Medicatio vaginismi examen expertum supponit et quandoque scrutinium

endoscopicum vesicae urinariae. Fissurae in ano, endometritis

chronica, urethritis granosa circa cervicem vesicae urinariae, causae

principales sunt vaginismi, et istae {333} causae sanabiles sunt.

Inflammatio acuta vulvae, vaginae, uteri, tuborum aut ovariorum,

carunculae urethrales, urethritis, fissurae cervicis vesicae

urinariae, haemorrhoides, fissurae recti, coccygodinia, ulcera uteri

et amotio uteri vel ovariorum e loco debito, possunt tantum dolorem in

coitu infligere ut mulier practice impotens fiat. Morbi autem isti

fere omnes medicabiles sunt, sed tamen aliqui omnino pervicaces sunt.

In vaginismo hysterico et in aliis casibus insanabilibus intromissio

fieri potest ope chloroformi ad evitandum divortium.

4. Quando uterus prolabitur vel cervix producitur ita ut copula

impossibilis sit, chirurgus mederi potest.

5. Atresia vaginae est occlusio vaginae in longum perfecta vel

imperfecta. Nullum orificium invenitur. Congenita esse potest, et tunc

plerumque desunt omnia organa generativa. Atresia etiam consequitur

vulnera et inflammationes morborum, ut diphtheritis et scarlatina.

Ubi atresia per totam vaginam extenditur nullum datur medicamentum, et

impotentia absoluta et perpetua adest. Labia adhaerentia separari

possunt.

6. Aliquando sed perraro vagina in rectum aperit. Possibilitas

removendi impotentiam e loco orificii vaginae pendet.

7. Arctatio vaginae oritur ex causis atresiae, et remotio conditionis

quum impotentia inducat impossibilis esse potest.

8. Tumores pudendi, vaginae et recti, hypertrophia labiorum et

clitoridis, et elephantiasis labiorum copulam impedire possunt. Alii

tumores et hypertrophiae removeri possunt, alii autem insanabiles

sunt.

9. Dantur perversitates sexuales quae viros impotentes reddunt, et

haec aliquando in mulieribus inveniuntur. Tales sunt Sadismus,

Masochismus, et gradus Sodomiae praeter primum. Isti morbi animi

causae sunt impotentiae in muliere propter aversionem ejus virorum

etiamsi physice potens sit. Vix in matrimonium iniit talis mulier, et

igitur perversitates istae parvi momenti relate ad mulieres, relate

autem ad viros magni momenti sunt. De his quid infra dicendum erit.

10. Senectus nunquam reddit mulierem impotentem, virum autem reddit.

Etiamsi nihil ad impotentiam pertineat, hic {334} juvat dicere in

locis temperatis terrae parturitionem maxima ex parte desinere anno a

natu quadragesimo-quinto. Cessare potest anno vicesimo-octavo, et

perstare post annum quinquagesimum. J. Whitridge Williams

(_Obstetrics._ Neo-Ebor. 1903), casum citat mulieris quae anno

sexagesimo-tertio aetatis puerum vicesimum-secundum peperit et postea

menses aderant. Parturitio aliquando decem vel duodecim annos post

ultimos menses evenit.

Nunc, estne mulier ovariis carens impotens? Nullo modo: sterilis

tantum est. Nam (1) Congregatio S. Officii in matrimonium duas

mulieres ovariis orbatas inire permisit. (2) Talis mulier capax est

copulae carnalis aeque ac mulier habens ovaria, et moralistae omnes

concedunt nil amplius requirendum ut matrimonium validum fiat. (3) Si

talis mulier impotens sit omnis mulier insanabiliter sterilis impotens

esset, et discrimen a moralistis prolatum impotentiam inter et

sterilitatem nugatorium esset et puerile. Mulier in qua tubi

Fallopiani occludantur sterilis est perpetuo; idem dicendum de muliere

habente uterum infantilem, vel ovaria rudimentaria, vel ovaria

morbida, et ita porro. Nemo autem tales tanquam impotentes unquam

tenet.

Aliquando mulier ovariis orbata sensationem sexualem possidet, vulgo

autem non possidet. In utroque casu tamen remedium idem

concupiscentiae mari perstat, et hoc sufficit pro viro ut matrimonium

validum sit. Huc accedit, relate tum ad mulierem tum ad virum, quod

duo fines intrinseci essentiales matrimonii, et fines sufficientes

juxta S. Alphonsum, adsint, scilicet, traditio mutua cum obligatione

et possibilitate reddendi debitum, et vinculum indissolubile.

