MARWOLAETH YR ESGOB HEBER.

Lle treigla'r Caveri {101} yn donnau tryloewon,

Rhwng glennydd lle chwardd y pomgranad a'r pin

Lle tyfa perlysiau yn llwyni teleidion,

Lle distyll eu cangau y neithdar a'r gwin;

Eisteddai Hindoo ar lawr i alaru,

Ei ddagrau yn llif dros ei riddiau melynddu,

A'i fron braidd rhy lawn i'w dafod lefaru,

Ymdorrai ei alaeth fel hyn dros ei fin:--

"Fy ngwlad! O fy ngwlad, lle gorwedd fy nhadau!

Ai mangre y nos fyddi byth fel yn awr?

Y Seren a dybiais oedd Seren y borau,

Ar nawn ei disgleirdeb a syrthiodd i lawr;

Y dwyrain a wenai, y tymor tywynnodd,

A godrau y cwmwl cadduglyd oreurodd,

Disgwyliais am haul--ond y Seren fachludodd

Cyn i mi weled ond cysgod y wawr.

"Fy ngwlad! O fy ngwlad! yn ofer yr hidlwyd

I'th fynwes fendithion rhagorach nag un,

Yn ofer ag urdd bryd a phryd y'th anrhegwyd,

Cywreindeb i fab, a phrydferthwch i fun;

Yn ofer tywynni mewn gwedd ddigyfartal,

A blodau amryliw yn hulio dy anial,

A nentydd yn siarad ar wely o risial,

A pbob peth yn ddwyfol ond ysbryd y dyn.

"Yn ofer y tardd trwy dy dir heb eu gofyn

Ddillynion per anian yn fil ac yn fyrdd;

Yn ofer y gwisgwyd pob dol a phob dyffryn

A dillad Paradwys yn wyn ac yn wyrdd;

Yn ofer rhoi awen o Nef i dy adar,

A gwythi o berl i fritho dy ddaear;

Yn ofer pob dawn tra mae bonllef a thrydar

Yr angrhed a'i anrhaith yn llenwi dy ffyrdd.

"Dy goelgrefydd greulon wna d'ardd yn anialdir,

Ei sylfaen yw gwaed, a gorthrymder a cham:

Pa oergri fwrlymaidd o'r Ganges {102a} a glywir?

Maban a foddwyd gan grefydd y fam:

Ond gwaddod y gwae iddi hithau ddaw heibio;

O! dacw'r nen gan y goelcerth yn rhuddo,

Ac uchel glogwyni y Malwah {102b} 'n adseinio

Gan ddolef y weddw o ganol y fflam.

"Gobeithiais cyn hyn buasai enw Duw Israel,

A'r aberth anfeidrol ar ael Calfari,

Yn destun pob cerddi o draeth Coromandel,

A chonglau Bengal hyd i eithaf Tickree; {102c}

Ac onid oedd Bramah yn crynu ar ei cherbyd,

Er y pryd y bu Swartz yn cyhoeddi fod bywyd

Yn angau y groes i Baganiaid dwyreinfyd?--

Pan gredodd fy nhad yr hyn ddysgodd i mi. {102d}

"A'th ddoniau yn nwch, ac yn uwch dy sefyllfa,

A'th enaid yn dan o enyniad y Nef,

Cyhoeddaist ti, Heber, yr unrhyw ddiangfa,

Gyda'r un serch ac addfwynder ag ef;

Dyferai fel gwlith ar y rhos dy hyawdledd,

Enillai'r digred at y groes a'r gwirionedd,

Llonyddai'r gydwybod mewn nefol drugaredd;--

Mor chwith na chaf mwyach byth glywed dy lef.

"Doe i felynion a gwynion yn dryfrith,

Cyfrenit elfennau danteithion y nen;

Y plant a feithrinit neshaent am dy fendith,

A gwenent wrth deimlo dy law ar eu pen;

Doe y datgenit fod Nef i'r trallodus--

Heddyw ffraethineb sy' fud ar dy wefus--

Ehedaist o'r ddaear heb wasgfa ofidus,

I weled dy Brynwr heb gwmwl na llen. {103a}

'Fy ngwlad! O fy ngwlad! bu ddrwg i ti'r diwrnod

'Raeth Heber o rwymau marwoldeb yn rhydd;

Y grechwen sy'n codi o demlau'r eulunod,

Ac uffern yn ateb y grechwen y sydd;

Juggernaut {103b} erch barotoa'i olwynion--

Olwynion a liwir gan gochwaed dy feibion--

Duodd y nos--ac i deulu Duw Sion

Diflannodd pob gobaith am weled y dydd."

Yn araf, fy mrawd, paid, paid anobeithio,

Gwnai gam ag addewid gyfoethog yr IOR:

A ddiffydd yr haul am i seren fachludo?

Os pallodd yr aber, a sychodd y mor?

