Bergen zien is op zichzelf al een genot voor vlakkeland-bewoners.
Groene, blauwe, roze en violette bergen, met oude, grijze dorpjes op de
zonnige hellingen; bergen met witte wolken om hun top; bergen links en
bergen rechts, omlijstend in de diepte een breede, zacht kronkelende
rivier.... 't is mooi, romantisch-mooi, als de sprookjesvertellingen uit
onze jeugd.
Zoo strekt zich voor ons uit het Rhône-dal.
Lyon, in zijn diepe kom, lag, als bijna altijd, nevelgrijs en grauw van
rook en mist; maar boven op de hoogte van Saint-Symphorien was 't als
een blijde zonnevuur dat op ons wachtte, een heerlijk-zacht-streelende
straling in een helderblauwen hemel.
En mijn dames, mijn lieve dames, die den vorigen dag van de zwoele
rijkheid der Bourgogne-streek maar half genoten hadden en ook verder 't
vale land wel erg eentonig vonden, genoten nu weer en juichten, gansch
herlevend in de warme zonnekoestering onder hun van lieverlede
neerzakkende plaids en mantels. Zij zagen bloeiende rozen langs de
gevels der huisjes en wilden die plukken; zij vroegen of 't niet
mogelijk was zoo maar in eens tot de violette en rose bergen door te
rijden, en zij hadden ook wel graag gevaren op het blauwe water van de
Rhône, steeds rustig zittend in de auto, die dan een schuitje zou
geworden zijn.
Ik deed haar de eerste, nog schrale, zilvergrijze olijfboompjes
opmerken, en ook de sombere cypressen, die, in dichte, zwarte, tegen den
wreeden mistral-wind beschuttende hagen, als langs kerkhoflanen staan,
en ook de teer-zacht-groene pijnboomen, de altijd frissche en groene,
die als een lenteglimlach zijn naast het te somber harde der cypressen.
"Les pins du Midi" noemde ik ze in 't Fransch, wat aan mijn tweede dame,
die wel aan distracties lijdt, de vraag ontlokte:
"Pain du Midi! Waar ziet u dat? Is er hier een bizonder soort brood?"
Zoo reden wij den ganschen dag, langs de rivier tusschen de bergen,
onder den blauwen hemel en de warme zon. Wij zagen die vroolijke,
zonnige, als 't ware voortdurend zingende en jubelende steden: Vienne,
Tournon, Valence, Montélimar (waar we géén nougat kochten), Orange met
zijn in het oranje avondlicht goudrose wordende, romeinschen triomfboog
en théâtre antique, en nog juist vóór schemering kwamen wij te Avignon
aan.