_De decima agnorum pastorum Lioncel, Sancti Felicis et Sancti Petri de
Burgo_[A].
IN nomine Patris & Filii & Spiritus Sancti, amen. Nos magister Johannes
officialis Valentinus, amicabilis compositor electus comuniter a magistro
Willelmo priore Sancti Felicis Valentie[1] ex una parte, & procuratoribus
ecclesie Sancti Petri de Burgo ex altera, in causa que vertitur inter ipsos
super quadam decima agnorum in hunc modum. Asserit prior Sancti Felicis
Valen..., quod oves pastorum Lioncelli jacebant tempore hyemali infra
limites decimarie[2] Sancti Felicis, & postquam pepererant pastores
transferebant fetas cum agnis suis in quoddam pratum quod est de decimaria
Sancti Petri de Burgo ubi fuerunt ad tempus, & eedem oves cum agnis suis
manserunt in parrochia seu in decimaria Sancti Felicis tempore quo agnorum
decima percipi consuevit; & ideo dictus prior petit decimam dict. agnorum,
cum domus Sancti Felicis eandem perceperit pacifice & quiete a tempore que
non exstat memoria. Procuratores Sancti Petri de Burgo negant narrata, ut
narrantur, & dicunt petita fieri non debere; item asserunt quod anno
proxime preterito post Natale Domini, pastores Lioncelli fecerunt
ramatam[3] in decimaria Sancti Petri de Burgo, ad quam ramatam
deportaverunt oves fetantes & fetus, ita quod quam cito & ubicumque fetus
facerent dicte oves, deportabant fetus &. oves ad dictam ramatam; item
dicunt & asserunt, quod pro majori parte illius temporis, videlicet a
Natali Domini usque ad Pascha, paste fuerunt oves dict. pastorum infra
limites decimarie Sancti Petri, unde dicunt quod propter hoc debent
habere... decimam agnorum dict. ovium, quam petunt ... sibi adjudicari a
nobis, domine judex; item asserunt quod ecclesia in cujus decimaria
colliguntur & jacent oves fetantes cum fetibus debet habere decimam
agnorum: hoc dicunt esse consuetudinem istius terre. Confitetur dictus
prior omnia supradicta esse vera, excepta consuetudine quam negat. Nos
vero, lite super hiis a partibus contestata, jurato de calumpnia, testibus
ab utraque parte productis & etiam publicatis, concluso in causa a partibus
supradictis, die veneris ante festum beati Andree assignata ad dictam
causam amicabiliter concordandam, ipsa die, coram nobis partibus
constitutis & petentibus a nobis dict. causam jure vel concordia terminari,
dictum priorem & dict. procuratores Sancti Petri dicimus intentiones suas
super hiis que proposuerant fundavisse; unde ipsam causam diffinimus &
ordinamus amicabiliter in hunc modum: videlicet quod prior Sancti Felicis
percipiat totam decimam agnorum quas oves fecerint in decimaria Sancti
Felicis, licet deportati fuerint ad decimariam Sancti Petri, si ibidem non
permanserint usque ad tempus quo decima agnorum levari consuevit, sed
reportati fuerint seu reducti ad decimariam Sancti Felicis; & si de
decimaria Sancti Felicis deportati fuerint agni ad decimariam Sancti Petri
& ibidem permanserint tempore quo levatur decima, illa decima inter partes
predictas comuniter dividatur; si vero alique oves fetus fecerint in
decimaria Sancti Petri & ibidem permanserint seu inventi fuerint tempore
quo levari decima consuevit, licet deportati fuerint ad decimariam Sancti
Felicis, dicimus quod ecclesia Sancti Petri percipiat totam illam decimam;
& si fetus quos oves fecerint in decimaria Sancti Petri ad decimariam
Sancti Felicis fuerint deportati & ibidem permanserint & inventi fuerint
tempore quo levatur decima agnorum, dicimus quod illa decima inter partes
predictas comuniter dividatur. Actum Valentie, in curia episcopali, anno
Domini M^{o} CC^{o} L. quarto, die veneris supradicta, presentibus testibus
Johanne Torreti presbitero, Breissiaco sacrista Sancti Felicis, Poncio de
Liberone canonico Sancti Felicis, Berengario; in cujus rei testimonium
presentem cartam sigillavimus sigillo curie Valentine[4].
[A] Extrait de l'original, parch. de 21 lig., qui appartient également au
fonds de Saint-Félix; il est mentionné sous le n. 81 dans l'_Inventaire_
des titres de ce prieuré, f^{o} 18.
[1] Guillaume (de Saint-Remy), prieur de Saint-Félix en 1245 (transaction
avec les hospitaliers de Valence touchant la dîme des agneaux), l'était
encore en novembre 1265.
[2] _Decimaria_ indique également le champ soumis à la dîme & le droit de
la percevoir.
[3] De _rama_, ramée, fagot, feuillée, hutte de feuillage.
[4] Nous avons fréquemment rencontré aux archives de la Préfecture le sceau
de la cour de l'officialité de Valence; petit, de forme ogivale, il porte
un dextrochère tenant une crosse de juridiction tournée à gauche & a pour
légende: [sigillum] S. CVRIE:VALENTlNE:.
* * * * *