li. de cura pro mortuis gerenda. Rhasis.

2614. Quum res ad hoc devenit, ut ea quae cogitare caeperit, ore

promat, atque acta permisceat, tum perfecta melancholia est.

2615. Melancholicus se videre et audire putat daemones. Lavater de

spectris, part. 3. cap. 2.

2616. Wierus, lib. 3. cap. 31.

2617. Michael a musian.

2618. Malleo malef.

2619. Lib. de atra bile.

2620. Part. 1. Subs. 2, Memb. 2.

2621. De delirio, melancholia et mania.

2622. Nicholas Piso. Si signa circa ventriculum non apparent nec

sanguis male affectus, et adsunt timor et maestitia, cerebrum ipsum

existimandum est, &c.

2623. Tract. de mel. cap. 13, &c. Ex intemperie spirituum, et cerebri

motu, tenebrositate.

2624. Facie sunt rubente et livescente, quibus etiam aliquando adsunt

pustulae.

2625. Jo. Pantheon. cap. de Mel. Si cerebrum primario afficiatur adsunt

capitis gravitas, fixi oculi, &c.

2626. Laurent. cap. 5. si a cerebro ex siccitate, tum capitis erit

levitas, sitis, vigilia, paucitas superfluitatum in oculis et naribus.

2627. Si nulla digna laesio, ventriculo, quoniam in hac melancholia

capitis, exigua nonnunquam ventriculi pathemata coeunt, duo enim haec

membra sibi invicem affectionem transmittunt.

2628. Postrema magis flatuosa.

2629. Si minus molestiae circa ventriculum aut ventrem, in iis cerebrum

primario afficitur, et curare oportet hunc affectum, per cibos flatus

exortes, et bonae concoctionis, &c. raro cerebrum afficitur sine

ventriculo.

2630. Sanguinem adurit caput calidius, et inde fumi melancholici

adusti, animum exagitant.

2631. Lib. de loc. affect. cap. 6.

2632. Cap. 6.

2633. Hildesheim spicel. 1. de mel. In Hypochondriaca melancholia adeo

ambigua sunt symptomata, ut etiam exercitatissimi medici de loco

affecto statuere non possint.

2634. Medici de loco affecto nequeunt statuere.

2635. Tract. posthumo de mel. Patavii edit. 1620. per Bozettum Bibliop.

cap. 2.

2636. Acidi ructus, cruditates, aestus in praecordiis, flatus, interdum

ventriculi dolores vehementes, sumptoque cibo concoctu difficili,

sputum humidum idque multum sequetur, &c. Hip. lib. de mel. Galenus,

Melanelius e Ruffo et Aetio, Altomarus, Piso, Montaltus, Bruel, Wecker,

&c.

2637. Circa praecordia de assidua in flatione queruntur, et cum sudore

totius corporis importuno, frigidos articulos saepe patiuntur,

indigestione laborant, ructus suos insuaves perhorrescunt, viscerum

dolores habent.

2638. Montaltus, c. 13. Wecker, Fuchsius c. 13. Altomarus c. 7.

Laurentius c. 73. Bruel, Gordon.

2639. Pract. major: dolor in eo et ventositas, nausea.

2640. Ut atra densaque nubes soli effusa, radios et lumen ejus

intercipit et offuscat; sic, etc.

2641. Ut fumus e camino.

2642. Hypochondriaci maxime affectant coire, et multiplicatur coitus in

ipsis, eo quod ventositates multiplicantur in hypochondriis, et coitus

saepe allevat has ventositates.

2643. Cont. lib. 1. tract. 9.

2644. Wecker, Melancholicus succus toto corpore redundans.

2645. Splen natura imbecilior. Montaltus cap. 22.

2646. Lib. 1. cap. 16. Interrogare convenit, an aliqua evacuationis

retentio obvenerit, viri in haemmorrhoid, mulierum menstruis, et vide

faciem similiter an sit rubicunda.

