SCENA TERZA

Choro de Pasture, Choro de guardia,

Montano, e Mertillo.

O Figlia a lo grà Gioue,

O sore de lo Sole, ch'à lo munno

Daie puro luce, e sì Frebbo secunno.

Ch.g. Tu che nce daie la vita,

Quann'esce abbota, abbota,

Cacce lo caudo de lo fratre tuio,

E pò daie frisco à nuie.

Sempre mezzana sì da la natura.

Tu puorte ne la terra la verdura,

Ngrasse le bacche, e lluommen'arricchisce,

E lo maro ammollisce,

Ammolliscete mò Sià Dea cortese,

Fance quarche piatate,

No nfa che chesta terra sia sporchiata.

Ch.p. O figlia a lo grà Gioue,

O sore de lo Sole, ch'à lo munno

Daie puro luce, e sì Frebbo secunno.

Mon. Nnerezzate l'autare

O de la guardia, e buie

Pasture a la grà Dea,

Deuotamente auzanno,

Chiammatela cantanno.

Ch.p. O figlia a lo grà Gioue,

O sore de lo Sole, ch'a lo munno

Daie puro luce, e sì Frebbo secunno.

Mon. Scostateue no poco

Pasture, e serueture, e nò n venite

Si nò nsentite, ch'io ve chiamma forte.

Giouane vertoluso,

Che pe dà vit'ad autro, muore tune,

Muore, ca sì balente, sulo eie

Vno sospiro à te, ma a l'autre è assaie;

O armo de grann'ommo,

Che co la morte toa te faie mmortale,

Saie che se diciarrà, tìenelo cierto,

Da mò pe ffi a la fine de lo munno,

Mertillo è stato asempio de la fede,

Legga chi nò lo sape, ca lo bede.

Ma perche bò la legge

Ch'a assierue lo selentio mente muore,

Primma che te nnenucchie a chist'autare?

Dì se t'accorre niente, e pò stà zitto.

Mir. Patre mio caro, e se patre te chiammo,

Nò nporta ca mm'accide, sò contento.

Lasso lo cuorpo nterra,

E ll'arm'ad Amarille vita mia.

Ma, oimè, s'essa moresse, quale parte

De mè restarria viua?

o che morì gostuso quanno sulo

Moress'io, e no essa,

Ca si more essa, more ll'arma mia.

(Che nò nsia maie, guard'arrasso sia)

Ma se piatate mmereta, chi more

Pe soperchia piatà; patre coriese

Fà chella campa, ed io

Co sta bona speranza mme ne vaga

A pagà lo destino, e la moneta

Sia Morte, patre caro.

Ma quanno pò sò muorto

Me conciede, ch'io campa dou'è essa?

Co ll'arma sulo, ma nò co lo cuerpo,

Pocca la varca mia voca a sto puerto.

Mon. Pe bregogna nò nchiagnio, e no nsospiro,

"O carne d'ommo, e commo sì mmollecchia.

Figlio stà de buon'armo; e quanto vuoie

Te mprommetto e fare; e pe sta capo

Te iuro, e co sta mano te do fede.

Mir. Mo moro conzolato.

A tè bengo Amarille,

Recipete Mertillo

De lo FIDO PASTOR l'arma te piglia

E co la nomme d'Amarille mmocca,

Fornesco lo parlare, e me nnenocchio,

Laso la vita, e m'abbraccio a la morte.

Mo. Che nò nse tarda chiù, Menistre a buie,

Allummate lo fuoco,

E iettatence dint'aggienzo, azzone

L'addore corra nfi a la granne Dea.

Ch. p. O figlia a lo Siò Gioue,

O sore de lo Sole, ch'a lo munno

Daie puro luce, e sì Frebbo secunno.

Il pastor fido in lingua napolitana · 第 52 / 64 题