Met de hierboven afgebeelde balans voor keukengebruik kunt ge zonder
gewicht wegen, door middel van een pollepel, die tegelijk het juk
en de schaal uitmaakt en eene schuimspaan, die het verschuifbare
gewicht vervangt.
Eene ijzeren vork rust met twee tanden op twee naalden, welke
loodrecht in de kurk van eene flesch zijn gestoken; het andere
einde van de vork is met een stuk kurk in den haak van den pollepel
vastgeklemd. De schuimspaan wordt met den haak over den steel van
den pollepel gehangen, en men schuift haar daarover heen en weer,
totdat de steel horizontaal staat, als het geheele toestel in rust
is; hiertoe kan men zich bedienen van eene horizontale lijn, welke
men achter het toestel op den muur getrokken heeft.
De plaats, waar nu de schuimspaan den steel van den pollepel aanraakt,
merkt men met inkt en zet daarbij het cijfer 0. Daarop plaatst men
midden in den lepel een gewicht van een 1 KG en schuift de schuimspaan
achteruit totdat het evenwicht hersteld is. Hier plaatst men op de
bovenzijde van den steel weer een merk, zet daarbij 1 KG, en verdeelt
den afstand tusschen 0 en 1 in 10 gelijke deelen, welke ieder met
een gewicht van 100 G overeenkomen.
Om het merk voor 2 KG te verkrijgen plaatst men 2 KG in den lepel en
handelt verder als voren, m. d. v. dat de ruimte tusschen 1 en 2 ook
weder in 10 deelen verdeeld wordt.
Door middel van deze graadverdeeling zal de keukenmeid met deze unster
haar boter of suiker kunnen afwegen.
Als goudschaaltje durf ik deze inrichting niet aanbevelen, maar voor
keukengebruik kan zij, bij gebrek aan eene andere balans, misschien
eenige diensten bewijzen.