Si in tali muliere existat sensatio sexualis, pro ea remedium

concupiscentiae habetur, sin minus, dantur saltem duo fines

essentiales intrinseci matrimonii. Re quidem vera mulier carens

ovariis et eodem tempore expers sensationis sexualis differt a muliere

quae parturit sed sine sensatione sexuali est; nihilominus semper

manent illi ovariis carenti duo fines essentiales intrinseci

matrimonii.

Vetula communiter nequit parire et expers sensationis sexualis est,

sed licite matrimonium contrahit. Conditio vetulae est eadem ac

conditio mulieris ovariis orbatae. Lehmkuhl {335} (_Amer. Ecc. Rev._

vol. 28, n. 3), in hanc assertionem urget excisionem ovariorum esse

quid "positive actum contra primarium matrimonii finem," quum senectus

conditio naturalis sit Chirurgus honestus aut inhonestus nunquam

removet ovaria ut conceptio evitetur; operatio enim nimis periculosa

est. Removentur ovaria primario ad morbum gravem medendum, et

sterilitas consequens intenditur tantum per accidens. Remotio

ovariorum igitur est quid _per accidens_ actum contra "primarium finem

matrimonii," (et iste non est finis essentialis intrinsecus) seu

generationem prolis; et nihil refert etiamsi positive actum esset si

non sit in fraudem legis. In casu mulieris habentis ovaria

rudimentaria et nullam sensationem sexualem (casus enim quandoque

contingit) quid sit "positive actum contra primarium finem

matrimonii"? Estne una lex pro ista a natura castrata et alia pro

muliere a chirurgo castrata et tertia pro vetula senectute castrata?

Inter ovaria et testiculos analogia est, etiamsi obstet D. Bossu,

medicus Gallicus, a Professore Hild (_Amer. Ecc. Rev._ vol. 28, n. 1)

et Eschbach citatus. Demptis ovariis sensatio sexualis destruitur haud

secus ac quum testiculi removeantur, sed analogia incompleta est et

claudit. Eunuchus insuper incapax est communiter intromissionis, et

semper inseminationis. Moralistae vulgo docent inseminationem

essentialem esse copulae carnali. Utcumque de inseminationis

necessitate veritas sit (de qua infra) eunuchus nequit satisfacere

primo matrimonii fini essentiali intrinseco, mulier expers ovariis

satisdare potest.

Carentia aut occlusio tuborum Fallopianorum sterilitatem insanabilem

efficit, sed usque adhuc nemo tenet illam carentiam vel occlusionem

esse impotentiam. Conditio quoad potentiam generandi eadem est ac in

carentia ovariorum, sensationem autem sexualem proprie carentia

tuborum non efficit. Idem omnino dicendum est de carentia uteri. Si

vagina remaneat capax talis mulier copulae carnalis est.

Mulier igitur impotens est sub lege ecclesiastica tantum in quinque

casibus:

(1), ubi atresia vaginae aut adhaesio labiorum insanabiles sunt: haec

atresia et adhaesio raro inveniuntur;

{336}

(2), in casu rarissimo in quo vagina in rectum aperit insanabiliter;

(3), ubi arctatio vaginae immedicabilis sit: haec rara est;

(4), quando adsunt tumores maligni aut incrementa morbida quae

nequeant removeri;

(5), in casibus defeminationis aut Urningismi (de quibus infra).

Sadismus et Masochismus et aliae perversitates sexuales ita

infrequenter observantur, in gradu saltem in quo impotentiam creant,

ut negligi possint.

II. _Impotentia Maris._ Tractus genitalis viri, a testiculis ad meatum

urinarium seu orificium penis, ad centimetra 81 (uncias fere 32)

extenditur. Ex testiculis chorda spermatica per inguen infra cutem

transit, murum abdominalem penetrat per annulum inguinalem, et sub

vesica urinaria urethram juxta cervicem vesicae intrat. Semen non ex

uno fonte provenit. Secretio ista fluida est et cinerea, partim ex

testiculis qui in scroto sunt oriens et partim ex vesiculis

seminalibus, prostate, glandulis Cowperi, et folliculis cryptisque

urethrae, quae omnia extra scrotum sunt. Elementum essentiale in

semine cellulae sunt quae spermatozoa vocantur, et haec ex testiculis

proveniunt. Locomotionis potentiam habent spermatozoa et in

foecundatione ovum penetrant. Secretio glandularum quae spermatozoa

fert alkalina est et removet aciditatem urinae; acidus enim

spermatozoa destruit.

