Choro de Pasture, Choro de guardia,
Montano, e Mertillo.
O Figlia a lo grà Gioue,
O sore de lo Sole, ch'à lo munno
Daie puro luce, e sì Frebbo secunno.
Ch.g. Tu che nce daie la vita,
Quann'esce abbota, abbota,
Cacce lo caudo de lo fratre tuio,
E pò daie frisco à nuie.
Sempre mezzana sì da la natura.
Tu puorte ne la terra la verdura,
Ngrasse le bacche, e lluommen'arricchisce,
E lo maro ammollisce,
Ammolliscete mò Sià Dea cortese,
Fance quarche piatate,
No nfa che chesta terra sia sporchiata.
Ch.p. O figlia a lo grà Gioue,
O sore de lo Sole, ch'à lo munno
Daie puro luce, e sì Frebbo secunno.
Mon. Nnerezzate l'autare
O de la guardia, e buie
Pasture a la grà Dea,
Deuotamente auzanno,
Chiammatela cantanno.
Ch.p. O figlia a lo grà Gioue,
O sore de lo Sole, ch'a lo munno
Daie puro luce, e sì Frebbo secunno.
Mon. Scostateue no poco
Pasture, e serueture, e nò n venite
Si nò nsentite, ch'io ve chiamma forte.
Giouane vertoluso,
Che pe dà vit'ad autro, muore tune,
Muore, ca sì balente, sulo eie
Vno sospiro à te, ma a l'autre è assaie;
O armo de grann'ommo,
Che co la morte toa te faie mmortale,
Saie che se diciarrà, tìenelo cierto,
Da mò pe ffi a la fine de lo munno,
Mertillo è stato asempio de la fede,
Legga chi nò lo sape, ca lo bede.
Ma perche bò la legge
Ch'a assierue lo selentio mente muore,
Primma che te nnenucchie a chist'autare?
Dì se t'accorre niente, e pò stà zitto.
Mir. Patre mio caro, e se patre te chiammo,
Nò nporta ca mm'accide, sò contento.
Lasso lo cuorpo nterra,
E ll'arm'ad Amarille vita mia.
Ma, oimè, s'essa moresse, quale parte
De mè restarria viua?
o che morì gostuso quanno sulo
Moress'io, e no essa,
Ca si more essa, more ll'arma mia.
(Che nò nsia maie, guard'arrasso sia)
Ma se piatate mmereta, chi more
Pe soperchia piatà; patre coriese
Fà chella campa, ed io
Co sta bona speranza mme ne vaga
A pagà lo destino, e la moneta
Sia Morte, patre caro.
Ma quanno pò sò muorto
Me conciede, ch'io campa dou'è essa?
Co ll'arma sulo, ma nò co lo cuerpo,
Pocca la varca mia voca a sto puerto.
Mon. Pe bregogna nò nchiagnio, e no nsospiro,
"O carne d'ommo, e commo sì mmollecchia.
Figlio stà de buon'armo; e quanto vuoie
Te mprommetto e fare; e pe sta capo
Te iuro, e co sta mano te do fede.
Mir. Mo moro conzolato.
A tè bengo Amarille,
Recipete Mertillo
De lo FIDO PASTOR l'arma te piglia
E co la nomme d'Amarille mmocca,
Fornesco lo parlare, e me nnenocchio,
Laso la vita, e m'abbraccio a la morte.
Mo. Che nò nse tarda chiù, Menistre a buie,
Allummate lo fuoco,
E iettatence dint'aggienzo, azzone
L'addore corra nfi a la granne Dea.
Ch. p. O figlia a lo Siò Gioue,
O sore de lo Sole, ch'a lo munno
Daie puro luce, e sì Frebbo secunno.