Wele'r Ceidwad gaed yn Meth'lem
Acw'n marw dan ei loes,
A gwyryfon tyner Salem
'N gwlychu a dagrau droed ei groes:
Caua'r haul ei lygaid llachar
Rhag gweld clwyfo'r Sanct ei hun;
Ei ruddfanau sigla'r ddaear,
Cryna pob peth ond y dyn.
Deuwch saint, gollyngwch ddagrau
Uwch trychineb Calfari,
Dros yr hwn a roes ochneidiau
Dan y baich haeddasoch chwi;
Drosoch hidlodd ddafnau heilltion
Is arteithiau gwg y nen,
Nid o ddwfr, ond gwaed ei galon,
Yna trengodd ar y pren.
Dyma dristwch heb ei debyg,
Gras a chariad pur y'nglyn,
Duw'r gogoniant dan y dirmyg,
Ac yn marw i brynu dyn:
Ond wele achos llawenychu!
Testun can dragwyddel fydd,--
Iesu'r Ceidwad sy'n dadebru
'N gynnar ar y trydydd dydd.
Gwelwch fel mae'n concro angau!
Syllwch ar ei ddwyfol wedd!
Grym ei fraich, a gair ei enau,
Sydd yn dryllio bolltau'r bedd:
Llengau'r nef, anrhaethol nifer,
A'i gwarchodant tua'i wlad--
Rhwygai cerddi yr ehangder,
Cerddi croeso i lys ei Dad.
Bellach, saint, eich dagrau sychwch,
T'rewch y gu dragwyddol gan,
C'weiriwch eich telynau, cenwch
Wyrthiau eich Gwaredwr glan:
Dwedwch iddo fathru'r gelyn,
'Speilio lluoedd certh di ri',
T'wyso angau du mewn cadwyn,
A chysegru'r bedd i chwi.
Bloeddiwch, 'Ryfedd Frenin Sion,
Doed y ddaear dan dy iau!
Ganwyd ti'n Waredydd dynion,
Wyt yn gadarn i iachau.'
Gofynnwch wedyn i'r anghenfil,
'Ple mae'th golyn oer yn awr?
Fedd ymffrostgar, ddu dy grombil,
P'le mae'th fuddugoliaeth fawr?'