La Crucifisiòn

32Zìnt fòu a àn scuntràt un omp di Cirene ca si clamava

Simon, e a lu àn costrèt a partà la cròus. A sòn rivàs ta un

post clamàt Golgota (cal vòu diš Post dal Cranio). Là a ghi

àn ufrìt da bevi a Gješù vin misturàt cu la fiel; ma dopo

vèjlu sercjàt al à rifiutàt di bèvilu. 35Dopo vèjlu metùt ta la

cròus, a si sòn spartìs i so vistìs tirànt li bruscjètis. Dopo a si

sòn sintàs jù a fàjghi da vuardia. Imparzora dal so cjaf a àn

metùt il sen da la so condana: CHISTU AL È GJEŠÙ, RE

DAJ EBRÈOS. Doj làris a èrin stàs metùs in cròus cun luj,

un a la so destra e un a la so sinistra. Chej ca pasàvin par lì a

ghi sigàvin un insùlt dopo l’altri, scjasànt il cjaf e dišìnt: “Tu

chi ti vàs a distruši il templi e rifalu in tre dìs, prova, mo, a

salvati! Vèn jù da la cròus, si ti sòs il Fì dal Omp!”

41In ta la stesa maniera, i capoprèdis, i maèstris da la les, e i

ansiàns dal pòpul a lu àn cjòlt in ziru.

42“Al à salvàt àltris,” a dišèvin, “ma a nol è bon da salvasi

besòu! Al è il Re di Israel! Cal vegni adès jù da la cròus e i

ghi crodarìn! Al à cunfidàt in Diu. Che Diu a lu salvi adès sa

ghi vòu ben, parsè che luj al à dita: ‘I soj il Fì di Diu.’” In ta

la stesa maniera i làris ca ghi èrin stàs metùs in cròus in

banda di luj a lu ufindèvin a plen.

45Da la sesta ora fin a la nona ora il scur cal era vegnùt al

veva cujerzùt duta la cjera. Atòr da la nona ora, Gješù a si à

metùt a sigà Eloi, Eloi, lama sabachthani?—ca vòu diši

“Diu me, Diu me, parsè mi àtu bandonàt?”

47Cuant che cualchidùn di chej ca èrin lì al à sintùt chistu, al

a dita: “Al stà clamànt Lìja.”

48Un di lòu al è zùt sùbit a cjoj una spugna. Al à imbevuda di

ašèit e a ghi l’à ufrida a Gješù ta la punta di un stec par cal

bevès. Chej àltris a àn dita: “Adès lasàjlu besòu. Jodìn se

Lìja al vèn a salvalu.”

50E cuant che Gješù al à dàt n’altra sigada, al à dàt sù il so

spìrit.

51Tal stes momènt il telòn dal templi a si à sbregàt dal bas al

alt. La cjera a à tremàt e li pièris a si sòn spacàdis. Li tòmbis

a si sòn vierzùdis e i cuarps di tanta zent santa ca era muarta

a sòn tornàs a vivi. A sòn vegnùs fòu da li so tòmbis, e dopo

la risuresiòn di Gješù a sòn zùs in ta la sitàt santa indà ca

sòn stàs jodùs da tanta zent.

54Cuant che il senturiòn e chej àltris ca ghi fèvin di vuardia a

Gješù a àn jodùt il teremòt e dut sè ca era susedùt, a si sòn

terorišàs, e a àn esclamàt: “Ma alora al era pròpit il Fì di

Diu!”

55Tanti fèminis a èrin ulì, ca vuardàvin da lì visìn. A vèvin

seguìt Gješù da la Galilea par servilu. Fra di lòu a era Maria

Madalena, Maria la mari di Jacu e di Bepi, e la mari daj fìs

di Zebedeo.

Il Vanzeli di Mateo · 第 103 / 109 题