Erectio penis praecedit ejectionem seminis, et centra nervosa

erectionis et ejectionis in chorda spinale apud lumbos sunt. Erectio

effectus est dilatationis arteriarum penis et occlusionis venarum quae

congestionem sanguinis efficiunt; postea musculi perineales aliique

musculi erectionem perficiunt.

Impotentia maris in tria genera dividi potest; videlicet: Impotentia

Psychica, Impotentia Atonica, Impotentia Organica:

I. Impotentia Psychica.

Species:

(1), Impotentia Psychica absoluta aut relativa;

(2), Sadismus;

(3), Masochismus;

(4), Fetichismus;

{337}

(5), Eviratio;

(6), Urningismus;

(7), Sodomia cum horrore;

(8), Gynandria;

(9), Metamorphosis Sexualis Paranoica;

(10), Anaesthesia Sexualis;

II. Impotentia Atonica.

Species:

(1), Impotentia Paralytica;

(2), Impotentia e venenis;

(3), Impotentia ex irritatione.

III. Impotentia Organica.

Species:

(1), absentia penis;

(2), penis multiplex;

(3), hypertrophia aut magnitudo penis vel praeputii;

(4), penis rudimentarius;

(5), adhaesio penis scroto, ingueni vel abdomini;

(6), hypospadias et epispadias;

(7), distortiones penis ex podagra, lue, rheumatismo, gonorrhoea;

(8), aneurysma corporum cavernosorum et varix venae dorsalis penis;

(9), frenum nimis curtum;

(10), anchylosis articulamenti coxendicis et abdomen permagnum;

(11), tumores et incrementa morbida circa genitalia, sicut herniae,

hydrocele, haematocele, elephantiasis, lipoma, carcinoma, sarcoma,

cystoma, enchondroma et fibroma;

(12), phthisis testiculorum et varicocele;

(13), anorchismus et castratio;

(14), prostratitis chronica;

(15), senectus;

(16), aspermia.

I. Impotentia Psychica.

1. Impotentia psychica ea est quae ex coercitatione inhibente cerebri

in centrum genito-spinale exercitata devenit. "Impotentia ex

maleficio" veterum moralistarum est. Timor, luctus, gaudium magnum, et

aversio hanc impotentiam psychicam efficiunt. Quandoque {338} nuper

maritus propter excitationem passionis ejectionem praecocem vel

erectionem debilem vel nullam habet. In his casibus impotentia

temporanea est si medicus peritus prudensque sit. Haec impotentia

relativa esse potest.

2. Sadismus. Haec paraesthesia sexualis et aliae perversitates ex

excessu venereo deveniunt et impotentiam gignunt. Sadismus nomen habet

a quodem libidinoso Gallico marchione de Sade, saeculo duodevicesimo

vigente. Datur libido magna erga alium sexum sed cum crudelitate in

objectum uriginis, quae crudelitas usque ad homicidium cum mutilatione

frequenter extendit, vel saltem adesse debet humiliatio personae

amatae.

Sadistae erant Nero et Tiberius; et exemplum infame erat Giles de

Laval, qui A.D. 1440, supplicium capitis affectus est, post

trucidationem Sadisticam fere 200 liberorum inter octo annos.

Occisiones apud White Chapel Londini probabiliter Sadisticae fuerunt.

Sadista impotens est exceptis casibus in quibus crudelis vel saltem

contumeliosus simul esse potest. Haec crudelitas gradus habet a

Sadismo symbolico, in quo crudelitas simulatur, vel mere dramatica

est, per contumeliam veram usque ad homicidium et anthropophagiam.

Formae etiam bestiales et sodomiticae inveniuntur. Sadista nullo modo

tanquam semper insanus considerari debet, species autem suae pessimae

paranoicae sunt, et degeneratio neurotica frequens est in familiis

Sadistarum.

Sadismus maris frequens est, sed Kraft-Ebing (_Psycopathia Sexualis_,

Philadelphiae, 1893) tantum duos casus inter mulieres invenit.

Fictiones antiquae de Lamiis et Marmolycibus ex actibus mulierum

Sadisticarum ortae sunt.

Necrophilia, seu libido erga cadavera cum propensione ad mutilationem,

species est Sadismi quae vulgo paranoica est.

