En kirkon sxtele kasxiras mi;
forgesas pastron kaj vorton de Di'.
-- mi povra!
Mi sxargxas pekon post pek' sur min
por sxance povi ekvidi vin.
Je vid' de vi sangas mia kor'.
Vi estis cel' mia por ador',
-- mi povra!
Okuloj fajras kaj ardas vang',
esper' vekigxas en varma sang'.
Dezerto regas, sen vi en vid',
kaj mortas sentoj en kora frid',
-- mi povra!
Trenigxas hejmen mi en peza dub'.
Vagadas pens' kiel nokta nub'.
Se ante sidas tiu in'
kun largxa dorso kaj pav-anim',
-- mi povra!
mi malicigxas en vengxa sopir'
gxis bruo vekas min por elir'.
-- Ho, savu nin el la peko!