2 Dopo che Gjeù al era nasùt a Betlem in Gjudea al timp
dal re Erod, i Magi a sòn vegnùs dal est a Gjerualem e a àn
domandàt: Indulà cal è chèl cal è nasùt re daj Ebreos? I vìn
jodùt nàsi la so stela e i sìn vegnùs a adoralu.
3Cuant che il re Erod al à sintùt chistu al è restàt turbàt, e dut
Gjerusalem cun luj. Clamàt insièmit ducju i pì grancj prèdis
dal pòpul e i espèrs da la les, a ghi à domandàt indulà cal
veva da nàsi il Crist. A Betlem in Gjudea, a àn rispundùt,
parsè che cussì a è stàt scrìt dal profèt:
6Ma tu, Betlem, tal stat di Gjuda,
i no ti sòs par nuja fra i pì pìsuj regnàns di Gjuda;
parsè che da te al vegnarà fòu un principe
cal sarà pastòu dal me pòpul Israel.
7Alora Erod al à clamàt in segrèt i Magi e da lòu al à cjatàt
fòu il momènt precìs ca si veva fàt jodi la stela. A ju à
mandàs a Betlem e a ghia dita: Zèit e vuardàit ben indulà
cal è il frut. Apèna chi lu vèis cjatàt, fèjmilu savèj, chi pòsi
encja jò zì a adoràlu.
9Dopo ca vèvin sintùt il re, a èrin zùs pa la so strada, e la
stela ca vèvin jodùt al est a veva paràt via davànt di lòu fin
ca si veva fermàt insima dal post indulà cal era il frutùt. Al
jodi la stela a vèvin sintùt na granda contentèsa. Rivànt ta la
cjaa e jodìnt il frutùt cun so mari Maria, a si sòn inclinàs
davànt di luj e a si sòn metùs a adoralu. Dopo a àn vierzùt i
so teòrus e a ghian preentàt regaj di oru e di incèns e di
mira. E sicoma ca èrin stàs viàs ta un sun di no tornà là di
Erod, a sòn tornàs tal so paìs par naltra strada.