Mi ge’s rywfent o wybodaeth hefyd o’r peryglon a’r ofnadwyeth sy’n

gysylltiedig â gwrthdrawiad ar y môr. Tua deg o’r gloch y nos ydoedd, ac

yr o’em yn tynu at _Algiers_. Yr oedd y’noson dawel, braf, heb gwmwl

uwchben, heb dòneg odditanodd, na digon o chwa’n pasio heibio i symud

blewyn o’ch gwallt. ’Ro’wn i yn ystafell y siart hefo’r cadben, a’r prif

swyddog ar ei wyliadwrieth ar y bont. Mi ddigwyddes droi fy mhen ar

ganol siarad, a gwelwn y drws yn cael ei gil-agor yn araf, a bys yn

amneidio ar y cadben. Gwelodd y cadben ef hefyd, ac allan ag e’n union.

Wrth iddo agor y drws yn lletach, dyna lle’r oedd gwyneb y prif swyddog

fel gwaith sialc ar bared ddu. Ffroenes beryg’ yn union. Es ine allan, a

beth a weles ond llong anferth yn d’od tuag atom ar ein llwybr, heb ond

ryw haner chwarter milldir rhyngom â hi. Hi ddeue i lawr arnom heb newid

dim ar ei chwrs, fel pe na bai neb wrth y llyw, nac ar y wyliadwrieth.

Arosasom, a swniwyd yr arwydd o beryg’. Wedi i’n peiriane ni sefyll,

clywn beiriane’r llong arall yn curo’n uchel, ac yn uwch, a’r sŵn yn

disgyn ar fy nghlustie fel sŵn ffust y ’sgubor gynt, wrth ddisgyn ar y

llawr-dyrnu. Nid o’wn wedi clywed rheiny er pan o’wn yn grwt gartre’;

ond daethant i’m cof ar ganol Môr y _Canoldir_, dros gyfandir o bymtheg

mlynedd ar hugen. Wrth glywed y corn yn crïo allan, daeth y dynion i’r

dec yn dyrfa—y rhai oedd wedi myn’d i’w gw’lâu’n d’od yn eu cryse, a’u

gwynebe’n wynach na’r pilin oedd am danynt: oblegid dychryn mawr y

morwr, pan ar y môr, yw gwrthd’rawiad. Ar ol iddi dd’od mor agos atom ag

y medre ’mron, heb daro’n ein herbyn, mae’r fileines, yn lle cymeryd ei

llwybr prïodol, yn croesi pen blaen ein llong ni, yn cymeryd yr ochr

chwith yn lle’r ochr dde, ac yn diflanu i’r nos. Pe baem ni wedi

cyd-symud, a chadw ein hochr ein hun, i’r gwaelod yr aem yn anocheladwy.

Wrth basio, taflodd rhywun lenllïan mawr dros ei hymyl i guddio’i henw.

Gwaeddodd y cadben allan yn ddigon uchel iddynt glywed:

“_You deserve to be shot!_” Nid oedd y’mhell o’i le. Y tebygrwydd yw fod

yno ddawnsfa’n cymeryd lle, ac iddi brofi’n ormod o demtasiwn i’r

swyddog oedd ar y wyliadwrieth. Dyna fel y mae llawer llong y’myn’d i’r

gwaelod, heb neb ar ol i fynegi’r hanes. Es i’r gwely’n fuan wed’yn dan

ddiolch am y waredigeth; ond am y peryg’ y breuddwydiwn.

