[_Honorii III papæ commissio de excommunicatione Burgensis
ecclesiæ_][A].
Commissio per Honorium papam tertium facta archiepiscopo Viennensi, decano
Aniciensi & præposito Ulciensi, ad cautelam [1] sententiæ excommunicationis
& interdicti in ecclesiam & canonicos Burgi promulgatæ per abbatem de
Droe[2] & ejus collegas delegatos apostolicos ad instantiam præpositi
Valentini, ut audirent causam & terminarent. Cum olim quæstione mota, inter
præpositum Valentiæ ex una & canonicos ecclesiæ Burgi partibus ex altera,
super jurisdictione hominum Burgi & super eo quod canonici de negotiis &
rebus ecclesiæ inconsulto præposito disponebant, causa fuisset a papa
commissa abbati de Droe & ejus collegis. Tandem canonicis Burgi ad papam
appellantibus, eandem causam ad ipsum delatam, procuratore præpositi &
duobus de dictis canonicis procuratoribus ejusdem ecclesiæ coram papa
constitutis, causam commisit cardinali Sancti Angeli qui protulit canonicos
habere sufficiens mandatum ad eandem appellationem prosequendam; sed
procurator præpositi, asserens eosdem canonicos esse excommunicatos per
dictos judices, postulabat procuratores excommunicatorum repelli a
procuratione hujusmodi. Ad quod canonici responderunt quod post
appellationem ad papam interpositam, ipsi judices in ecclesiam Burgi
interdicti & in eos excommunicationis (sententias) temere promulgarant,
quibus dicebant se non teneri ex eo quia, cum coram ipsis judicibus fuisset
ex parte canonicorum exceptum se non debere conveniri per litteras
obtentas, in quibus non fiebat mentio de compromisso concorditer in
arbitrium facto super his de quibus inter eos quæstio vertebatur, necnon
duos eorumdem judicum esse concanonicos ipsius præpositi, quia eorum
exceptiones non admittebant fuerat ad papam appellatum; sed illi, eorum
appellatione contempta, contra eos processerunt: quare petebant dictas
sententias denunciari irritas; procurator vero præpositi hæc negabat.
Igitur papa his intellectis dictos canonicos apud eum constitutos ad
cautelam fecit absolvi, mandans archiepiscopo Viennensi, decano Aniciensi &
præposito Ulciensi, quatenus relaxatis ad cautelam dictis sententiis
excommunicationis & interdicti, & revocato in irritum quicquid post
appellationem attentatum, audiant causam & terminent. Datum Viterbii, idus
decembris, pontificatus sui anno iiij^{o}.
[A] Extrait de l'_Invent. rais._, f^{o} 12.
[1] Absolution conditionnelle, dont l'efficacité est soumise à la
justification de l'inculpé.
[2] _Sic_; il doit s'agir de l'abbé de Saint-Jacques de Doüe (Doa), au
diocèse du Puy, qui figure dans le _Nécrologe de Saint-Robert_ (ms. f^{o}
59 v^{o}).--L'abbé était alors _Ar._, peut-être Armand.
* * * * *