"Mijne Heeren, ik zal niet langer misbruik maken van uwe aandacht; het
werktuig, dat gewis uwe hooggewaardeerde goedkeuring zal wegdragen,
is het allernieuwste wonder op het gebied der optica; het is de
postoscoop, of toestel om achter zich te zien: vandaar de naam "oog
op den rug," zooals sommigen liever zeggen.
Ik zal u niet vermoeien met de beschrijving van het mechanisme en de
inrichting van mijn instrument, maar ik zal er eenige proeven mede
doen, om u te laten zien, hoe voortreffelijk het werkt. Zonder mij om
te keeren zal ik u zeggen, wat er achter mij gebeurt. Ik begin:--Daar
gaat een heer met een parapluie over het trottoir;--nu zie ik twee
politieagenten achter een huurrijtuig;--nu weer eene dikke juffrouw
met een zwarten zak in de hand...
"Het is haast niet te gelooven, Mijne Heeren, dat ge voor één stuiver
het zoo heerlijk gezichtsvermogen kunt versterken met een derde oog,
dat u in staat stelt achter u te zien, zonder dat men het bemerkt! Als
er nog liefhebbers zijn, de prijs is, zooals ik u gezegd heb, maar
één stuiver of vijf centen."
Ge bezwijkt voor het redenaarstalent van den schorren, niet al
te zindelijken industrieel, die u voor een stuiver het kostbare
werktuig schenkt, en ge bemerkt, dat het niets anders is, dan een
klein kartonnen doosje, aan een der einden open, en met een gat in
een der zijwanden, en waarin een rechtopstaand spiegeltje volgens de
diagonaal van het doosje geplaatst is.
De waarde van het geheel is nog geen cent; maar... iedereen moet leven!
Dat neemt niet weg, dat het denkbeeld om achter zich te zien met behulp
van een spiegel, die onder een hoek van 45° staat, niet onaardig is;
mochten er daarom onder onze lezers sommigen zijn, die, zonder zich met
den marktschreeuwer in te laten, het toestelletje wenschen te bezitten,
dan kunnen ze het zelf maken naar de teekening op onze afbeelding,
waar het in natuurlijke grootte is voorgesteld.