2647. Naturales nigri acquisiti a toto corpore, saepe rubicundi.

2648. Montaltus cap. 22. Piso. Ex colore sanguinis si minuas venam, si

fluat niger, &c.

2649. Apul. lib. 1. semper obviae species mortuorum quicquid umbrarum

est uspiam, quicquid lemurum et larvarum oculis suis aggerunt, sibi

fingunt omnia noctium occursacula, omnia busforum formidamina, omnia

sepulchrorum terriculamenta.

2650. Differt enim ab ea quae viris et reliquis feminis communiter

contingit, propriam habens causam.

2651. Ex menstrui sanguinis tetra ad cor et cerebrum exhalatione,

vitiatum semen mentem perturbat, &c. non per essentiam, sed per

consensum. Animus moerens et anxius inde malum trahit, et spiritus

cerebrum obfuscantur, quae cuncta augentur, &c.

2652. Cum tacito delirio ac dolore alicujus partis internae, dorsi,

hypochondrii, cordis regionem et universam mammam interdum occupantis,

&c. Cutis aliquando squalida, aspera, rugosa, praecipue cubitis,

genibus, et digitorum articulis, praecordia ingenti saepe torrore

aestuant et pulsant, cumque vapor excitatus sursum evolat, cor palpitat

aut premitur, animus deficit, &c.

2653. Animi dejectio, perversa rerum existimatio, praeposterum

judicium. Fastidiosae, languentes, taediosae, consilii inopes,

lachrymosae, timentes, moestae, cum summa rerum meliorum desperatione,

nulla re delectantur, solitudinem amant, &c.

2654. Nolunt aperire molestiam quam patiuntur, sed conqueruntur tamen

de capite, corde, mammis, &c. In puteos fere maniaci prosilire, ac

strangulari cupiunt, nulla orationis suavitate ad spem salutis

recuperandam erigi, &c. Familiares non curant, non loquuntur, non

respondent, &c. et haec graviora, si, &c.

2655. Clisteres et Helleborismum Mathioli summe laudat.

2656. Examen conc. Trident. de coelibatu sacerd.

2657. Cap. de Satyr. et Priapis.

2658. Part. 3. sect. 2. Memb. 5. Sub. 5.

2659. Lest you may imagine that I patronise that widow or this virgin,

I shall not add another word.

2660. Vapores crassi et nigri, a ventriculo in cerebrum exhalant. Fel.

Platerus.

2661. Calidi hilares, frigidi indispositi ad laetitiam, et ideo

solitarii, taciturni, non ob tenebras internas, ut medici volunt, sed

ob frigus: multi melancholici nocte ambulant intrepidi.

2662. Vapores melancholici, spiritibus misti, tenebrarum causse sunt,

cap. 1.

2663. Intemperies facit succum nigrum, nigrities, obscurat spiritum,

obscuratio spiritus facit metum et tristiam.

2664. Ut nubecula Solern offuscat. Constantinus lib. de melanch.

2665. Altomarus c. 7. Causam timoris circumfert aler humor passionis

materia, et atri spiritus perpetuam animae domicilio offundunt noctem.

2666. Pone exemplum, quod quis potest ambulare super trahem quae est in

via: sed si sit super aquam profundam, loco pontis, non ambulabit super

eam, eo quod imaginetur in animo et timet vehementer, forma cadendi

impressa, cui obediunt membra omnia, et facultates reliquae.

2667. Lib. 2. de intellectione. Susoiciosi ob timorem et obliquum

discursum, et semper inde putant sibi fieri insidias. Lauren. 5.

2668. Tract. de mel. cap. 7. Ex dilatione, contractione, confusione,

tenebrositate spirituum, calida, frigida intemperie, &c.

2669. Illud inquisitione dignum, cur tam falsa recipiant, habere se

cornua, esse mortuos, nasutos, esse aves, &c.

2670. 1. Dispositio corporis. 2. Occasio Imaginationis.

2671. In pro. li. de coelo. Vehemens et assidua cogitatio rei erga quam

afficitur, spiritus in cerebrum evocat.

