Am. Cò mmico ammore nce perde lo tiempo.
Mer. Io la vita cod'isso perdarraggio.
Am. Donca nò ncè remmedio pe ssò male.
Mer. Lo remmedio mio sarrà la morte.
Am. La morte? ora mò siente, e fa ch'assempio
Te siano ste parole; Io buono saccio
Lo morì de vui'autre, ch'è chiù priesto
Squaso de nnammorato senz'affetto,
Ca de morire pò ve nne guardate.
Ma se puro crapiccio
Fosse trasuto dintr'a sso ceruiello
De morì, nò lo fare?
Azzò che nò nse dica,
Ca so stat'io la causa de ssa morte.
Campa se mme vuoie bene;
Ma lontano da mè: se chesto faie,
E signo ca tu saie;
Operare ssò nciegno,
Studia de nò nbenireme chiù nnante.
Mer. O settentia de tuesseco,
Commo voglio campare
Senze la vita, e commo
Nò nbuoie che mora, se mme cacci, e comme?
Am. Scumpe Mertillo; è tiempo,
Che te nne vaie, ca troppo nce ssi stato.
Va vattenne à trouare
La compagnia de llautre nnamorate.
Che songo sbenturate,
Llà te puoie reposare,
O te puoie medecare ssa feruta
C haie dinto de lo core,
Ca nò nsi sulo a chiagnere d'ammore.
Mer. O dogliosa partuta
Che ll'arma haie sheuoluta,
Me ne parto, e nò mmoro; e puro prouo
La pena de la morte,
E sento a lo partire
N'aiuto à lo morire,
E dace a lo dolore
Vita, pe fa morì sempre stò core.