La Risuresiòn daj Muars

23Chel stes dì i Saducèos, ca dìšin ca no è nisuna risuresiòn,

a sòn zùs lì di luj e a ghi àn domandàt: “”Maestri,” a àn dita,

“Mošè a ni à dita che se un omp al mòu sensa vej frus, so

fradi al à da spošà la so vedula par ca vedi fioj par luj. Adès,

fra di nuàltris i vèvin sièt fradis. Il prin a si à spošàt e al è

muart, e sicoma ca nol veva frus, a ghi à lasàt la fèmina a so

fradi. La stesa roba a ghi à capitàt al secònt e al ters fradi, e,

ta la stesa maniera, fin al siètim. A la fin la fèmina a è

muarta. Alora, a la risuresiòn, fèmina di cuaj daj sièt fràdis a

saràja, dal momènt che dùcjus sièt a èrin stàs spošàs cun ic?

29Gješù al à rispundùt: “Vuàltris i si sbaliàis parsè chi no

cognosèis li Scritùris o la potensa di Diu.

30Al momènt da la risuresiòn, la zent a no si spošarà nè a

sarà dada in matrimoni a nisùn; a sarà coma i ànzuj dal cjel.

Ma su la risuresiòn daj muars—i no vèjšu lešùt sè che Diu a

vi à dita: ‘I soj il Diu di Abram, il Diu di Išac, e il Diu di

Jacu’? A nol è il Diu daj muars, ma daj vifs.”

33Cuant che la zent a à sintùt chistu, a è restada stupidida daj

so insegnamìns.

Il Vanzeli di Mateo · 第 83 / 109 题