29Gjeù al à lasàt chel post e al è zùt ta li bàndis dal Mar di
Galilea. Là al è zùt sù ta na culina e a si à sintat jù. Tanta
zent a è rivada lì cal era, partant i suès, i svuàrps, i strupiàs, i
mus e tàncjus encjamò ca àn lasàt lì ai so piè; e luj a ju à
vuarìs. Il pòpul al era restàt maraveàt al jòdi che il mut al
parlava, il strupiàt al era vuarìt, il suèt al cjaminava, e il
svuarp al jodeva. E al laudava il Diu di Israel.
32Gjeù al a clamàt visìn i so disèpuj e a ghi à dita: Duta
chista zent a mi fà dòu; a sòn tre dìs ca è chì cun me e a no à
nuja da mangjà. I no vuèj mandà via nisùn plen di fan, parsè
cal è bon da colà jù pa la strada.
33I so disèpuj a àn rispundùt: Indulà i zinu a cjatà asàj pan
ta stu deèrt par sfamà duta stà zent?
34Cuanti pagnòchis i vèju? al à domandàt Gjeù.
Sièt, a àn rispundùt, e cualchi pesùt.
35A ghi à dita a la zent di sintàsi in cjera. Dopo al à cjapàt sù
li sièt pagnòchis e il pès, e dopo vej fàt i so ringrasiamìns, a
ju à ros a tocùs e a ghi ju à dàs ai so disèpuj, e chej al pòpul.
Dùcjus a àn mangjàt e a si sòn sintùs sodisfàs. A la fin, i
disèpuj a àn cjapàt sù cualchi bièl zèj di tocùs di pan ca èrin
vansàs. Il nùmar di chej ca vèvin mangjàt al era cuatri mil,
sensa contà feminis e fioj. Dopo che Gjeù al veva mandàt
via la zent, al è montàt ta la barcja e al è zùt ta la zona di
Magadan.