2672. Melancholici ingeniosi omnes, summi viri in artibus et

disciplinis, sive circum imperatoriam aut reip. disciplinam omnes fere

melancholici, Aristoteles.

2673. Adeo miscentur, ut sit duplum sanguinis ad reliqua duo.

2674. Lib. 2. de intellectione. Pingui sunt Minerva phlegmatici:

sanguinei amabiles, grati, hilares, at non ingeniosi; cholerici celerna

motu, et ob id contemplationis impatientes: Melancholici solum

excellentes, &c.

2675. Trepidantium vox tremula, quia cor quatitur.

2676. Ob ariditatem quae reddit nervos linguae torpidos.

2677. Incontinentia linguae ex copia flatuum, et velocitate

imaginationis.

2678. Calvities ob ficcitatis excessum.

2679. Aetius.

2680. Lauren. c. 13.

2681. Tetrab. 2. ser. 2. cap. 10.

2682. Ant. Lodovicus prob. lib. 1. sect. 5. de atrabilariis.

2683. Subrusticus pudor vitiosus pudor.

2684. Ob ignominiam aut turpedinem facti, &c.

2685. De symp. et Antip. cap. 12. laborat facies ob praesentiam ejus

qui defectum nostrum videt, et natura quasi opem latura calorem illuc

mittit, calor sanguinem trahit, undo rubor, audaces non rubent, &c.

2686. Ob gaudium et voluptatem foras exit sanguis, aut ob melioris

reverentiam, aut ob subitum occursum, aut si quid incautius exciderit.

2687. Com. in Arist. de anima. Coeci ut plurimum impudentes, nox facit

impudentes.

2688. Alexander Aphrodisiensis makes all bashfulness a virtue, eamque

se refert in seipso experiri solitum, etsi esset admodum sanex.

2689. Saepe post cibum apti ad ruborem, ex potu vini ex timore saepe,

et ab hepate calido, cerebro calido, &c.

2690. Com. in Arist. de anima, tam a vi et inexperientia quam a vitio.

2691. De oratore, quid ipse risus, quo pacto concitatur, ubi sit, &c.

2692. Diaphragma titillant, quia transversum et nervosum, quia

titillatione moto sensu atque arteriis distentis, spiritus inde latera,

venas, os, oculos occupant.

2693. Ex calefactione humidi cerebri: nam ex sicco lachrymae non

fluunt.

2694. Res mirandas imaginantur: et putant se videre quae nec vident,

nec audiunt.

2695. Laet. lib. 13. cap. 2. descript. Indiae Occident.

2696. Lib. 1. ca. 17. cap. de mel.

2697. Insani, et qui morti vicini sunt, res quas extra se videre

putant, intra oculos habent.

2698. Cap. 10. de Spirit apparitione.

2699. De occult. Nat. mirac.

2700. O mother! I beseech you not to persecute me with those

horrible-looking furies. See! see! they attack, they assault me!

2701. Peace! peace! unhappy being, for you do not see what you think

you see.

2702. Seneca. Quod metuunt nimis, nunquam amoveri posse, nec tolli

putant.

2703. Sanguis upupoe cum melle compositus et centaurea, &c. Albertus.

2704. Lib. 1. occult. philos. Imperiti homines daemonum et umbrarum

imagines videre se putant, quum nihil sint aliud, quam simulachra

animae expertia.

2705. Pythonissae vocum varietatem in ventre et gutture fingentes

formant voces humanas a longe vel prope, prout volunt, ac si spiritus

cum homine loqueretur, et sonos brutorum fingunt, &c.

2706. Gloucester cathedral.

2707. Tam clare et articulate audies repetitum, ut perfectior sit Echo

quam ipse dixeris.

2708. Blowing of bellows, and knocking of hammers, if they apply their

ear to the cliff.

2709. Memb. 1. Sub. 3. of this partition, cap. 16, in 9. Rhasis.

2710. Signa daemonis nulla sunt nisi quod loquantur ea quae ante

nesciebant, ut Teutonicum aut aliud Idioma, &c.

