Quod summum formæ decus est, cecidere capilli,
Vernantesque comas tristis abegit hyems
Nunc umbra nudata sua jam tempora moerent,
Areaque attritis nidet adusta pilis.
O fallax natura Deum! quæ prima dedisti
Ætati nostræ gaudia, prima rapis.
Infelix modo crinibus nitebas,
Phoebo pulchrior, et sorore Phoebi:
At nunc lævior aëre, vel rotundo
Horti tubere, quod creavit unda,
Ridentes fugis et times puellas.
Ut mortem citius venire credas,
Scito jam capitis perisse partem.