Chwi gofiwch imi fyn’d heibio Craig _Gibraltar_ yn y nos pan es allan,

ac mai’r help a gefes i ymgynal dan y siomedigeth oedd cofio y b’aswn,

os arbedid fi, yn d’od y ffordd hono eilweth wrth ddychwelyd. Yr oedd

pellder o ddeugen milldir rhyngom â hi pan welsom hi gynta’. Fel y deuem

y’nes ati, enille arnom fel y _Pyramidie_. _Pyramid_ y môr oedd hon, ac

o waith natur. O’r diwedd, yr ydym yn ei gwynebu, ac y’morio o fewn

haner milldir iddi. Craig anferth ydyw, yn codi’n syth o’r mor i ganoedd

o droedfeddi o uchder, ac yn dinystrio pob gobeth i neb fedru ei dringo

byth o’r gogledd nac o’r dwyren. Ar yr ochr orllewinol, llithra i lawr

yn raddol i’r bau, lle mae tre’ _Gibraltar_ yn gwynebu tref _Algeciras_

yr oehr arall. Gysylltir y graig â thir _Sbaen_ gan lain main ac isel o

dir a elwir “Gwlad Neb”—tir canolog, yn wleidyddol a daearyddol. Ni

pherthyn i _Sbaen_ na _Pryden_; a d’wedir nad yw’r bobl sy’n byw yma’n

talu rhent na threth. Hapus dyrfa! Dan y graig angore llong ryfel, ac yn

y bau rhifes ddeuno. Gweles fâd _torpedo_ yn hwylio tuag at y gynta’.

Darn hir, cul, bâs, main, a thywyll oedd, yn symud yn ddistaw a chyflym,

a’i osgo’n d’we’yd taw crëadur peryg’ i ymhel âg ef ydoedd. Gwelir

cyflegre ’mhob man ar goryn a gwyneb y graig, ac y mae’r nifer luosoca’

o’r golwg. Mae _Ceuta_’r ochr arall i’r Culfor. Perthyna hono i _Sbaen_,

fel ad-daliad am golli _Gibraltar_, ac y mae’n dre’ dlos dros ben. Nid

oes ond tua saith milldir rhyngddynt. Tery’r Graig y meddwl dynol â

syniad diapêl am allu _Pryden Fawr_. Teimlwn yn falch wrth basio fy mod

yn _Brydeiniwr_, yn enwedig pan gofiwn fod holl alluoedd y lle at fy

ngwasaneth i i’m hamddiffyn, pe bydde taro. Bu adeg pan oedd _Sbaen_ yn

brif allu’r Cyfandir, os nad y byd; ond heddyw, delir ei thrwyn ar y

maen llifo gan y _Sais_. Oni bai hyny, gwae fydde i _Ewrop_. “_England,

with all thy faults, I love thee still._” Yr wyf yn ddigon o _Gymro_ i

gydnabod rhagoriaethe fy nghymydog heb genfigenu wrthynt. Nid oes

gyffelyb iddi y’mysg holl wledydd y byd. Y feddyginieth ore’ i

wrthweithio rhagfarn gwrth-_Brydeinig_ yw myn’d allan i wel’d ei gallu

yn y Trefedigaethe. Fynycha’, y bobl sy’n rhegi eu gwlad yw’r bobl sy’n

byw ar hyd eu hoes o fewn golwg i ffumer y tŷ lle ganed hwy. “Duw

Gadwo’r Brenin.”

Mi gefnes ar yr _Aifft_ gan deimlo ’mod i’n cefnu ar olion gwareiddiad a

ragore mewn rhyw bethe ar wareiddiad yr ugeinfed ganrif. Ond beth yw

gwareiddiad heb Gristionogeth? Bedd wedi ei wyngalchu, a’i du fewn yn

llawn malldod a melldith—addurniade gwychion ar gorff marw—crochan

wedi ei baentio, ac angeu’n byw ynddo. Ni fedr gwareiddiad heb

_Grist’nogeth_ waredu na phobl, na chenedl, na gwlad. B’le mae _Rhufen_

a’i gallu heddyw? B’le mae _Carthage_, ei gwrthymgeisydd mewn awdurdod?

B’le mae _Assyria_ a _Babilon_? B’le mae _Groeg_ a’i cherflunieth, ei

hyodledd, a’i philosophi? Y gwledydd mwya’ gwâr y t’w’nodd haul Duw

arnynt erioed—pa le y maent? Eu gwareiddiad nis achubodd hwynt, a’u

hathrylith nis cadwodd hwynt yn fyw. Dïolch i Dduw am wareiddiad, ond

dïolch yn fwy am Gristionogeth.

Am y gweddill o f’anturiaethe y’nhir _Ham_, onid ydynt i’w cael ar gof a

chadw erbyn dydd datguddio?

* * * * *

GWRECSAM: ARGRAFFWYD GAN HUGHES A’I FAB.

* * * * *

Transcriber’s Notes:

Spelling and punctuation have been left as in the original. Some

illustrations have been moved slightly from their original positions to

keep paragraphs intact.

[End of _I’r Aifft Ac Yn Ol_ by D. Rhagfyr Jones]

I'r Aifft Ac Yn Ol · 第 8 / 8 段