Sacro ac Ills.^mo Priuato Consilio.
_Ant. Perez._
Cum ex infirmitate jaceam in lecto, nec possim hac de caussa
personaliter comparere ante vos Ills.^mi viri ausus sum hæc verba
ad vos mittere, preter sententiam vnius ex grauioribus causidicis
totius curiæ Parisiensis ne mutus Judicer. Scilicet debere ante
poni sacro isti priuato consilio in reuocatione legum Galliæ quam
continent litteræ Regis in fauorem de Piraneau, reuocari etiam
gratiam factam peregrino viuenti sub custodia, & protectione
christianiss. Mag.^tes Sciente tota Europa. Semper que fuisse
habitam in summo pretio dignitatem regiam in promissis prestandis,
saltem satisfaciendis quando aliquid forte contra leges
promisserunt.
Quanto magis in gratia contra leges reuocanda? Illud etiam me nolle
litigare, consulto tamen prius rege a sacro suo consilio, si adhuc
intercedat vltima & absoluta illius voluntas, sed ei cedere & que
liberaliter mihi concessit liberaliter illi redere. Sed humiliter
peto, vt hec mea berba referantur regi, sicut ille alter, qui
prouocauit a Cesare dormiente ad Cesarem non dormientem: a Rege non
bene informato ad Regem bene informatum. Credibile est enim tantum
Regem rationem, Justitiam, suamque authoritatem antepositurum
voluntati propie, nedum a liene.
_Ant. Perez._
(En la cubierta.) Sacro ac Ills.^mo Consilio.
_Ant. Perez._
Bibl. Nac. de París, Fr., 3.652, fol. 18. Colección Morel Fatio, núm.
XLV.