Na, na, fe ddaw bore bydd un Haleluia,

Yn ennyn o'r Gauts hyd gopau Himalaya, {104a}

Bydd baner yr Oen ar bob clogwyn yn India,

O aelgerth Cashgur hyd i garth Travancore.

A hwyrach mai d'wyrion a gasglant dy ddelwau

A fwrir i'r wadd ar bob twmpath a bryn,

Ar feddrod ein Heber i'w rhoi yn lle blodau,--

Ei gyfran o ysbail ddymunodd cyn hyn:

Heber! ei enw ddeffrodd alarnadau,

Gydymaith mewn galar, rho fenthyg dy dannau,

Cymysgwn ein cerddi, cymysgwn ein dagrau,

Os dinodd y gerdd bydd y llygad yn llyn.

Yn anterth dy lwydd, Heber, syrthiaist i'r beddrod,

Cyn i dy goryn ddwyn un blewyn brith;

Yn nghanol dy lesni y gwywaist i'r gwaelod,

A'th ddeilen yn ir gan y wawrddydd a'r gwlith:

Mewn munyd newidiaist y meitr am goron,

A'r fantell esgobawl am wisg wen yn Sion,

Ac acen galarnad am hymn anfarwolion,

A thithau gymysgaist dy hymn yn eu plith.

Llwyni Academus, {104b} cynorsaf dy lwyddiant,

Lle gwridaist wrth glod y dysgedig a'r gwar;

Y cangau a eiliaist a droed yn adgofiant

O alar ac alaeth i'r lluoedd a'th gar:

Llygaid ein ieuenctid, a ddysgwyd i'th hoffi,

Wrth weled dy ardeb yn britho ffenestri

A lanwant, gan gofio fod ffrydiau Caveri

Yn golchi dy fynwent wrth draeth Tanquebar.

Llaith oedd dy fin gan wlithoedd Castalia,

O Helicon yfaist ym more dy oes;

Ond hoffaist wlith Hermon a ffrydiau Siloa,

A swyn pob testynau daearol a ffoes:

Athrylith, Athroniaeth, a dysg yr Awenau,

A blethent eu llawryf o gylch dy arleisiau;

Tithau'n ddi-fost a dderbyniaist eu cedau,

I'w hongian yn offrwm ar drostan y Groes.

Pan oedd byd yn agor ei byrth i dy dderbyn,

Gan addaw pob mwyniant os unit ag ef,--

Cofleidiaist y Groes, a chyfrifaist yn elyn

Bob meddwl a geisiai fynd rhyngot a'r nef:

Yn Hodnet {105} yn hir saif dy enw ar galonnau

Y diriaid ddychwelwyd yn saint trwy'th bregethau--

Amddifad gadd borth yn dy briod a thithau--

Y weddw a noddaist--y wan wneist yn gref.

Gadewaist a'th garant--yn ysbryd Cenadwr

Y nofiaist tros donnau trochionog y mor,

I ddatgan fod Iesu yn berffaith Waredwr

I Vahmond Delhi, ac i Frahmin Mysore;

Daeth bywyd ac adnerth i Eglwys y Dwyrain--

Offrymwyd ar allor Duw Israel a Phrydain--

Yn nagrau a galar Hindoo gallwn ddarllain

Na sengaist ti India heb gwmni dy IOR.

O Gor Trichinopoly, cadw di'n ddiogel

Weddillion y Sant i fwynhau melus hun,

Pan ferwo y weilgi ar lan Coromandel,

Gofynnir adfeilion ei babell bob un;--

Ond tawed ein pruddgerdd am bennill melusach,

A ganodd ein Heber ar dannau siriolach,

Yn arwyl y Bardd a pha odlau cymhwysach

Dilynir ei elor na'i odlau ei hun?

"Diangaist i'r bedd--ni alarwn am danad,

Er mai trigfa galar a niwl ydyw'r bedd;

Agorwyd ei ddorau o'r blaen gan dy Geidwad,

A'i gariad gwna'r ddunos yn ddiwrnod o hedd.

Diangaist i'r bedd--ac ni welwn di mwyach

Yn dringo rhiw bywyd trwy ludded a phoen:

Ond breichiau rhad ras a'th gofleidiant ti bellach,

Daeth gobaith i'r euog pan drengodd yr Oen.

"Diangaist i'r bedd--ac wrth adael marwoldeb

Rhwng hyder ac ofn, os unwaith petrusaist,

Dy lygaid agorwyd yn nydd tragwyddoldeb,

Ac angel a ganodd yr Anthem a glywaist.

Diangaist i'r bedd--byddai'n bechod galaru,

At Dduw y diangaist--y Duw a dy roes:

Efe a'th gymerodd--Efe wna'th adferu

Digolyn yw angau trwy angau y groes."

* * * * *

Gwaith Alun · 第 70 / 79 题