2711. Cap 12. tract. de mel.

2712. Tract. 15. c. 4.

2713. Cap 9.

2714. Mira vis concitat humores, ardorque vehemens mentem exagitat,

quum, &c.

2715. Praefat. Iamblici mysteriis.

2716. Si melancholicis haemorroides supervenerint varices, vel ut

quibusdam placet, aqua inter cutem, solvilur malum.

2717. Cap. 10. de quartana.

2718. Cum sanguis exit per superficiem et residet melancholia per

scabiem, morpheam nigram, vel expurgatur per inferiores partes, vel

urinam, &c., non erit, &c. spen magnificatur et varices apparent.

2719. Quia jam conversa in naturam.

2720. In quocunque sit a quacunque causa Hypocon. praesertim, semper

est longa, morosa, nec facile curari potest.

2721. Regina morborum et inexorabilis.

2722. Omne delirium quod oritur a paucitate cerebri incurabile,

Hildesheim, spicel. 2. de mania.

2723. Si sola imaginatio laedatur, et non ratio.

2724. Mala a sanguine fervente, deterior a bile assata, pessima ab atra

bile putrefacta.

2725. Difficilior cura ejus quae fit vitio corporis totius et cerebri.

2726. Difficilis curatu in viris, multo difficilio in faeminis.

2727. Ad interitum plerumque homines comitatur, licet medici levent

plerumque, tamen non tollunt unquam, sed recidet acerbior quam antea

minima occasione, aut errore.

2728. Periculum est ne degenereret in Epilepsiam, Apoplexiam,

Convulsionem, caecitatem.

2729. Montal. c. 25. Laurentius. Nic. Piso.

2730. Her. de Soxonia, Aristotle, Capivaccius.

2731. Favent. Humor frigidus sola delirii causa, furoris vero humor

calidus.

2732. Heurnius calls madness sobolem malancholiae.

2733. Alesander l. 1. c. 18.

2734. Lib. 1. part. 2. c. 11.

2735. Montalt. c. 15. Raro mors aut nunquam, nisi sibi ipsis inferant.

2736. Lib. de Insan. Fabio Calico Interprete.

2737. Nonulli violentas manus sibi inferunt.

2738. Lucret. l. 3.

2739. Lib. 2. de intell. saepe mortem sibi consciscunt ob timorem et

tristitiam taedeio vitae affecti ob furorem et desperationem. Est enim

infera, &c. Ergo sic perpetuo afflictati vitam oderunt, se

praecipitant, his malis carituri aut interficiunt se, aut tale quid

committunt.

2740. Psal. cvii. 10.

2741. Job xxxiii.

2742. Job. vi. 8.

2743. Vi doloris et tristitiae ad insaniam pene redactus.

2744. Seneca.

2745. In salutis suae desperatione proponunt sibi mortis desiderium,

Oct. Horat l. 2. c. 5.

2746. Lib. de insania. Sic sic juvat ire per umbras.

2747. Cap. 3. de mentis alienat. maesti degunt, dum tandem mortem quam

timent, suspendio aut submersione, aut aliqua alia vi, ut multa tristia

exempla vidimus.

2748. Arculanus in 9. Rhasis, c. 16. cavendum ne ex alto se

praecipitent aut alias laedant.

2749. O omnium opinionibus incogitabile malum. Lucian. Mortesque mille,

mille dum vivit neces gerit, peritque Hensius Austriaco.

2750. Regina morborum cui famulantur omnes et obediunt. Cardan.

2751. Eheu quis intus Scorpio, &c. Seneca Act. 4. Herc. O Et.

2752. Silius Italicus.

2753. Lib. 29.

2754. Hic omnis imbonitas et insuavitas consistit, ut Tertulliani

verbis utar, orat. ad. martyr.

2755. Plautus.

2756. Vit. Herculis.

2757. Persius.

2758. Quid est miserius in vita, quam velle mori? Seneca.

The Anatomy of Melancholy · 第 122 / 136 段