3. Masochismus. Haec degeneratio nomen habet a fabularum scriptore

Sacher-Masoch. Conditio est Sadismo contraria. Masochista uriginem

habet magnam uti Sadista, et nulla datur potentia sexualis sine

crudelitate vel humiliatione; crudelitas autem vel humiliatio in

Masochistam ipsum vertenda est. Hic homicidium non intrat.

Masochismus, natura sua passiva, vitium feminarum esse debet, sed

solummodo {339} casus unus in muliere inventus est a Kraft-Ebing.

Valde communis est inter mares.

Masochismus Larvatus est species hujus degenerationis in qua sordes

physicae sordibus adduntur moralibus.

4. Masochismus Symbolicus seu Fetichismus. Fetichista potens est

tantum praesente parte vestium, e. g., calccus mulieris, vel aliud

objectum seu "Fetich," quodcumque sit. Aliquando mera imaginatio

sufficit. Tonsores furtivi capillorum puellarum quandoque Fetichistae

sunt, et in capillis longis virorum attractio sexualis quandoque est

mulieribus. Virtus musicorum saepe in capillis Samsoniis est plus quam

arte. Westermarck (_History of Human Marriage._ Neo-Eboraci. 1891)

describit seditionem gravem mulierum in Madagascar quum Rex Radama

capillos longos militum tonderi jusserit. Relatio etiam est odores

inter et passionem sexualem. Si nervi olfactorii catelli scindantur

catellus nunquam canem femineam recognoscit. Meretrices gaudent

odoramentis pungentibus, e.g., moscho.

5. Eviratio. Haec degeneratio gradus est Sodomiae. In gradu primo

Sodomiae impotentia non necesse adest, in gradu autem secundo semper

adest. In hoc secundo gradu homo Sodomiticus meretrix masculina evadit

cum maribus, atque transformatio profunda et stabilis animi

supervenit, ita ut mas se feminam esse in actu sexuali sentit. Hic est

effeminatio usque ad statum criminalem pregrediens. Gradus initialis

hujus status est amicitia inordinata inter duos pueros aut duas

puellas.

In casibus firmatis evirationis, Sodomista agit tanquam pellex

masculina aliis Sodomistis, aut in vestibus femineis ut uxor se gerit.

Coloniae sunt Sodomistarum hujus generis in fere omne urbe magna; se

invicem cognoscunt, societates, choreas publicas, et dialectum

completam habent, praesertim Berolini, Lutetiae-Parisiorum, Neapolis

et Washingtonii. Impotentes sunt ad copulam carnalem naturalem.

Sodomia cum effeminatione seu viraginitate frequens est inter

mulieres. Hie degenerata marem mente evenit. Impotens vix dici potest,

nisi propter aversionem sexualem a maribus.

6. Urningismus. _Urning_ est vox Germanica ab Ulrichs inventa.

Urningismus idem est in re ac Sodomia primi et {340} secundi gradus,

sed additur mollitia scriptionis poesis, ambulationum imminente luna,

et aliorum hujusmodi.

7. Sodomia cum horrore est similis evirationi et defeminationi, sed

vice frigiditatis adest horror alterius sexus.

8. Gynandria et Androgynia. In istis degenerationibus transformatio

ita profunda est ut Sodomista masculinus circa pectus et in modo se

gerendi feminae similis sit physice, et virago virum evadat aspectu.

Exempla sunt _bote et mujerado_ inter Sioux et Pueblos Indos

Americanos.

9. Metamorphosis Sexualis Paranoica species insaniae est in qua

patiens imaginat sexum suum mutatum esse. Insanabilis est.

Degenerationes istae fere omnes cum masturbatione incipiunt. Medicatio

moralis esse debet, sed Kraft-Ebing et von Schrenk-Notzing sanationem

obtinuerunt ope hypnosis.

10. Anaesthesia Sexualis status est in quo vir aut mulier omnino caret

sensatione sexuali. Illi secus habent corpora normalia. Conditio valde

infrequens est. Kraft-Ebing enumerat decem casus congenitos in

maribus, et duos in feminis. Anaesthesia sexualis acquisita etiam

invenitur.

II. Impotentia Atonica.

1. Impotentia Paralytica. Centra nervosa sexualia in chorda spinale

apud lumbos atonica esse possunt propter morbum generalem, aut venena,

aut paralysem. Impotentia atonica frequens est in anaemia, diabete

mellito, uraemia, cholaemia, lepra, rheumatismo, ataxia lumbali, lue

chordae spinalis, myelitide, parese, et haemorrhagia cerebrali.

