23Chel stes dì i Saducèos, ca dìin ca no è nisuna risuresiòn,
a sòn zùs lì di luj e a ghi àn domandàt: Maestri, a àn dita,
Moè a ni à dita che se un omp al mòu sensa vej frus, so
fradi al à da spoà la so vedula par ca vedi fioj par luj. Adès,
fra di nuàltris i vèvin sièt fradis. Il prin a si à spoàt e al è
muart, e sicoma ca nol veva frus, a ghi à lasàt la fèmina a so
fradi. La stesa roba a ghi à capitàt al secònt e al ters fradi, e,
ta la stesa maniera, fin al siètim. A la fin la fèmina a è
muarta. Alora, a la risuresiòn, fèmina di cuaj daj sièt fràdis a
saràja, dal momènt che dùcjus sièt a èrin stàs spoàs cun ic?
29Gjeù al à rispundùt: Vuàltris i si sbaliàis parsè chi no
cognosèis li Scritùris o la potensa di Diu.
30Al momènt da la risuresiòn, la zent a no si spoarà nè a
sarà dada in matrimoni a nisùn; a sarà coma i ànzuj dal cjel.
Ma su la risuresiòn daj muarsi no vèju leùt sè che Diu a
vi à dita: I soj il Diu di Abram, il Diu di Iac, e il Diu di
Jacu? A nol è il Diu daj muars, ma daj vifs.
33Cuant che la zent a à sintùt chistu, a è restada stupidida daj
so insegnamìns.