_OPINIO DE LA GAZETARO_:
THE BRITISH ESPERANTIST (_Sept. 1912_): Mi volas atentigi la
multajn novajn gesamideanojn, kiuj lastatempe eniras niajn vicojn,
pri tiu ĉi ĵurnalo, eldonata en Presa Esperantista Societo, Paris,
33, rue Lacépède, kun kiu, kvankam ĝi estas la plej malnova en
la Esperantista mondo, ili eble ne persone konatiĝis. Ĝi havas
la respektindan aĝon de dek ok jaroj, kaj spite de tio, ĝi tute
ne maljuniĝas. Ho ne! Ĝi ĉiam pliboniĝas, kaj estas nuntempe
tre fortika kaj vigla. Oni rimarku, ke ĉe la homoj ne estas la
kutimo aldoni la titolon «sinjoro» al tiu, kiu fariĝis eminenta;
ekzemple, oni ne diras «_Sinjoro_ Shakespeare», «_Sinjoro_
Molière», sed uzas nur la simplan nomon. «Lingvo Internacia»
do devas esti eminenta ĵurnalo, ĉar estas samideana kutimo, nomi
ĝin «Lingvo». Ĉiu, kiu volas akurate informiĝi pri ĉio aktuala
en la Esperantista agado, kaj volas senpartie juĝi pri la oftaj
gravaj aferoj internaciaj, aŭ lingvaj, organizaj aŭ propagandaj,
ne povas sin turni al pli bona informilo, ol tiu ĉi ĵurnalo. Ĝia
literatura fako ĉiam liveras ion, kio riĉigas la internacian penson.
En ĝi troviĝas interesaj elĉerpaĵoj el la Esperantistaj gazetoj:
problema fako estrata de nia malnova samideano, Paul de Lengyel; tre
spritaj «flugfolioj» de «Era», kiu ĉiam akre kritikas diversajn
aferojn per tre milda maniero! Sed precipe estas ŝatataj la redakciaj
ĉefartikoloj, verkitaj de P-ro Th. Cart: li ĉiam prezentas al la
leganto la plej saĝan kaj klarvidan konsilon. Entute, L. I., kiu
estas kvazaŭ la _Review of Reviews_ de nia movado, havas tonon pure
«fundamentan» kaj stilon la plej bonan; ĝi egale taŭgas por la
grupo aŭ la izolita studanto. Ampleksante 40 paĝojn ĉiumonate, ĝi
estas abonebla per la B. E. A. po 2 Sm. por jaro.