5Cuant ca èrin zùs ta che altra banda dal lac, i disèpuj a si
vèvin dismintiàt di partà il pan. Stèit atèns, a ghi à dita
Gjeù. Stèit atèns dal levàn daj Farièos e daj Saducèos.
7Parlànt fra di lòu, a àn dita: A è parsè chi no vìn partàt il
pan.
8Savìnt sè ca dièvin, Gjeù a ghi à domandàt: Òmis di
pucja fede, parsè i stèju diìnt chi no vèis pan? I no sèju
maj bòjs da capì? I no vi recuardàju da li sinc pagnòchis paj
sinc mil, e daj zèis ca sòn vansàs? Coma i fèju a no capì
che jò i no vi parlàvi di pan? Ma stèit atèns dal levàn daj
Farièos e daj Saducèos. Alora a àn capìt ca no ghi steva
diìnt di stà atèns dal levàn uàt tal pan, ma daj insegnamìns
daj Farièos e daj Saducèos.