Aliqui tumores cerebrales impotentiam gignunt, paralysis diphtheritica

causa est impotentiae temporaneae, et conditio invenitur in cachexia

alicujus morbi tabescentis. Phthisicus autem saepe potens est usque ad

finem vitae. Utrum impotentia perpetua sit necne ex natura morbi

dependet.

2. Impotentia ex venenis. Potentia sexualis minuitur vel destruitur

abusu venenorum vel absorbendo eadem, uti opium, morphina, chloral,

potassii bromidum et iodidum, cannabis Indica, carbonei sulphidum,

arsenium, antimonium, plumbum et iodum. Fabri, ut pictores

(house-painters) et typographi, qui plumbo utuntur hoc modo patiuntur.

Alcohol frequenter origo est impotentiae, et quandoque tabacum eumdem

{341} affectum habet sine alio indicio physico. Impotentia pervicax

esse potest ex utraque causa.

3. Impotentia ex irritatione. Irritatio chronica urethrae prostaticae

e libidine, gonorrhoea, masturbatione, urina acida aut neurosibus

genito-urinariis impotentiam inducit. Neuroses centrorum sexualium

sensibiles aut motoriae esse possunt, et neuroses motoriae quandoque

impotentiam creant. Prognosis hujusmodi impotentiae fausta est nisi

adsint spermatorrhoea et genitalium atrophia. Prostatorrhoea quoque

impotentiae causa esse potest, et hic prognosis melior quam in

spermatorrhoea est. Athletae, ut pugil, cursor, et alii ejusdem

classis temporaliter impotentes esse possunt

III. Impotentia Organica. Mas impotens esse potest propter

malformationes congenitas aut acquisitas, morbos et defectus

genitalium.

1. Absentia congenita aut postnatalis penis impotentiam insanabilem

creat.

2. Penis rudimentarius causa impotentiae est, sed casus

amplificationis post matrimonium habentur.

3. Penis multiplex rarissime impotentiam creat.

4. Hypertrophia penis aut praeputii, et magnitudo relativa penis

rarissime efficiunt hominem impotentem.

5. Adhaesio penis scroto, ingueni vel abdomini reddit hominem

impotentem; sanabilis autem est conditio.

6. Impotentiam quandoque creat hypospadias, seu absentia partis

inferioris urethrae, et epispadias, seu absentia partis dorsalis

urethrae; sed conditiones a chirurgo sanari plerumque possunt,

quandoque autem nequeunt.

7. Distortiones penis e podagra, lue, rheuraatismo, et gonorrhoea

impotentem faciunt virum quandoque immedicabiliter.

8. Aneurysma corporum cavernosorum et varix venae dorsalis penis

impotentiae a chirurgo sanabilis causae sunt.

9. Frenum glandulae penis curtum nimis incurvat penem, et ita vir

impotens est. Conditio facile a chirurgo removeri potest.

10. Rarissime anchylosis articulamenti coxendicis et venter

pinguedineus impotentem virum reddit. Anchylosis insanabilis est.

11. Tumores et incrementa morbida circa genitalia, ut {342} herniae,

hydrocele, haematocele, elephantiasis, lipoma, carcinoma, sarcoma,

cystoma, enchondroma, et fibroma causae sunt impotentiae. Herniae,

lipoma, hydrocele, haematocele, et quandoque elephantiasis scroti

sanari possunt; tumores benigni et maligni aliquando removentur sed

vulgo amputatione penis aut testiculorum.

12. Testiculi marcescunt in varicocele et impotentia sequitur.

Varicocele amoveri potest, et si mature operetur chirurgus impotentia

evitatur. Lues testiculorum destrui potest substantiam testiculorum

nisi morbus mature sanetur, et impotentia potest esse absoluta.

Tuberculosis testiculorum destruit organum.

13. Anorchismus seu absentia testiculorum bilateralis et congenita,

idem efficit ac castratio. Conditio rara est Cryptorchismus, seu

retentio testiculorum in abdomine, plerumque sterilitatem gignit non

necessario impotentiam.

Castratio completa, morbo vel secus, impotentiae causa est, sed non

necessario statim post castrationem. Gross (_A Practical Treatise on

Impotence_, Philadelphiae. 1890) citat quattuor casus in quibus

erectio permanebat, in uno homine usque ad decennium. Kruegelstein

(_Henke's Zeitschrift._ 1842. vol. I, p. 348) dicit virum quemdam post

amissionem testiculorum uxorem foecundavit. Si casus revera

contigerit, spermatazoa in vesciculis seminalibus permanserant.

14. Prostatitis chronica causa est impotentiae et plerumque

insanabilis est.

15. Nulla regula firma dari potest de impotentia physiologica

senectutis in maribus. Viri sexto et octogesimo anno non solum

potentes inventi sunt sed etiam liberos generaverunt. Potentia

generandi in maribus vulgo circa annum sexagesimum-secundum cessat,

exceptiones autem multae inveniuntur. Potentia coeundi permanere

potest longe post annum sexagesimum-secundum. Ecclesia igitur senes

cujuscumque aetatis ad matrimonium admittit; et confessarius nihil

rogat de potentia nisi ab ipso sene interrogatur. Si confessarius

sciat senem revera impotentem esse, non permittere debet matrimonium

ejus.

16. Opinio videtur esse moralistarum ad habendam copulam carnalem

necessariam esse non solum erectionem et {343} intromissionem sed

ettam inseminationem plus minusve perfectam.

Laymann (_De Imped. Matr.,_ cap. 11) ait: "Impotentia perpetua ad

copulam perfectam dirimit matrimonium subsequens." Et addit: "Dixi

_perfectam,_ id est, quae fit cum effusione veri seminis in vas

muliebre." Mastrius (loco jam citato) tenet inseminationem esse

necessariam.

Lehmkuhl (_Theol. Mor._) in definitione impotentiae absolutae dicit

talem esse impotentiam quae "aliquem ad quamlibet copulam consummatam

inhabilem reddit." Hic utitur vocibtis, _copula consummata,_ in qua

Ballerini requirit inseminationem quasi perfectam (_op, cit._, vol. 6,

p. 178), et Sanchez (_De Matr.,_ lib. 2, disp. 21, n. 5)

inseminationem imperfectam. Petrus de Ledesma quoque (apud Eschbach.

_Disputationes Physico-Theologiae._ Disp. 200) de senibus loquens ait:

"Si enim senes ita senio confecti et exhausti, quod nullo modo semine

valeant, quamvis possint erigere membrum et penetrare vas, non possunt

contrahere, et si contrahunt, matrimonium est invalidum."

Qui steriles sunt ita sunt ex tribus causis: (1) Aspermia, seu

absentia absoluta seminis; (2) Azoospermia, seu absentia spermatozoon

in semine; (3) Oligospermia, seu carentia alicujus partis seminis.

Aspermia vulgo efficitur occlusione urethrae vel obliteratione partis

ejusdem. Defectus isti congeniti esse possunt vel ex morbo aut

vulnere. Tumores tractus generativi claudere possunt aditum inter

testiculos meatumque urinarium et ita aspermia efficitur. Spadones,

etiamsi raro potentiam habeant intromissionis, aspermia afflictantur

quoad partem seminis ex testiculis provenientem (in qua spermatozoa

sunt), sed humor ex parte anteriori tractus generativi adesse aliquo

modo potest.

Azoospermia fere eodem modo oritur, obstructio autem vel destructio

prope testiculos est, et ita secretio aliarum partium tractus

generativi exire potest, sed sine spermatozois.

In Oligospermia spermatozoa adesse possunt, sed quia aliud elementum

seminis deest spermatozoa inertia sunt.

Casus inveniuntur in quibus propter malformationem semen perfectum in

vesicam urinariam ejactatur.

{344}

Omnes istae conditiones insanabiles esse possunt, raro sanari possunt.

Estne vir aspermatosus, seu carens semine, impotens?

(1). Affirmant multi moralistae qui inseminationem requirant talem

impotentem.

(2). Ejectio seminis confectio est actus sexualis viro, et alia in

actu ejectioni mere conducunt.

In Azoospermia copula carnalis qua copula eadem est ac in coitu

normali: microscopium solum aut sterilitas absentiam spermatozoon

detegunt. In Oligospermia coitus quoque normalis esse paret.

Opinor virum aspermatosum impotentem sub lege esse quia nequit copulam

sexualem perficere; e contra, virum oligo-spermatosum aut

azoospermatosum steriles tantum esse.

Essays In Pastoral Medicine · 第 29 / 31 段